Ο τίγρης
Είμαι ο τίγρης.
Σου έστησα καρτέρι μεσ’ στις φυλλωσιές
Πλατύς σαν όγκος
Μουσκεμένου ορυκτού.
Τ’ άσπρο ποτάμι αβγαταίνει
κάτου απ’την καταχνιά. Έρχεσαι.
Βουτάς γυμνή.
Προσμένω.
Ύστερα με ένα σάλτο
φωτιάς, δοντιών, αιμάτου,
με μια νυχιά ξεσχίζω
το στήθος σου και τους γοφούς σου.
Ρουφώ το αίμα σου, σπάζω
τα μέλη σου ένα ένα.
και στέκω φύλακας
χρόνια εκεί στο δάσος
πάνω στα κόκαλά σου και στις στάχτες,
ασάλευτος, μακριά
απ’ έχθρα ή θυμό,
αφοπλισμένος απ’ το θάνατό σου,
σταυρωμένος απ’ αγριοκισσούς,
ασάλευτος μεσ’ στη βροχή,
αμείλικτος φρουρός
του φονιά έρωτά μου.
Πάμπλο Νερούδα
(Mετάφραση: Ν. Χρυσόπουλος)
Πίνακες: Henri Rousseau
