Του Παναγιώτη Μήλα
– Επίδαυρος. «Οιδίπους Τύραννος». Εθνικό Θέατρο. 2000. Από τότε είχα να δω τον Γρηγόρη Βαλτινό…
– Επίδαυρος. «Τρωάδες». ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. 2013. Από τότε είχα να δω την Κατερίνα Διδασκάλου…
Μετά δεν τους είδα ξανά. Δεν ήταν στις πρώτες επιλογές μου. Λάθος μου. Μέγιστο λάθος. Το διαπίστωσα όταν έσβησαν τα φώτα στο Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη στην αυλαία της παράστασης «Ω, Θεέ μου!» σε σκηνοθεσία Λίνας Ζαρκαδούλα.
Ασφαλώς και είναι ένα θαύμα όταν παίρνεις στα χέρια σου μια απλή (έστω θεϊκή) κωμωδία και καταφέρνεις να δημιουργήσεις χίλια συναισθήματα στους θεατές. Το γέλιο είναι το πρώτο και το πιο εύκολο. Όμως αυτό που κυριαρχεί και κατά τη διάρκεια και μετά την παράσταση είναι ο προβληματισμός για το είναι μας. Οι σκέψεις για τον κόσμο που ζούμε. Οι απορίες για την πορεία μας στο σύμπαν. Το ακόμη πιο μαγικό είναι πως όλα αυτά δεν σου δημιουργούν κάποια δυσάρεστη διάθεση, δεν «σε ρίχνουν». Το αντίθετο μάλιστα. Ασφαλώς αυτό το αποτέλεσμα ανήκει στη Λίνα Ζαρκαδούλα. Θα μπορούσε να κάνει με το κείμενο αυτό από μιούζικαλ και σκετς επιθεώρησης μέχρι ανούσια μπαλαφάρα, από αστικό δράμα μέχρι θέατρο του παραλόγου. Όμως αυτό που είδα ήταν μια παράσταση που σεβόταν απόλυτα και το κείμενο, και τους θεατές, και τους ηθοποιούς.
Ήταν πανεύκολο να γλιστρήσει ο Θεός από το χείλος του γκρεμού και να βρεθεί στο πουθενά. Όμως το θαύμα έγινε. Το έκανε η Λίνα Ζαρκαδούλα που φώτισε κρυφές, μοναδικές στιγμές, μικρές λέξεις, συνηθισμένα λόγια και τρυφερές φράσεις της συγγραφέως και έδωσε αυτό το αριστούργημα.
Συγγραφέας η Ανάτ Γκοβ. Γεννήθηκε στο Ισραήλ, στην Τιβεριάδα την 13 Δεκεμβρίου του 1953 και πέθανε μόλις στα 59 της, στις 9 Δεκεμβρίου 2012, στο Τελ Αβιβ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 έκανε τη στρατιωτική της θητεία. Το 1971 γνώρισε τον μελλοντικό σύζυγό της, τον ηθοποιό Gidi Gov, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά.
Η Ανάτ Γκοβ σπούδασε στη Θεατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ. Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός, αλλά αποσύρθηκε μετά την πρώτη της εμφάνιση. Στη συνέχεια έγραψε για την τηλεόραση και έκανε αρκετές πολύ επιτυχημένες εκπομπές. Έγραψε τους στίχους σε δύο τραγούδια με τον σύζυγό της, Gidi Gov, ο οποίος ήταν γνωστός για τις πολιτικές του ιδέες, ειδικά μετά τη δολοφονία του πρωθυπουργού Γιτζάκ Ράμπιν.
Παράλληλα η Ανάτ Γκοβ άρχισε να γράφει για το θέατρο: Το 1992 τη «Θανάσιμη αγάπη», το 1999 «Καλύτεροι φίλοι», το 2000 μια δικιά της «Λυσιστράτη», το 2004 τη «Νοικοκυρά», το 2009 «Θερμή οικογένεια», το 2011 «Ω, Θεέ μου!». Επίσης το 2011 έγραψε το «Επιτέλους ευτυχία» και για το έργο της αυτό βραβεύθηκε. Το θέμα του ήταν η μάχη του πρωταγωνιστή με αντίπαλο τον καρκίνο. Η άρνησή του να δεχτεί τις κλασικές μεθόδους θεραπείας και η επιλογή του σε μεθόδους που εξασφαλίζουν ποιότητα ζωής αλλά και πιο σκληρό και μακρύ αγώνα με την ασθένεια. Τελικά η Γκοβ έχασε τη μάχη και ύστερα από αίτημά της θάφτηκε στο πολιτικό νεκροταφείο στην πόλη της Kfar Saba, χωρίς θρησκευτική τελετή.
Δυο λόγια για το έργο
Η Άννα, μια ψυχολόγος, δέχεται ένα μυστηριώδη ασθενή που πάσχει από κατάθλιψη και χρειάζεται επειγόντως θεραπεία. Στην πορεία όμως ανακαλύπτει ότι πίσω από την περίεργη αυτή επίσκεψη κρύβεται ένα θαύμα: η Άννα βλέπει μπροστά της τον ίδιο το Μεγαλοδύναμο.
Ο Θεός είναι απελπισμένος, γιατί ο κόσμος που έφτιαξε έχει λάθη, αδικίες, πολέμους, απληστία… Και θέλει να τον καταστρέψει. Η Άννα έχει στη διάθεση της μόλις μία ώρα, όσο ακριβώς διαρκεί μια συνεδρία, για να του αλλάξει γνώμη. Θα τα καταφέρει;
Τι είδα από τη σειρά 4 και τη θέση 6
Μπορεί το Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη να κοντεύει τα 40 του χρόνια, όμως είναι φρέσκο, μοντέρνο, φιλόξενο και νεανικό. Με υπέροχη ακουστική και καταπληκτική θέαση από όπου κι αν καθίσεις. Από τη σειρά 4 και τη θέση 6 παρακολούθησα τον «Θεό» έτσι όπως τον έπλασε η Λίνα Ζαρκαδούλα με τους συνεργάτες της.
– Σίγουρα μια άλλη που θα «έτρεξε» μαραθώνιο είναι η Βοηθός Σκηνοθέτη, Νατάσσα Κοτσοβού. Πολύπλοκο και πολυσύνθετο το έργο της…
– Στους Φωτισμούς, ο Γιάννης Δρακουλαράκος, «ζωγράφισε» τον δικό του Παράδεισο με απόλυτη επιτυχία.
– Εξαιρετικά και μοντέρνα άποψη στα Κοστούμια από τον Γιώργο Σεγρεδάκη και στα Σκηνικά από τον Διονύση Χριστοφιλογιάννη.
– Κυριολεκτικά παραδείσια η Μουσική με την υπογραφή: Μίνως Μάτσας. Κάποιες στιγμές σε παρασύρει για να ακούς μόνον αυτή…
– Ασφαλώς η Μετάφραση από τον Δημήτρη Ψαρρά σεβάστηκε απόλυτα το κείμενο της Ανάτ Γκοβ. Δεν ένιωσα ούτε για μια στιγμή πως αυτό το έργο γράφτηκε από ξένο συγγραφέα… Αυτό είναι στα πολύ θετικά σημεία της παράστασης.
– Το ίδιο θετικό ήταν και η επιλογή του Μίλτου Τσιάντου, που υποδύθηκε τον γιο της ψυχολόγου. Δεν θα έλεγα πως είχε δύσκολο κείμενο. Δεν θα έλεγα πως είναι περιορισμένη χρονικά εμφάνισή του στη σκηνή. Σχεδόν στο μισό, και παραπάνω έργο, ο Μίλτος Τσιάντος είναι στη σκηνή του θεάτρου. Το κείμενο του ρόλου του; Μία λέξη! Ναι, μόνο μία λέξη. Και όμως. Η ερμηνεία του και η παρουσία του ήταν μεγαλειώδης. Ως πρωτοεμφανιζόμενος, έδειξε πολλά θετικά στοιχεία για τη μελλοντική του πορεία. Είναι καλύτερα να τον δείτε παρά να διαβάσετε εδώ με λεπτομέρειες τα μυστικά που κρύβει αυτός ο ρόλος.
– Κατερίνα Διδασκάλου. Με δυναμισμό και χιούμορ παρουσίασε την ψυχολόγο. Με την ερμηνεία της πιστεύω πως ακόμη και η ίδια ανακάλυψε κάποιες κρυφές πλευρές του ταλέντου της. Είμαστε τυχεροί όσοι την απολαύσαμε.
– Γρηγόρης Βαλτινός. Θεός! Εδώ ταιριάζει «γάντι» ο χαρακτηρισμός. Απόλαυση η κάθε του στιγμή. Ακόμη και οι σιωπές του «μιλάνε». Και μόνο η παρουσία του στη σκηνή αλλάζει τα δεδομένα.
– Λίνα Ζαρκαδούλα. Όπως έγραψα και στην αρχή η σκηνοθέτις φώτισε κρυφές, μοναδικές στιγμές, μικρές λέξεις, συνηθισμένα λόγια και τρυφερές φράσεις της συγγραφέως και μετέτρεψε μια απλή κωμωδία σε αριστούργημα. Η υπογραφή της Ανάτ Γκοβ αλλά η σφραγίδα της Λίνας… Την ευχαριστούμε για το θείο δώρο.
***
Στις φωτογραφίες από την παράσταση ο Γρηγόρης Βαλτινός, η Κατερίνα Διδασκάλου και ο Μίλτος Τσιάντος. Στην τελευταία φωτογραφία: Επάνω από αριστερά, ο μεταφραστής Δημήτρης Ψαρράς, η υπεύθυνη επικοινωνίας Μαρκέλλα Καζαμία, ο Γρηγόρη Βαλτινός, η Λίνα Ζαρκαδούλα, ο συνθέτης Μίνως Μάτσας και η Κατερίνα Διδασκάλου. Κάτω από αριστερά, ο σκηνογράφος Διονύσης Χριστοφιλογιάννης, ο ενδυματολόγος Γιώργος Σεγρεδάκης και ο συμπαραγωγός Τέλης Γισγάκης.
Ταυτότητα παράστασης
Συγγραφέας: Ανάτ Γκοβ
Μετάφραση: Δημήτρης Ψαρράς
Σκηνοθεσία: Λίνα Ζαρκαδούλα
Ερμηνεύουν:
Γρηγόρης Βαλτινός
Κατερίνα Διδασκάλου
Μίλτος Τσιάντος
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Σκηνικά: Διονύσης Χριστοφιλογιάννης
Κοστούμια: Γιώργος Σεγρεδάκης
Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Νατάσσα Κοτσοβού
Στίχοι Τραγουδιού παράστασης: Λουίζα Αρκουμανέα
Φωτογραφίες: Νίκος Καρανικόλας
Παραγωγή: Αδελφοί Τάγαρη
Συμπαραγωγή: Θέατρο Ιλίσια, Θέασις – Δράσεις Πολιτισμού και Αριστοτέλειο ΘΕΑ.ΜΑ. Θέατρα Μακεδονίας.
Πληροφορίες για τον «Θεό»
Θέατρο «Κάτια Δανδουλάκη»
Αγίου Μελετίου 61
Τηλέφωνο ταμείου: 210 – 864.04.14
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Παρασκευή στις 9.15 μ.μ.
Σάββατο στις 6.15 μ.μ. (λαϊκή απογευματινή)
και 9.15 μ.μ.
Κυριακή στις 7.30 μ.μ.
Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά, με διάλειμμα
Τιμές εισιτηρίων:
18 ευρώ (κανονικό), 15 ευρώ (λαϊκή απογευματινή),
13 ευρώ (φοιτητικό – ανέργων – πολυτέκνων).
Ειδικές τιμές για ομαδικά εισιτήρια.
Προπώληση:
Στο ταμείο του θεάτρου και ηλεκτρονικά στο viva.gr.
***
* (Παλιότερη) συνέντευξη με την Κατερίνα Διδασκάλου ΕΔΩ
