Του Παναγιώτη Μήλα
Η Άννα Φόνσου είχε «σαρώσει» στον κινηματογράφο δίπλα στους κορυφαίους ηθοποιούς όπως ήταν οι:
Κωνσταντάρας, Παπαμιχαήλ, Ηλιόπουλος, Βέγγος, Τζόγιας, Βανδής, Κούρκουλος, Ρίζος, Ληναίος, Γκιωνάκης, Αλεξανδράκης, Παπαγιαννόπουλος, Μπάρκουλης, Χατζηχρήστος, Φωτόπουλος
Εκείνη όμως άφησε το χρυσό διαβατήριο του σινεμά και προτίμησε την λιγότερο λαμπρή πλευρά. Επέλεξε τον δύσκολο δρόμο. Επέλεξε: Κάφκα, Πιραντέλο, Τενεσή Ουίλιαμς, Ζενέ, Ανούιγ, Άλμπι, Ιονέσκο, Σαρτρ, Τσέχοφ, Λόρκα, Μπρεχτ…
Αντί για την τσέπη της Άννας Φόνσου προτίμησε την …Άννα – τσέπης.
Διαβάζω λοιπόν στην εφημερίδα «Έθνος», της Πέμπτης 12 Ιανουαρίου 1989, στη σελίδα 10, το θέμα «Άννα… τσέπης» μια είδηση που υπογράφει η Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου.
***
«Η Άννα Φόνσου αρνείται για μια ακόμη φορά τις φωτεινές μαρκίζες του κέντρου, αφού για δεύτερη φορά αποφάσισε να εμφανιστεί σ’ ένα θεατράκι τσέπης και παράλληλα συνεχίζει τη συνεργασία της με τον σκηνοθέτη Γιώργο Ρεμούνδο, που άρχισε το καλοκαίρι στον Ζορμπά του Νίκου Καζαντζάκη.
Με τις πόρτες ορθάνοιχτες από το πρώτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου θα παρουσιάσει το έργο του Ζαν Πολ Σαρτρ “Κεκλεισμένων των θυρών”, στο “Α-Θέατο”… θέατρο της οδού Ερμού, σε μετάφραση Αλέξη Σολομού και σκηνικά Δημήτρη Γέρου. Το έργο ενδέχεται να παιχτεί και στην Αυστρία.
Το έργο έχει να δει τα φώτα της ελληνικής ράμπας 11 χρόνια.
Το γνώρισε στο ελληνικό κοινό (1955) ο Κάρολος Κουν, που χρησιμοποίησε τη μετάφραση του Αλέξη Σολομού και τη Βέρα Ζαβιτσιάνου με τον Γιώργο Λαζάνη στους δυο από τους τρεις κεντρικούς ρόλους.
Τελευταία φορά παίχτηκε (1978) από το θίασο της Άννας Φόνσου στο «Όρβο». Τη σκηνοθεσία υπέγραφε ο Κώστας Μπάκας.
Στη διανομή, εκτός από την Άννα Φόνσου, συμμετείχαν οι: Άννα Βενέτη, Γιάννης Ευαγγελίδης και Τάκης Χρυσικάκος».
***
Διαβάστε περισσότερα στη σελίδα της εφημερίδας έτσι όπως δημοσιεύθηκε το 1989.
