Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου
Η Θεατρική Ομάδα «Διά÷Κάπα» μιλάει στο Catisart για την παράσταση «Το ενοχικό μου στήθος» που θα παρουσιάσει στο Θέατρο Επί Κολωνώ στο πλαίσιο του Off Off Athens Theatre Festival 2026.
Είναι η 19η από τις 23 Ομάδες που μετέχουν στο φετινό Off Off. Το έργο της θα ανεβεί την Τρίτη 16 Ιουνίου 2026 στις 20:15 και την Τετάρτη 17 Ιουνίου στις 22:00.
Όπως μου είπαν είναι ένα έργο το οποίο πραγματεύεται τη σωματοποίηση του κατεσταλμένου θυμού. Τις σχέσεις εξάρτησης που διαλύονται και το σώμα που λειτουργεί σαν φορέας μνήμης και ενοχής.
Και όπως πρόσθεσαν είναι ένα έργο που αξίζει να δούμε γιατί μέσα από τη σύγχρονη γραφή της Αγγελικής Σπανού μιλάει για τη σιωπή, την εξάρτηση, τη σωματοποίηση της ψυχικής οδύνης και της ενοχής. Ένα έργο που αναφέρεται στην ανάγκη να σπάσει ένας κύκλος βίας και αποσιώπησης.
Όμως στο σημείο αυτό αξίζει να παρακολουθήσουμε τη συνομιλία που είχα με τα μέλη της ομάδας «Διά÷Κάπα».
***
Πώς προέκυψε το όνομα της ομάδας;
*Το όνομα Διά÷Κάπα συνδέεται έμμεσα με τη φυσική και την έννοια της μεταβολής. Μια μικρή αλλαγή, μια μετάβαση κατάστασης και η ανθρώπινη σταθερά μέσα σε αυτή τη μεταβολή. Μας ενδιέφερε ένα όνομα λιτό, σχεδόν ψυχρό, που να είναι περισσότερο σύμβολο ή εξίσωση παρά θεατρική ομάδα. Στο έργο «το Ενοχικό μου Στήθος» όλα αλλάζουν συνεχώς: το σώμα, οι σχέσεις, η μνήμη, η αλήθεια. Το «dK» εκφράζει ακριβώς αυτή τη μικρή εσωτερική μετατόπιση που μπορεί τελικά να οδηγήσει είτε σε πλήρη διάλυση είτε σε μεταμόρφωση.
Από πού ξεκίνησε η ιδέα της ομάδας;
*Οι «Κάπα» γνωριζόμαστε από παλιά, από τα χρόνια της Δραματικής Σχολής, η …«Διά» είναι η νεότερη προσθήκη της ομάδας και η παρουσία που διέκοψε δημιουργικά την ισορροπία μας. Η ιδέα της ομάδας ξεκίνησε από την ανάγκη να δημιουργηθεί ένα πεδίο έρευνας χωρίς αισθητικές ευκολίες και χωρίς διάθεση ωραιοποίησης. Μας ενδιέφερε ένα θέατρο σωματικό, άμεσο και εκτεθειμένο, που να ακουμπά δύσκολα θέματα χωρίς διδακτισμό. Και η γνώριμη αγαπημένη μας συγγραφέας Αγγελική Σπανού έγινε ο καταλύτης στις αναζητήσεις μας γύρω από τη σχέση σώματος, τραύματος και σιωπής. Με τον τρόπο με τον οποίο το ανείπωτο αποτυπώνεται πάνω στο σώμα και επιστρέφει ως σύμπτωμα, ως μνήμη ή ως βία.
Τι είναι αυτό που σας ενώνει;
*Η αδιαπραγμάτευτη αγάπη μας για το θέατρο, οι κοινές θεατρικές συνισταμένες και ο αλληλοσεβασμός είναι τα βασικά συστατικά που έφεραν τους «Διά÷Κάπα» κοντά. Η ανάγκη μας να αντιμετωπίζουμε το θέατρο ως χώρο αλήθειας και όχι ως ασφαλή αναπαράσταση, με έργα που εκθέτουν και τους χαρακτήρες και τους θεατές, που δημιουργούν αμηχανία, ένταση και ουσιαστική συναισθηματική εμπλοκή.
Γιατί επιλέξατε να συμμετάσχετε στο Off-Off Athens 2026;
*Το Off – Off Athens είναι ένας θεσμός που δίνει χώρο σε νέες ομάδες να παρουσιάσουν δουλειές με προσωπικό στίγμα και καλλιτεχνικό ρίσκο. Μας ενδιαφέρει αυτή η αίσθηση ελευθερίας και δοκιμής. Η συγκεκριμένη παράσταση χρειάζεται έναν χώρο που να επιτρέπει εγγύτητα με τον θεατή και άμεση επαφή χωρίς προστατευτικά φίλτρα. Το Off-Off δημιουργεί ακριβώς αυτές τις συνθήκες.
Η παράστασή σας τι πραγματεύεται;
*Τη σωματοποίηση του κατεσταλμένου θυμού και της ανεπεξέργαστης οδύνης γυναικών που προσπαθούν να ανταποκριθούν σε ρόλους που τις πνίγουν. Σχέσεις εξάρτησης που διαλύονται όταν αποκαλύπτεται ένα οικογενειακό μυστικό. Το σώμα λειτουργεί σαν φορέας μνήμης και ενοχής, ψυχικό πεδίο όπου συσσωρευμένες σιωπές, καταπιεσμένα συναισθήματα και βίαιες οικογενειακές δυναμικές αποκτούν ορατή μορφή.
Ποιοι είναι οι κύριοι λόγοι που θα προτείνατε στο κοινό, ώστε να παρακολουθήσει την παράστασή σας στο Φεστιβάλ;
*Προσκαλούμε το κοινό στην παράστασή μας γιατί μέσα από τη σύγχρονη γραφή της Αγγελικής Σπανού μιλάμε για την σιωπή, την εξάρτηση, τη σωματοποίηση της ψυχικής οδύνης και της ενοχής. Την ανάγκη να σπάσει ένας κύκλος βίας και αποσιώπησης. Ελπίζουμε πως φεύγοντας κανείς από το θέατρο θα έχει κάτι να σκεφτεί και να συζητήσει για την εμπειρία που προηγήθηκε. Μας ενδιαφέρει η δημιουργία μιας σχεδόν ασφυκτικής εγγύτητας με τον θεατή, ώστε να νιώθει ότι παρακολουθεί κάτι επικίνδυνα προσωπικό και όχι μια ασφαλή αναπαράσταση, μια αίσθηση προσωπικής εμπλοκής, και μια δύσκολη ερώτηση: πόσα πράγματα μπορεί να κουβαλά ένας άνθρωπος μέσα του χωρίς να μιλήσει;
Αν ο θεατής φύγει έχοντας την ανάγκη να μιλήσει σε κάποιον πιο ανοιχτά ή να κοιτάξει διαφορετικά τον εαυτό του, τότε η παράσταση θα έχει πετύχει τον λόγο ύπαρξής της.
Ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερο πρόβλημα της εποχής μας;
*Δεν είναι εύκολη η επιλογή ανάμεσα στις εκρηκτικές ανισότητες που γίνονται δομικό χαρακτηριστικό του παγκόσμιου συστήματος και στην κλιματική αλλαγή που καταστρέφει την ποιότητα ζωής, ειδικά των πιο ευάλωτων ανθρώπων. Είναι σοκαριστικό ότι λίγοι άνθρωποι κατέχουν περισσότερο πλούτο από δισεκατομμύρια άλλους και εξίσου σοκαριστικό ότι η περιβαλλοντική καταστροφή έχει πλέον περάσει στο στάδιο της καθημερινής εμπειρίας. Ζούμε σε μια εποχή όπου η εικόνα, η κατανάλωση και η ατομική επιβίωση υπερισχύουν της συλλογικότητας και της ουσιαστικής επαφής.
Έχει επηρεάσει η εποχή την παράστασή σας;
*Γυναίκες που από μικρές μαθαίνουν να αντέχουν, να φροντίζουν, να σωπαίνουν και να παραμένουν λειτουργικές, ακόμη κι όταν διαλύονται, μέχρι που δεν ξέρουν πια τι πραγματικά αισθάνονται. Αυτές οι γυναίκες υπάρχουν δίπλα μας και διαρκώς πληθαίνουν. Τις αναγνωρίζεις συχνά μέσα από την εξάντληση, το αυτοάνοσο, την αγχώδη κατάρρευση, την ανάγκη να παραμένουν λειτουργικές και «σωστές». Ναι, η έξαρση των ψυχοσωματικών ασθενειών, περισσότερο στις γυναίκες, είναι και σύμπτωμα της ναρκισιστικής εποχής μας όπου όλοι μας πρέπει να φαινόμαστε λειτουργικοί, όμορφοι, διαθέσιμοι ακόμα και όταν καταρρέουμε.
Τι συμβουλή θα δίνατε σε έναν καλλιτέχνη που ξεκινά τώρα το θέατρο;
*Συμβουλή εμείς;;; Να αντέξει την απόρριψη χωρίς να γίνει κυνικός. Sky is the limit!
Θα θέλατε να δώσετε ένα μήνυμα στους θεατρόφιλους αναγνώστες του www.catisart.gr;
*Συνεχίστε να παρακολουθείτε θέατρο και ειδικά δουλειές νέων ομάδων που ακόμα ρισκάρουν.
Ποια θα είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σας βήματα;
*Θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε πάνω σε κείμενα και σε θεματικές που συνδέονται με το σώμα, τη μνήμη, την οικογένεια και τη σύγχρονη ψυχική εμπειρία. Μας ενδιαφέρει η ανάπτυξη μιας σταθερής καλλιτεχνικής ταυτότητας χωρίς όμως ταυτότητα, και « το Ενοχικό μου Στήθος» είναι ουσιαστικά η αφετηρία αυτής της διαδρομής.
Σας ευχαριστούμε για τον χρόνο σας και σας περιμένουμε στο Off Off 2026 και στην παράστασή μας 16 και 17 Ιουνίου.
Εγώ σας ευχαριστώ για την πολύ ενδιαφέρουσα συνομιλία.
***
***
Ομάδα 19η
Τρίτη 16 Ιουνίου στις 20:15 & Τετάρτη 17 Ιουνίου στις 22:00
«Το ενοχικό μου στήθος»
Δύο γυναίκες. Ένα σώμα που αρρωσταίνει και μια σχέση που αποκαλύπτεται γίνονται η αφορμή να ανοίξουν σιωπές: ζήλια, ενοχή, μια προδοσία. Σκιές που σημάδεψαν και τις δύο ζωές. Οι δύο γυναίκες διασχίζουν μνήμη, σώμα και αλήθεια. Δέκα χρόνια μετά, ο κύκλος μοιάζει να κλείνει. Μπορεί το σώμα να συγχωρήσει όσα η ψυχή δεν πρόλαβε να πει;
Η ταυτότητα της παράστασης
«Το ενοχικό μου στήθος»
Θεατρική ομάδα: Διά Κάπα
Συγγραφέας: Αγγελική Σπανού
Σκηνοθεσία / Δραματουργική επεξεργασία: Παναγιώτης Τζαφέρης
Σκηνογραφία/Ενδυματολογία: Διά Κάπα
Φωτισμοί: Πάνος Κουκουρουβλής
Ηχοτοπίο: Χρήστος Βέργος
Σχεδιασμός αφίσας: Αλέκος Πέννας
Φωτογραφίες: Χρήστος Βέργος
Trailer/Βίντεο παράστασης: Γεωργία Ψωμιάδη
Ερμηνεύουν: Διαμάντω Βέργου, Κάτια Βλάχου
Διάρκεια: 55 λεπτά
***
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΑΣ ΕΔΩ ΜΕ ΕΝΑ “ΚΛΙΚ”
Διάρκεια Φεστιβάλ: Από 25 Μαΐου έως 23 Ιουνίου 2026
Τόπος: Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ (Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, Κολωνός, Αθήνα)
Διάρκεια Παραστάσεων: Οι παραστάσεις δεν υπερβαίνουν τα 60 λεπτά
Εισιτήρια: Γενική είσοδος: 9€. Eισιτήριo ημέρας 2 παραστάσεων 15€
Κάρτα για 10 παραστάσεις: 50€
Ώρα έναρξης: Καθημερινά στις 20:15 για την πρώτη παράσταση και στις 22:00 για τη δεύτερη παράσταση.
Doors Open at: 19:00
Το μπαρ και η αυλή του θεάτρου είναι ανοιχτά καθημερινά από τις 19.00 ως αργά το βράδυ.
