Η γέννηση του Χριστού
(Ράινερ Μαρία Ρίλκε, σε μετάφραση Άρη Δικταίου)
Aν την απλότητα δεν είχες, πως σ’ εσένα
θα συνέβαινε ό, τι τώρα φωτίζει την νύχτα;
Ο Θεός δες, που πάνω από νεφέλες οργιζόταν
μαλακώνει κι έρχεται, μέσα σου, στον κόσμο.
Τον φαντάστηκες τάχα πιο μεγάλον;
Μέγεθος τί είναι; Δύναμη μέσα απ’ όλα τα μέτρα,
που ξεπερνώντας τα, την ίδια της ακολουθεί κλήρα.
Δρόμο παρόμοιο δεν έχει ουδέ κι αστέρι
Βλέπεις; οι βασιλιάδες τούτοι είναι μεγάλοι
και σου φέρνουνε προς τα γόνατά σου
θησαυρούς που μεγίστους τους θεωρούσαν
κι εσύ εκπλήσσεσαι, ίσως μπρος σε σωρόν τέτοιον
μα μια ματιά, μες στου μανδύα σου τις πτυχώσεις
ρίξε όπου Εκείνος, τα ξεπέρασε όλα κιόλας
το κεχριμπάρι που μακριά το ταξιδεύουν
κάθε χρυσαφικό και κάθε μύρο
που φευγαλέα την αίσθησην υγραίνει
γρήγορη συντομία, τά ’πλασεν όλα τούτα
και στο τέλος, κανείς το μετανοιώνει
Αλλά (θα δεις): Αυτός, νοιώθει ευφροσύνη
