Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου
Η θεατρική ομάδα «Asomatoi» είναι η 18η από τις 23 που μετέχουν φέτος στο Off Off Athens Theatre Festival.
Η Ομάδα θα παρουσιάσει το έργο «Medea» την Κυριακή 14 Ιουνίου στις 20:15 και την Τρίτη 16 Ιουνίου στις 22:00, στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου Επί Κολωνώ.
Πρόκειται για ένα έργο που διερευνά το ερώτημα: πόσο αντέχει ένα σώμα να ζει για τους άλλους. Είναι ένα έργο εμπνευσμένο από προσωπικά βιώματα, που τοποθετεί στο επίκεντρο τη διαδρομή μιας γυναίκας που εγκαταλείπει τη ζωή της στη Γεωργία και έρχεται στην Ελλάδα, με στόχο να στηρίξει την οικογένειά της.
Είναι μια παράσταση που δεν σε αφήνει απλώς να παρακολουθείς· σε κάνει να αναρωτιέσαι, να συγκινείσαι και να βλέπεις αλλιώς τις σχέσεις, την εργασία, την έννοια της φροντίδας και του «ζω για τους άλλους».
Αξίζει όμως τώρα να παρακολουθήσουμε την ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχα με την Ομάδα.
***
Το όνομα της ομάδας σας πώς προέκυψε;
*Το όνομα «Asomatoi» γεννήθηκε από μια αντίφαση που μας εκφράζει βαθιά. Ασχολούμαστε με το σωματικό θέατρο, όπου το σώμα είναι το βασικό εκφραστικό μέσο — κι όμως, μέσα από αυτό, προσπαθούμε να φτάσουμε σε κάτι άυλο: στη μνήμη, στο τραύμα, στην επιθυμία, στην ανθρώπινη παρουσία πέρα από τη μορφή.
Το όνομα «Asomatoi» παραπέμπει σε κάτι χωρίς σώμα, αλλά για εμάς σημαίνει ακριβώς το αντίθετο: ότι το σώμα μπορεί να γίνει πέρασμα προς κάτι αόρατο.
Μας ενδιαφέρει η στιγμή όπου το σώμα παύει να είναι απλώς φυσική ύπαρξη και μετατρέπεται σε ενέργεια, συναίσθημα και κοινή εμπειρία πάνω στη σκηνή.
Από πού ξεκίνησε η ιδέα της ομάδας;
*Η ιδέα της ομάδας δεν ξεκίνησε ως ένα αυστηρό σχέδιο, αλλά γεννήθηκε οργανικά μέσα από την ίδια τη διαδικασία της δημιουργίας.
Η πρώτη μας παράσταση βασίστηκε έντονα στο σώμα και στη σωματική έκφραση, και μέσα από αυτήν ανακαλύψαμε έναν κοινό τρόπο επικοινωνίας και σκηνικής ύπαρξης.
Το σώμα έγινε σταδιακά ο βασικός άξονας της δουλειάς μας. Μας ενδιέφερε πάντα αυτό που μπορεί να ειπωθεί πριν από τις λέξεις – η ένταση, η μνήμη, η σχέση, η ενέργεια που μεταφέρεται μέσα από την κίνηση και την παρουσία.
Τι είναι αυτό που σας ενώνει;
*Αυτό που μας ενώνει είναι η κοινή ανάγκη να επικοινωνούμε μέσα από το σώμα και την παρουσία.
Μας ενδιαφέρει ένα θέατρο ζωντανό, άμεσο και βαθιά ανθρώπινο — ένα θέατρο που δεν βασίζεται μόνο στον λόγο, αλλά σε αυτό που συμβαίνει ανάμεσα στους ανθρώπους πάνω στη σκηνή και μεταφέρεται αβίαστα στο κοινό.
Μας ενώνει επίσης η εμπιστοσύνη στη συλλογική διαδικασία. Η ανάγκη να ερευνούμε, να εκτεθούμε, να δοκιμαζόμαστε και να δημιουργούμε μαζί, μέσα από κίνηση, ρυθμό και κοινή ενέργεια.
Πέρα από την αισθητική μας κατεύθυνση, αυτό που μας κρατά ως ομάδα είναι μια κοινή ευαισθησία απέναντι στο ανθρώπινο σώμα — όχι μόνο ως εργαλείο έκφρασης, αλλά ως φορέα μνήμης, εμπειρίας και αλήθειας.
Γιατί επιλέξατε να συμμετάσχετε στο Off-Off 2026;
*Ως «Asomatoi», μια ομάδα που βρίσκεται σε διαρκή αναζήτηση γύρω από το σώμα και τη σκηνική παρουσία, θεωρούμε πολύ σημαντικό να παρουσιάζουμε τη δουλειά μας μέσα σε ένα πλαίσιο που στηρίζει το ρίσκο, τη διαφορετική φωνή και τη ζωντανή διαδικασία της δημιουργίας. Για εμάς, αυτή η συμμετοχή είναι περισσότερο μια συνάντηση με έναν χώρο και έναν θεσμό που μοιράζεται μια κοινή αντίληψη για το τι μπορεί να είναι το σύγχρονο θέατρο σήμερα.
Η παράστασή σας τι πραγματεύεται;
*Το έργο διερευνά το ερώτημα: πόσο αντέχει ένα σώμα να ζει για τους άλλους. Εμπνευσμένο από προσωπικά βιώματα, τοποθετεί στο επίκεντρο τη διαδρομή μιας γυναίκας που εγκαταλείπει τη ζωή της στη Γεωργία και έρχεται στην Ελλάδα, με στόχο να στηρίξει την οικογένειά της.
Μέσα σε έναν κλειστό, σχεδόν ασφυκτικό χώρο, η καθημερινότητά της μετατρέπεται σε μια αδιάκοπη επανάληψη φροντίδας, σιωπής και σταδιακής φθοράς. Η δική της ζωή μοιάζει να απομακρύνεται, να συμβαίνει αλλού, πίσω από μια οθόνη ή μέσα από ένα τηλεφώνημα. Ο χρόνος κυλά, το σώμα εξαντλείται και η πιθανότητα επιστροφής γίνεται όλο και πιο αβέβαιη.
Παράλληλα, αναπτύσσεται η σχέση δύο γυναικών που συνδέονται μέσα από την ανάγκη και την εξάρτηση, δημιουργώντας έναν εύθραυστο δεσμό επιβίωσης. Μέσα στη σιωπή τους, αναδύονται όλα όσα χάνονται: επιθυμίες, ταυτότητες και ζωές που θυσιάζονται για να μπορέσουν άλλοι να συνεχίσουν να ζουν.
Ποιοι είναι οι κύριοι λόγοι που θα προτείνατε στο κοινό, ώστε να παρακολουθήσει την παράστασή σας στο Φεστιβάλ;
*Η «Medea» δεν είναι απλώς μια ιστορία· είναι μια εμπειρία που αγγίζει κάτι βαθιά ανθρώπινο και οικείο, ακόμη κι αν δεν το έχουμε πάντα συνειδητοποιήσει.
Μιλά για ανθρώπους που ζουν «αθόρυβα» δίπλα μας, για ζωές που συχνά μένουν αόρατες, αλλά στηρίζουν ολόκληρες οικογένειες και κοινωνίες. Μέσα από τη διαδρομή αυτής της γυναίκας, το έργο φωτίζει τη θυσία, την εξάντληση αλλά και την αξιοπρέπεια που επιμένει, ακόμη και όταν όλα γύρω της στενεύουν.
Είναι μια παράσταση που δεν σε αφήνει απλώς να παρακολουθείς· σε κάνει να αναρωτιέσαι, να συγκινείσαι και να βλέπεις αλλιώς τις σχέσεις, την εργασία, την έννοια της φροντίδας και του «ζω για τους άλλους».
Ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερο πρόβλημα της εποχής μας;
*Η υποτίμηση της ίδιας της ζωής, ανθρώπινης, ζωικής ή φυτικής, είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που εντοπίζω. Αντιμετωπίζουμε την ύπαρξη σαν αναλώσιμο προϊόν. Κάθε μέρα πεθαίνουν άνθρωποι είτε από πολέμους, είτε από ανέχεια είτε από άθλιες συνθήκες διαβίωσης και ένα σωρό άλλους λόγους. Εκτρέφονται και κατασφαγιάζονται χιλιάδες ζώα καθημερινά προς τέρψιν της γαστριμαργικής μας μανίας. Καταστρέφονται δάση και θάλασσες για να χαίρονται οι προνομιούχοι και οι τυχεροί αυτής της ζωής. Ο άνθρωπος πάντα προσπαθούσε να επιβληθεί στη φύση, στα ζώα και στον ίδιο τον άνθρωπο. Το πρόβλημα αυτό λοιπόν δεν αποκαλύφθηκε τώρα απλώς συστηματοποιήθηκε η σκληρότητά μας.
Έχει επηρεάσει η εποχή την παράστασή σας;
*Ναι, η εποχή έχει επηρεάσει καθοριστικά την παράσταση, όχι μόνο ως πλαίσιο αλλά και ως ανάγκη.
Ζούμε σε μια περίοδο όπου η μετανάστευση, η επισφαλής εργασία και η φροντίδα ως «αόρατη εργασία» είναι πιο επίκαιρες από ποτέ. Η ιστορία αυτή δεν ανήκει στο παρελθόν ούτε είναι μια μακρινή συνθήκη· είναι κάτι που συνεχίζεται γύρω μας, καθημερινά, συχνά χωρίς να το βλέπουμε.
Η εποχή μας, με την ένταση της οικονομικής πίεσης και την αποξένωση που φέρνει η τεχνολογία, κάνει ακόμη πιο έντονο το ερώτημα του έργου: τι σημαίνει να ζεις για τους άλλους και πού βρίσκεται το όριο ανάμεσα στη φροντίδα και στην αυτοθυσία.
Με αυτή την έννοια, η παράσταση δεν «σχολιάζει» απλώς την εποχή· γεννιέται μέσα από αυτήν.
Τι συμβουλή θα δίνατε σε έναν καλλιτέχνη που ξεκινά τώρα το θέατρο;
*Πρώτα απ’ όλα να μη βιάζεται να «γίνει» κάτι. Το θέατρο δεν είναι ένας στόχος που τον κατακτάς γρήγορα, αλλά μια διαδρομή που σε διαμορφώνει όσο τη διανύεις.
Να παρατηρεί, να ακούει και να ζει πραγματικά τη ζωή γύρω του, γιατί το υλικό του ηθοποιού δεν βρίσκεται μόνο στη σκηνή αλλά κυρίως έξω από αυτήν: στους ανθρώπους, στις σιωπές τους, στις αντιφάσεις τους.
Και ίσως το πιο σημαντικό: να μη φοβάται την ευαλωτότητα. Στο θέατρο δεν χρειάζεται να δείχνεις δυνατός, χρειάζεται να είσαι αληθινός. Όσο πιο πολύ τολμάς να εκτεθείς, τόσο πιο βαθιά μπορείς να αγγίξεις και τον άλλον.
Θα θέλατε να δώσετε ένα μήνυμα στους θεατρόφιλους αναγνώστες του www.catisart.gr;
*Αφορμώμενοι από το logo με τη γάτα, το οποίο βρίσκω και ιδιαιτέρως ευφυές μιας και οι γάτες βασίζονται στην παρατήρηση και την επαγρύπνηση, όπως οφείλουν να κάνουν και οι καλλιτέχνες εν γένει, έτσι οφείλουν να πράττουν και οι φίλοι αναγνώστες. Με μάτια και ψυχή ανοιχτή να αφουγκράζονται πάντα τον καλλιτεχνικό παλμό ώστε να διακρίνουν με συνείδηση ό,τι καλό έχει να τους προσφέρει η τέχνη με τις όποιες ατέλειές της.
Ποια θα είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σας βήματα;
*Η αρχή μας είναι ένα βήμα τη φορά. Προς το παρόν επικεντρωνόμαστε στην παράσταση της «Medea», ένα δύσκολο εγχείρημα που χρειάζεται δουλειά και αφοσίωση. Στο προσεχές μέλλον έρχονται δουλειές με επίκεντρο τον άνθρωπο στην ολότητά του με ό,τι συνεπάγεται αυτό, είτε καλό είτε κακό.
Σας ευχαριστώ πολύ για την εποικοδομητική και ουσιαστική συνομιλία μας. Εύχομαι τα καλύτερα για όλα σας τα σχέδια.
*Κι εμείς ευχαριστούμε για τη συμπαράσταση.
***
***
Ομάδα 18η
Κυριακή 14 Ιουνίου στις 20:15 & Τρίτη 16 Ιουνίου στις 22:00
«MEDEA»
-Πόσο αντέχει ένα σώμα να ζει για τους άλλους;
*Η «MEDEA» εμπνευσμένη από προσωπικά βιώματα εστιάζει στη θυσία και στην αυταπάρνηση μιας γυναίκας που αφήνει τη ζωή της στη Γεωργία και έρχεται στην Ελλάδα για να στηρίξει την οικογένειά της. Μέσα σε έναν κλειστό χώρο, η καθημερινότητα επαναλαμβάνεται αδιάκοπα: φροντίδα, σιωπή, φθορά. Η δική της ζωή συμβαίνει αλλού, μέσα από μια οθόνη ή ένα τηλέφωνο. Ο χρόνος περνά, το σώμα εξαντλείται, η επιστροφή απομακρύνεται. Δύο γυναίκες δένονται σε μια σχέση εξάρτησης και ανάγκης. Μέσα στη σιωπή τα πρόσωπα μιλούν για όσα χάνονται, για να μπορέσουν οι άλλοι να ζήσουν.
***
Η ταυτότητα της παράστασης
«MEDEA»
Θεατρική ομάδα: Asomatoi
Συγγραφέας / Σύλληψη: Ευγενία Μπρακουμάτσου
Σκηνοθεσία: Ευγενία Μπρακουμάτσου
Δραματουργία: Ευγενία Μπρακουμάτσου
Σκηνογραφία: Νίκος Παρασκευόπουλος
Φωτισμοί: Ευγενία Μπρακουμάτσου, Νίκος Παρασκευόπουλος
Μουσική σύνθεση και επιμέλεια: Λευτέρης Φάρος
Κίνηση: Βιβή Μπρακουμάτσου
Βοηθός σκηνοθέτη: Νίκος Παρασκευόπουλος
Φωτογραφίες / Video Art: Νίκος Παρασκευόπουλος
Ερμηνεύουν: Λένα Τρικούκη, Άννα Αναστασοπούλου, Κατερίνα Παπαδοπούλου, Κλεοπάτρα Σέλφο, Ευγενία Μπρακουμάτσου.
Διάρκεια: 60 λεπτά
***
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΑΣ ΕΔΩ ΜΕ ΕΝΑ “ΚΛΙΚ”
Διάρκεια Φεστιβάλ: Από 25 Μαΐου έως 23 Ιουνίου 2026
Τόπος: Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ (Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, Κολωνός, Αθήνα)
Διάρκεια Παραστάσεων: Οι παραστάσεις δεν υπερβαίνουν τα 60 λεπτά
Εισιτήρια: Γενική είσοδος: 9€. Eισιτήριo ημέρας 2 παραστάσεων 15€
Κάρτα για 10 παραστάσεις: 50€
Ώρα έναρξης: Καθημερινά στις 20:15 για την πρώτη παράσταση και στις 22:00 για τη δεύτερη παράσταση.
Doors Open at: 19:00
Το μπαρ και η αυλή του θεάτρου είναι ανοιχτά καθημερινά από τις 19.00 ως αργά το βράδυ.
