Κοντά στον τοίχο σπιτιού,
βαμμένου να μοιάζει με πέτρα,
είδα οράματα του Θεού.
Μια άγρυπνη νύχτα, που δίνει στους άλλους πονοκέφαλο,
μου έδωσε λουλούδια
ν’ ανοίγουν όμορφα μες στον εγκέφαλό μου.
Και αυτός που χάθηκε σαν σκύλος
θα βρεθεί σαν άνθρωπος,
θα τον φέρουν πίσω στο σπίτι και πάλι.
Η αγάπη δεν είναι το τελευταίο δωμάτιο:
υπάρχουν και άλλα μετά,
σ’ όλο το μήκος του διαδρόμου που δεν έχει τέλος.
Ο Yehuda Amichai (1924-2000) ήταν Ισραηλινός ποιητής. Θεωρείται από πολλούς, ως ο μεγαλύτερος σύγχρονος ποιητής του Ισραήλ. Η ποίησή του ασχολείται με θέματα της καθημερινής ζωής και με φιλοσοφικά ζητήματα της έννοιας της ζωής και του θανάτου. Το έργο του χαρακτηρίζεται από ευγενή ειρωνεία και πρωτότυπες εικόνες. Όπως πολλοί κοσμικοί Ισραηλινοί ποιητές, παλεύει με τη θρησκευτική πίστη του λαού του. Τα ποιήματά του είναι γεμάτα με αναφορές στον Θεό και στη θρησκευτική εμπειρία. Περιγράφεται μερικές φορές ως ποιητής-φιλόσοφος σε αναζήτηση ενός μετα-θεολογικού ανθρωπισμού. Η μετάφραση βασίζεται στην αγγλική των Chana Bloch and Stephen Mitchell, The Selected Poetry of Yehuda Amichai, University of California Press, 2013 (1986)
- Φωτογραφία: Η Οικία του Τραγικού Ποιητή – Πομπηία
