Είναι πραγματικά ακατάληπτο, αλλά τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε αναγάγει την Αριστερά σε ένα μοναδικό ιδεώδες. Οτιδήποτε αριστερό αυτομάτως θεωρείται σωστό και δίκαιο. Ειδικά στον καλλιτεχνικό κόσμο, αν δεν είσαι αριστερός δεν είσαι τίποτα. Είναι όμως έτσι; Ή μήπως για άλλη μια φορά συμπεριφερόμαστε σαν όχλος που παρασύρεται από τις δοξασίες χωρίς να εκτιμά την πραγματικότητα.
Όταν τα τρομοκρατικά χτυπήματα στρέφονται κατά απλών καθημερινών ανθρώπων, όπως στην περίπτωση της Marfin ή της Βάγιας Νέστορα και για όσο διάστημα οι δράστες παραμένουν ασύλληπτοι, οι «αλληλέγγυοι» μιλάνε γενικά κι αόριστα για «προβοκάτορες». Όταν οι δράστες συλλαμβάνονται, οι «αλληλέγγυοι» σπεύδουν να τους χαρακτηρίσουν «αθώα θύματα της κρατικής καταστολής». Αυτή τη φορά, κάποιοι προφανώς δεν περίμεναν ότι θα γίνουν τόσο σύντομα οι συλλήψεις για την αποτρόπαιη δολοφονία της Βάγιας Νέστορα και δεν περίμεναν ότι θα γίνουν ποτέ συλλήψεις για το έγκλημα της Marfin. Πίστευαν ότι τα χρόνια έχουν περάσει και ότι οι δράστες είναι πλέον ασφαλείς. Οι απρόσμενες αυτές εξελίξεις έχουν προκαλέσει μεγάλη σύγχυση και έντονο εκνευρισμό σε μια πολιτική πλευρά και αποτέλεσμα αυτών είναι τα όσα απάνθρωπα και εξοργιστικά εκστομίζουν στα μέσα δικτύωσης.
Τα όσα είπε όμως ένας ελεύθερος άνθρωπος, όπως ο Θοδωρής Αθερίδης, στηλιτεύτηκαν εντόνως από την «αστυνομία λογοκρισίας» της ημεδαπής αριστερής νομενκλατούρας διότι, όπως προβλέπεται στις καταστατικές της προβλέψεις, «η τέχνη είναι ανεκτή μόνο εφόσον δηλώνει την υποταγή της».
Όσο για το αν είναι καλός ηθοποιός ο Αθερίδης, όσοι τον κρίνουν δεν είναι σε θέση να τον κρίνουν. Όσοι όμως ενδιαφέρονται να διαπιστώσουν την υποκριτική του επάρκεια και το ταλέντο του, ας κάνουν τον κόπο να δουν την ερμηνεία του στην τηλεοπτική σειρά «Το τελευταίο νησί». Ίσως καταλάβουν. Ίσως…
Αλλιώς θα σημειώσω αυτό που είπε ο σπουδαίος Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας Τζορτζ Μπέρναρντ Σω: «Η δολοφονία είναι η ακραία μορφή λογοκρισίας.»
ΕΙΡ.Α.
