Μια λευκή τίγρης κυκλοφορούσε ελεύθερη στη Ρώμη, στους δρόμους γύρω από το σιντριβάνι της Φοντάνα ντι Τρέβι, έχοντας στο κεφάλι της ένα λευκό γατάκι. Το γατάκι πεινάει και η «τίγρης» ζητάει βοήθεια από έναν «πάνθηρα»
Ο Μαρτσέλο λοιπόν πάει να βρει γάλα για το γατάκι που βρήκε η Σύλβια. Επιστρέφει ο «πάνθηρας» με ένα ποτήρι γάλα και βρίσκει την «τίγρη» να διασχίζει τα νερά της Φοντάνα. Δίνει το γάλα στο πεινασμένο γατάκι και στη συνέχεια μπαίνει και ο ίδιος στα παγωμένα νερά. Δεν μπορεί να πει όχι…
Η «τίγρης» Ανίτα Έκμπεργκ κερδίζει τον «πάνθηρα» Μαρτσέλο Μαστρογιάνι και το γατάκι γουργουρίζει ευτυχισμένο…
***
Η παραπάνω σκηνή είναι από τη «Γλυκιά ζωή» του Φεντερίκο Φελίνι. Η ταινία βραβεύτηκε με τον «Χρυσό Φοίνικα» στις Κάνες το 1960. Το 1961 πήρε βραβείο New York Film Critics Circle στην κατηγορία καλύτερης ξένης ταινίας. Επίσης το 1961 πήρε τρία βραβεία Sindacato Nazionale Giornalisti Cinematografici Italiani για την Α’ Ανδρικό ρόλο, για το καλύτερο σενάριο και για τα καλύτερα σκηνικά. Η Ανούκ Αιμέ βραβεύτηκε από την Étoile de Cristal ως καλύτερη γυναίκα ηθοποιός. Τέλος, το 1962 η ταινία κατέκτησε το Όσκαρ για τα καλύτερα κοστούμια.
***
Όμως ο Φελίνι σε αυτή την ταινία του μας σύστησε τον φωτορεπόρτερ Tazio Secchiaroli (1925-1998). Η τόλμη του περισσότερο παρά τα φωτογραφικά του εφόδια τον κάνουν γρήγορα να ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους μαθητευόμενους και στα 1955 ιδρύει το δικό του γραφείο φωτορεπορτάζ το «Roma Press Photo», που καλύπτει από την πολιτική μέχρι τους κοσμικούς της εποχής και το κουτσομπολιό.
Η δουλειά δεν είχε ωράρια. Ο Secchiaroli και οι συνεργάτες του χτενίζουν τη Ρώμη μέρα-νύχτα για να βρουν ενδιαφέρουσες φωτογραφίες. Όλα θα αλλάξουν στην καριέρα του την παραμονή του Δεκαπεντάγουστου του 1958. Ο Tazio με τους συνεργάτες του πάνω στις βέσπες τους τριγυρνάνε στη Βία Βένετο που είναι το στέκι των καλλιτεχνών. Εκεί συναντά και φωτογραφίζει την Anita Ekberg με τον άντρα της Anthony Steel. Παράλληλα βρίσκει και φωτογραφίζει δεκάδες διασήμους της εποχής.
Οι φωτογραφίες δημοσιεύονται τις επόμενες μέρες σε έντυπα στην Ιταλία και σε όλο τον κόσμο και μεγαλώνουν τη φήμη του πρακτορείου του Secchiaroli. Μέχρι τότε η μεγαλύτερη αμοιβή που είχε πάρει για φωτογραφία του ήταν 3.000 λιρέτες, ύστερα από εκείνες τις δημοσιεύσεις έφτασε και τις 200.000 λιρέτες για μια φωτογραφία. Έτσι η φήμη του Tazio Secchiaroli εκτοξεύεται και δίνει την έμπνευση στον Φελίνι και στο σεναριογράφο Ennio Flaiano να δημιουργήσουν τον ρόλο του φωτογράφου στη «Γλυκιά ζωή» και να τον …βαφτίσουν Paparazzo. Τον ρόλο αυτό στην ταινία τον ερμηνεύει ο Walter Santesso που είναι ο πρώτος παραράτσι. Ένας ρόλος βασισμένος στη ζωή και τη δράση του Tazio Secchiaroli και τον συνεργατών του.
Ο Ένιο Φλαϊάνο, που έγραψε το σενάριο, αναφέρει στο βιβλίο του «La Solitudine del Satiro» ότι εκείνο τον καιρό διάβαζε το κλασικό ταξιδιωτικό βιβλίο του Άγγλου μυθιστοριογράφου Τζορτζ Γκίσινγκ «By the Ionian Sea». Σ’ αυτό ο Γκίσινγκ περιγράφει ένα ταξίδι που έκανε στη νότια Ιταλία το χειμώνα του 1897-98. Στο Καταντζάρο της Καλαβρίας, ο Γκίσινγκ έμεινε στο ξενοδοχείο Albergo Centrale, που το είχε ένας ξενοδόχος ονόματι Κοριολάνο Παπαράτσο. Το όνομα άρεσε στον Φλαϊάνο και έτσι πέρασε στην ιστορία.
***
Η Ανίτα Έκμπεργκ γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1931 στο Μάλμε της Σουηδίας. Εργάστηκε ως μοντέλο και το 1950 στέφθηκε Μις Σουηδία. Έφυγε για τις ΗΠΑ με στόχο να γίνει Μις Υφήλιος. Το 1956 κέρδισε τη «Χρυσή Σφαίρα» της πιο ελπιδοφόρας νέας ηθοποιού. Η μεγαλύτερή της επιτυχία ήταν ο ρόλος της στην ταινία «Γλυκιά ζωή». Είχε μια έντονη και γεμάτη περιπέτειες ζωή. Είχε σχέση με τους Τζιάνι Ανιέλι, Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Έρολ Φλιν και Φρανκ Σινάτρα, ενώ είχε παντρευτεί δύο φορές. Ο πρώτος της σύζυγος ήταν ο ηθοποιός Άντονι Στιλ (1956-1959) και ο δεύτερος ο επίσης ηθοποιός Ρικ Φαν Νούτερ (1963-1975). Στα 84 της πέθανε στις 11 Ιανουαρίου του 2015 σε μία κλινική στην επαρχία Ρόκα ντι Πάπα της Ρώμης.
***
ΕΔΩ: Η ΑΝΝΙΤΑ, Ο ΜΑΡΤΣΕΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΓΑΤΑΚΙ
***
- παπαράτσι < ιταλική paparazzi, πληθυντικός του Paparazzo, το επώνυμο του ανεξάρτητου φωτογράφου στην ταινία του Φεντερίκο Φελίνι Η Γλυκιά Ζωή (“La Dolce Vita”) (1960)
- παπαράτσι αρσενικό άκλιτο ουσιαστικό
- ανεξάρτητος φωτογράφος που πουλάει φωτογραφίες διασημοτήτων στα μίντια
