Του Παναγιώτη Μήλα
Ο χώρος δεν είναι πάντοτε αυτός που σε εμπνέει για να δημιουργήσεις ένα οποιοδήποτε έργο ούτε και για να χαρείς ή να απολαύσεις κάποιο άλλο. Το βασικό και απαραίτητο συστατικό και στις δύο περιπτώσεις είναι η ψυχή. Χρειάζεται ακόμη μεγάλη δόση τρέλας συνοδευόμενης από διαρκές πάθος και φυσικά έμπνευση. Όπου υπάρχουν όλα αυτά εκεί μπορείς να βρεις έργα ποιότητας. Έργα που πάντα θα τα θυμάσαι. Αυτή τη συνταγή ακολουθούν εδώ και τρία χρόνια οι εμπνευστές και δημιουργοί του Κέντρου Ελέγχου Τηλεοράσεων (ΚΕΤ), η Φωτεινή Μπάνου και ο Δημήτρης Αλεξάκης.
Στην Κυψέλη, στη γωνία Κύπρου 91Α και Σικίνου 35Α βρήκαν έναν παλιό ψηλοτάβανο χώρο και με πατάρι ημιυπόγειο. Εκεί στεγαζόταν άλλοτε ένα εργαστήριο ελέγχου και επισκευής τηλεοράσεων. Τώρα στον ίδιο χώρο (φωτογραφία) παρουσιάζονται και πάλι έργα με εικόνα και ήχο. Έργα για παιδιά και μεγάλους. Μουσικές βραδιές. Συναυλίες. Θεατρικές παραστάσεις. Εικαστικά δρώμενα. Η διαφορά είναι πως όλα αυτά δεν τα βλέπουμε στη μικρή ασπρόμαυρη οθόνη κάποιας παλιάς τηλεόρασης αλλά στη σκηνή του Κέντρου. Μια άλλη διαφορά είναι πως εδώ όλα τα έργα έχουν δημιουργηθεί με πολύ κόπο και πολλές θυσίες, με μοναδικό στόχο την προσφορά γνώσης και ψυχικής αγωγής στους θεατές αλλά και σε εκείνους που συμμετέχουν σε άλλες δραστηριότητες του Πολυχώρου, όπως είναι τα διάφορα εκπαιδευτικά σεμινάρια.
Για το πρόγραμμα της φετινής χρονιάς έγινε παρουσίαση από τους καλλιτέχνες και τη δημιουργική ομάδα του ΚΕΤ. Η παρουσίαση αυτή θύμιζε τον παραπάνω πρόλογο. Ήταν δηλαδή… φλύαρη. Όμως έτσι έπρεπε να είναι αφού οι δημιουργοί ανέλυαν το έργο τους, παρουσίαζαν άγνωστες πτυχές του, απαντούσαν σε ερωτήσεις και εξηγούσαν πώς ξεπέρασαν κάθε εμπόδιο που τους παρουσιάστηκε. Ήταν μια χρήσιμη και εποικοδομητική επικοινωνία η οποία πλούτισε τις γνώσεις μας για όλα όσα άρχισαν και όλα όσα θα ακολουθήσουν.
Η παρουσίαση κράτησε λίγο περισσότερο από 2 ώρες. Στο διάστημα αυτό προσπαθούσα –λόγω επαγγελματικής διαστροφής– να βρω μόνο μία λέξη η οποία να συμπυκνώνει όλα όσα ειπώθηκαν μέσα σε αυτό το δίωρο. Μία λέξη η οποία να χαρακτηρίζει το φετινό πρόγραμμα του Κέντρου. Τελικά τα κατάφερα και τη βρήκα.
Είναι η λέξη «καλπασμός». Πρόκειται για τον καλπασμό ο οποίος άρχισε με την μοναδική (ξεχωριστή) ερμηνεία του Νίκου Αλεξίου στον «Κόλχαας» του Χάινριχ φον Κλάιστ. Με τον ίδιο καλπασμό και νεανικό ενθουσιασμό θα συνεχίσουν όλοι οι άλλοι καλλιτέχνες.
Ο «καλπασμός» πιστεύω πως είναι η λέξη – οδηγός στο φετινό ταξίδι που μας προσκαλεί το Κέντρο.
Πρόκειται για τον καλπασμό με τον οποίο ο Νίκος Αλεξίου – όπως είπε στην παρουσίαση του έργου – μπόρεσε να υπερπηδήσει όλα τα εμπόδια που βρέθηκαν μπροστά του σε μια κρίσιμη περίοδο της ζωής του. Αυτή η λέξη μας δίνει ένα αισιόδοξο μήνυμα. Αυτή η λέξη πιστεύω πως είναι το κλειδί για τη λύση κάθε προβλήματος και το ξεπέρασμα κάθε απρόβλεπτης κατάστασης.
«Καλπασμός» λοιπόν και ιδού το πρόγραμμα του Κέντρου Ελέγχου Τηλεοράσεων για το 2015 – 2016:
https://www.catisart.gr/index.php/fast-art/3536-ket-polyxoros
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
Νίκος Αλεξίου / Συνέντευξη
https://www.catisart.gr/index.php/2010-05-03-21-16-20/716-2012-01-23-01-57-07
Δέσποινα Αναστάσογλου / Συνέντευξη
https://www.catisart.gr/index.php/2010-05-03-21-16-20/475-2011-08-08-02-15-23
Δημήτρης Αγαρτζίδης / Συνέντευξη
https://www.catisart.gr/index.php/2010-05-03-21-16-20/683-2011-12-22-02-05-09
Χριστίνα Μαξούρη / Συνέντευξη
https://www.catisart.gr/index.php/2010-05-03-21-16-20/667-2011-12-13-03-07-51
