Το Σαββατοκύριακο 5 – 6 Ιουλίου 2025, στην εφημερίδα «Τα Νέα» ο σκηνοθέτης Μιχαήλ Μαρμαρινός έδωσε συνέντευξη στον δημοσιογράφο Δημήτρη Δουλγερίδη.
Αφορμή η παράσταση «ζ – η – θ, ο Ξένος», μια επίσκεψη σε τρεις ραψωδίες της Οδύσσειας, που παρουσιάστηκε στις 11 και στις 12 Ιουλίου στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και ήδη άρχισε την περιοδεία της στην Ελλάδα και στην Κύπρο.
Το ανέβασμα της παράστασης είναι συμπαραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου.
***
Στο τέλος τη συνέντευξης υπάρχουν και τρεις ερωτήσεις οι οποίες δεν αναφέρονται στο έργο αλλά στη δραστηριότητα του σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου από τον Σεπτέμβριο του 2025.
Κύριε Μαρμαρινέ, έχετε προλάβει καθόλου να ασχοληθείτε με το Φεστιβάλ ή το αφήνουμε για Σεπτέμβριο, οπότε αναλαμβάνετε Καλλιτεχνικός Διευθυντής;
*Με κάποιον τρόπο δουλεύω πάνω σε μια πρώτη ενημέρωση όσο μπορώ. Συναντώ κάποιους ανθρώπους και ενημερώνομαι για τις πρώτες σοβαρές εκκρεμότητες. Ξέρετε ότι δεν θα έχουμε Ηρώδειο, επειδή θα ξεκινήσουν οι εργασίες συντήρησης, οπότε πρέπει να αναζητήσουμε δημιουργικές εναλλακτικές. Έχουμε κουράσει το μνημείο. «Κουράστηκαν» λίγο οι πέτρες και πρέπει να το φροντίσουμε.

Τι περιθώριο δίνετε στον εαυτό σας για να έχετε μια πρώτη καλή εικόνα;
*Ρητορικά μιλώντας κανένα. Γιατί τα πράγματα είναι εν εξελίξει. Μπαίνω ήδη στη συνθήκη του Φεστιβάλ και δημιουργώ έναν ιδεατό χάρτη των πραγμάτων και μετά σιγά σιγά τον φέρνω σε επαφή με την πραγματικότητα για να δούμε πού συγκλίνουν και πού αποκλίνουν. Προφανώς δεν μπορώ να δώσω κάτι συγκεκριμένο τώρα.
Αναφερθήκατε ήδη σε μια πρωτοβουλία που θα αφορά την περίοδο του Γιώργου Λούκου, καθώς συμπληρώνονται και 10 χρόνια από την «έξοδό» του…
*Ε, ναι, αυτό είναι το σημείο αναφοράς του Φεστιβάλ Αθηνών, όπου παρεμπιπτόντως και η Πειραιώς 260 θα συμπληρώνει 20 χρόνια από το άνοιγμά της. Πρέπει να το θυμίζουμε αυτό, γιατί άμα δεν το θυμόμαστε πεθαίνουμε. Υπάρχει ένα άγος εις βάρος αυτού του προσώπου και πρέπει να δούμε πώς θα το ξεπεράσουμε.

***
Θέατρο Νō – Μιχαήλ Μαρμαρινός, «Νέκυια»: ιαπωνικό μετάξι στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου



