Του Παναγιώτη Μήλα
Στις 9 Φεβρουαρίου κάθε χρόνου ο πλανήτης γιορτάζει την Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας. Είναι μια Παγκόσμια γιορτή.
Στην Ελλάδα την ελληνική γλώσσα δεν την γιορτάζουμε μόνο στις 9 Φεβρουαρίου. Την γιορτάζουμε κάθε ημέρα κάθε ώρα, κάθε στιγμή…
Την γιορτάζουμε από τον Βορρά μέχρι τον Νότο, από τη Δύση μέχρι την Ανατολή.
Ελληνικές, ελληνικότατες λέξεις κοσμούν τα κείμενα εφημερίδων και περιοδικών.
Ελληνικές, ελληνικότατες λέξεις χαρίζουν τον μελωδικό τους ήχο σε ραδιόφωνα και κανάλια.
Η ελληνική γλώσσα από τις πλουσιότερες, με μια συνεχή ιστορία χιλιάδων ετών λέγεται (από τους μετριοπαθείς) ότι έχει μερικές δεκάδες χιλιάδες λέξεις (περίπου 50.000 – 80.000).
Ανάμεσα σε αυτές έχουμε – και τις “εορτάζουμε” νυχθημερόν – τις λέξεις:
ΚΠΙΣΝ, αντί για τις …χυδαίες λέξεις «Ίδρυμα Νιάρχος»
ΟΑΚΑ, αντί για το tre banal «Ολυμπιακό Στάδιο»
Telecom Arena, αντί για «Κλειστό Γήπεδο Νίκος Γκάλης»
OPAP Arena, αντί για το αγαπημένο «Αγιά Σοφιά»
ΕΚΠΑ, επειδή ντρεπόμαστε (καθηγητές, φοιτητές και λοιποί) έστω να …ψιθυρίσουμε το «Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο»
ΑΠΘ, αντί για το …κακόηχο «Αριστοτέλειο»
Campus (για λόγους επαρχιώτικου βλαχομιμητισμού), αντί για το πανέμορφο «Πανεπιστημιούπολη»
ΕΜΣΤ, αντί για «Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης»
Stoiximan Super League, αντί για «Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου»
Stoiximan GBL, αντί για «Πρωτάθλημα Μπάσκετ»
El Clasico. Αυτή την ισπανική (!) λέξη χρησιμοποιούμε για την αναμέτρηση των ελληνικών ποδοσφαιρικών ομάδων Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού. «Hola»…
ΠΑΘΕ, ονομάζουμε την Εθνική Οδό Πατρών, Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Ευζώνων. Σίγουρα όμως όλο και κάποια λέξη από τις 80.000 ελληνικές θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε σε αυτή την περίπτωση.
ΒΟΑΚ, λέμε τον δρόμο – καρμανιόλα της Κρήτης, αν και με κάποια άλλη λέξη θα ήταν πανεύκολο να τον βαφτίσουμε.
Τέλος: «Ελληνικό FBI». Ό,τι πιο ηλίθιο χρησιμοποιούμε για μια υπηρεσία της Αστυνομίας. Έλεος. Λες και δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Τα παραπάνω είναι κάποια ελάχιστα παραδείγματα κακής χρήσης της ελληνικής γλώσσας.
Φυσικά θα μου πείτε ότι είναι τα αρχικά κάποιων μουσείων, ιδρυμάτων κλπ. Γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο ΔΕΝ θα έπρεπε να χρησιμοποιούν αυτές τις συντομογραφίες.
Αν αφιέρωνα λίγο χρόνο περισσότερο διαβάζοντας εφημερίδα, ακούγοντας ραδιόφωνο ή βλέποντας τηλεόραση, θα εύρισκα δεκάδες άλλους βιασμούς της γλώσσας μας.
Πιο ειδικοί και πιο έμπειροι από μένα μπορούν οπωσδήποτε να βοηθήσουν ώστε του χρόνου να γιορτάσουμε και στη χώρα μας την Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας όπως της αξίζει.
***
Υστερόγραφο: Κείμενο το οποίο περιλαμβάνεται στο τέλος άρθρου, γιατί ο συγγραφέας του ξέχασε να το συμπεριλάβει στο κυρίως θέμα ή γιατί αναφέρεται σε κάτι που δεν ήταν το κύριο και δεν ήθελε να το συμπεριλάβει σε αυτό ή γιατί ήθελε να το ξεχωρίσει ώστε να είναι περισσότερο εμφανές.
Στην προκειμένη περίπτωση, κείμενο που δεν χρειάζεται να ακολουθήσει κάποιο άρθρο, μιας και είναι αυτόνομο.
