27.7 C
Athens
Τρίτη 21 Μαΐου 2024

“Περί Αλεξάνδρου”. Έκσταση και ανατολίτικος μυστικισμός στο Μουσείο Μπενάκη Ισλαμικής Τέχνης

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Στην περιοχή που βρίσκονται αξιόλογοι αρχαιολογικοί χώροι της Αθήνας, όπως η Αρχαία Αγορά με το δωρικό ναό του Ηφαίστου (Θησείο) και το Μουσείο στη Στοά του Αττάλου, καθώς και το αρχαίο Νεκροταφείο του Κεραμεικού με το ομώνυμο μουσείο, ορθώνεται ένα περιποιημένο και καλαίσθητο κτηριακό συγκρότημα επί των οδών Αγίων Ασωμάτων 22 και Διπύλου 12. Στο οικοδόμημα αυτό στεγάζεται ένα μουσείο – κόσμημα, το Μουσείο Μπενάκη Ισλαμικής Τέχνης.

Το νεοκλασικό διατηρητέο κτηριακό συγκρότημα αποτελεί δωρεά στο Μουσείο Μπενάκη από τον ευεργέτη Λάμπρο Ευταξία και ξεκίνησε η ανακατασκευή του το 1996.

 

Βουτιά στην Ιστορία του ισλαμικού κόσμου

Μέσα στις αίθουσες, που μας προσκαλούν να βουτήξουμε στην κυριολεξία σε 13 αιώνες ιστορίας της τέχνης του ισλαμικού κόσμου, παρακολουθήσαμε σε σκηνοθεσία Στρατή Πανούριου, το “Περί Αλεξάνδρου”, έναν απαράμιλλης ομορφιάς σκηνικό διάλογο μεταξύ ενός μουσειακού αντικειμένου και ηθοποιών, ένα σκηνικό διάλογο που χαρτογραφεί μια σύγχρονη καλλιτεχνική και ιστορική αλληλεπίδραση.

Η παράσταση είναι βασισμένη στο πρόσωπο του Μεγάλου Αλεξάνδρου έτσι όπως εμφανίζεται στην Περσική Επική Ποίηση. Το κείμενό της αποτελείται από επιλεγμένα αποσπάσματα του «Εσκεντάρ Ναμέ», ενός έπους γραμμένου από τον σημαντικότερο ρομαντικο-επικό Πέρση ποιητή, Νιζαμί (1141-1209 μ.Χ). Αφορμή της σύλληψης στάθηκε μια ιδιαιτέρως πολύτιμη και σπάνια περσική μινιατούρα από το αντίστοιχο εικονογραφημένο χειρόγραφο του συγκεκριμένου έπους η οποία ανήκει στη συλλογή του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης.

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, δραματοποιούνται αποσπάσματα από το έπος «Εσκεντάρ Ναμέ» του ποιητή Νιζαμί. Στο φημισμένο αυτό έργο της περσικής λογοτεχνίας πρωταγωνιστεί ο Μέγας Αλέξανδρος, ο οποίος μεταμορφώνεται σε Ιρανό βασιλιά, ταξιδεύει και κυριεύει τόπους εξωτικούς. Παρουσιάζεται δε και ως φιλόσοφος που συνδιαλέγεται με λογίους της αρχαιότητας.

Το εικονογραφημένο φύλλο χειρογράφου από το έπος «Εσκεντάρ Ναμέ», που μας μεταφέρει στους θρύλους γύρω από τον Μέγα Αλέξανδρο, αποδίδεται σε εργαστήριο της πόλης Σιράζ του 16ου αιώνα και εικονίζει τον Αλέξανδρο να συζητά με σοφούς της αρχαιότητας. Η Σιράζ θεωρείται η πόλη των κήπων και των ποιητών. Υπήρξε γενέτειρα των σημαντικών ποιητών Σααντί (1184-1292) και Χαφέζ (1320-1391).

 

Ο Μέγας Αλέξανδρος

Όχι πολύ μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, άρχισαν να εμφανίζονται μυθιστορήματα γύρω από τη ζωή και τη μεγάλη εκστρατεία του. Οδηγός όλων αυτών υπήρξε το ελληνιστικό «Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου». Αρχικά το έργο αυτό αποδιδόταν στον ιστορικό Καλλισθένη, τον ανιψιό του Αριστοτέλη, που τον ακολούθησε στην εκστρατεία του και κατέγραψε τα συμβάντα του πολέμου. Ήταν ο πολεμικός ανταποκριτής, που έστελνε ανελλιπώς τις «βασίλειες εφημερίδες» στον Αριστοτέλη.

Κατόπιν όμως, η έρευνα απέδειξε ότι το «Μυθιστόρημα» το έγραψε ένας Έλληνας της Αιγύπτου, περί τα τέλη του 3ου μ.Χ. αι., δηλαδή 6 αιώνες μετά τον Καλλισθένη. Το όνομα του συγγραφέα τού «Μυθιστορήματος» παραμένει μέχρι τις μέρες μας άγνωστο, γι’ αυτό και αποκαλείται «Ψευδοκαλλισθένης».

Ο Πλούταρχος στο έργο του «Περί της Αλεξάνδρου τύχης ή αρετής – Λόγος Α’ και Β’» έκανε μια καίρια και διεισδυτική τομή στο εκπολιτιστικό έργο του Μακεδόνα στρατηλάτη. Ερεύνησε και ερμήνευσε διεξοδικά, επεξηγώντας στους κατοπινούς, γιατί ο Αλέξανδρος λατρεύτηκε ως θεός ή μέγας άνδρας από τους λαούς της Ανατολής και γιατί η μνήμη του επιμένει να είναι πάντα ζώσα ανάμεσά τους έως σήμερα.

«Αν εξέταζες την παιδεία, που επέβαλε ο Αλέξανδρος, θα έβλεπες ότι έμαθε στους Υρκανούς να παντρεύονται και στους Αραχώσιους να καλλιεργούν τη γη, πως έπεισε τους Σογδιανούς να τρέφουν τους γονείς τους και να μην τους σκοτώνουν, τους Πέρσες να σέβονται τις μητέρες τους, αλλά και να μην τις παντρεύονται. Ω η θαυμαστή εκείνη φιλοσοφία του, μέσω της οποίας οι Ινδοί προσκυνούν τους ελληνικούς θεούς, κι οι Σκύθες θάβουν τους νεκρούς και δεν τους τρώνε… Πιο ευτυχισμένοι, λοιπόν, είναι αυτοί που υποτάχθηκαν στον Αλέξανδρο από εκείνους που ξέφυγαν από την εξουσία του, γιατί αυτών την άθλια ζωή κανείς δεν τη σταμάτησε, ενώ τους άλλους ο νικητής τους να ζουν ευτυχισμένοι τούς ανάγκασε», γράφει.

Αργότερα τη σκυτάλη πήρε ένα σπουδαίο επικό ποίημα, το Σαχ-Ναμέ, που έγραψε ένας κορυφαίος της περσικής λογοτεχνίας – ο Φερντοσί (10ος αι. μ.Χ.), αφιερώνοντας χιλιάδες στίχους στη ζωή, τα κατορθώματα και γενικά την προσωπικότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και παρουσιάζοντάς τον ως Πέρση βασιλιά.

«Ισκαντάρ» ήταν το όνομα που δόθηκε στον Μέγα Αλέξανδρο στη Μέση Ανατολή και η προσωπικότητα του Μακεδόνα βασιλιά ενέπνευσε τους λογοτέχνες και ποιητές της εποχής.

Πολλοί από τους ερευνητές, μελετώντας το Σαχ-Ναμέ, όταν έφτασαν στο 20ο κεφάλαιο εξεπλάγησαν διότι βρέθηκαν μπροστά σε ένα παράδοξο. Ο Πέρσης βασιλιάς στον οποίο αναφερόταν ο Φερντοσί ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος. Στηριζόμενος στην ιστορική αλήθεια ότι ο Αλέξανδρος υπήρξε πράγματι βασιλιάς της Περσίας, δημιούργησε μια ωραία ιστορία μετατρέποντας τον Αλέξανδρο σε ετεροθαλή αδελφό του Δαρείου με αναφαίρετο δικαίωμα στον περσικό θρόνο.

 

Ο Νιζαμί

Δύο αιώνες μετά τον Φερντοσί, τον 12ο μ.Χ.αι., στο λογοτεχνικό στερέωμα της Περσίας παρουσιάζεται ένας άλλος μεγάλος ποιητής, ο Νιζαμί, από την Γκάνζτα (κοντά στο Μπακού του σημερινού Αζερμπαϊτζάν – ΝΔ της Κασπίας Θάλασσας).

Ο Νιζαμί (Νιζάμ-Ουντίν Αμπού Μωχάμετ Ιλυάς μπεν Γιουσούφ, 1141 – 1209) ήταν ο σημαντικότερος Πέρσης από τους επικούς ποιητές της εποχής του. Πρώτο του έργο ήταν το Μαχζανούλ Αζράρ (Αποθήκη Μυστηρίων), όπου επενδύει φιλοσοφικές σκέψεις με ποιητική φόρμα. Ακολούθησε το ερωτικό έπος Χοσρόης και Σιρίν, μία ποιητική συλλογή (Ντιβάν) και το επίσης ερωτικό έπος Λεϊλά και Μετζούν, η δημοφιλέστερη ερωτική ιστορία της περσικής ποίησης. Τελευταία του έργα ήταν το Χαφτ Παϊκάρ (Οι Επτά Καλλονές) και το Εσκεντάρ Ναμέ, που αναφέρεται στους μύθους για τον Αλέξανδρο, βασισμένο κυρίως στον Ψευδο-Καλλισθένη.

Όπως λέγεται, έργο όμοιό του δεν έχει η περσική λογοτεχνία. Το «Εσκεντάρ Ναμέ» σημαίνει «Βιβλίο του Αλεξάνδρου» ή «Έπος του Αλεξάνδρου», και είναι αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στον Μέγα Αλέξανδρο και τον περιγράφει ως φιλόσοφο και προφήτη. Το «Εσκεντάρ Ναμέ» είναι ένας πραγματικός ύμνος για τον Αλέξανδρο.

Το έργο του Νιζαμί είναι μεγαλειώδες και αυτό το συμπεραίνουμε από τις αμέτρητες απομιμήσεις και αντιγραφές του, τόσο στο Ιράν όσο και στις χώρες όπου υπήρχε επιρροή της περσικής λογοτεχνίας. Τεράστια ήταν η απήχηση και επίδραση του Νιζαμί στις ισλαμικές φιλολογίες. Στην Τουρκία, την Κεντρική Ασία, την Ινδία, αμέτρητοι ποιητές μιμούνται, ανά τους αιώνες, τον τύπο, την επιλογή υλικού, τον τρόπο έκφρασης, τις αναλογίες και ακόμη και τους τίτλους των έργων του.

 

Μια μικρογραφία

Πριν από την έναρξη της παράστασης «Περί Αλεξάνδρου», είχαμε την ευκαιρία, αλλά και την τύχη, να παρακολουθήσουμε μία περιεκτική ανάλυση σε σχέση με το έκθεμα που αποτέλεσε το έναυσμα της σημαντικής αυτής θεατρικής δουλειάς από την επιμελήτρια της Ισλαμικής Συλλογής του μουσείου, κα Μίνα Μωραΐτου. Με αυτόν τον τρόπο ήρθαμε σε επαφή μέσω ενός εκθέματος με την ευρύτερη συλλογή του μουσείου. Γι’ αυτό ελπίζουμε η παράσταση «Περί Αλεξάνδρου» να δώσει το ερέθισμα στους θεατές ώστε να περιηγηθούν στο μουσείο και να ανακαλύψουν όλα τα μυστικά του.

Μια εντυπωσιακή μικρογραφία από το χειρόγραφο του «Εσκεντάρ Ναμέ», που αποτυπώνει τον Μέγα Αλέξανδρο να συζητεί με επτά σοφούς της αρχαιότητας και βρίσκεται στις προθήκες του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης, αποτέλεσε την έμπνευση για την παράσταση «Περί Αλεξάνδρου» με την οποία το Εθνικό Θέατρο συνεχίζει την περυσινή του συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη «Από τη σιωπή της προθήκης στον θεατρικό λόγο». Στη μικρογραφία ο Αλέξανδρος παρουσιάζεται ως Ιρανός βασιλιάς, ταξιδευτής, κυρίαρχος, αλλά και φιλόσοφος που συμμετέχει ισότιμα στον κύκλο των σοφών.

 

Οι ερμηνείες και οι συντελεστές

Το «Εσκεντάρ Ναμέ» αποτελεί ένα από τα λίγα ισλαμικά έργα με ελληνικές αναφορές και έτσι λειτουργεί ως δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ των δύο αρχαίων πολιτισμών. Επίσης πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα έργα, αποσπάσματα του οποίου έχουν μεταφραστεί με εξαιρετική γλωσσική δεξιοτεχνία στην ελληνική γλώσσα από τη συγγραφέα και φιλόλογο Μαριάννα Ιατροπούλου-Θεοχαρίδου και δραματοποιούνται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Το κείμενο, μυθικό, ηρωικό και ιστορικό, ένα από τα μητρώα μνήμης του κόσμου μας, δραματοποιημένο από ηθοποιούς, φώτισε πτυχές της Ιστορίας που ελάχιστα γνωρίζουμε. Μια εξαίσια στο σύνολό της θεατρική δουλειά. Ένα εντελώς πρωτότυπο θέμα, που αφήνει έκθαμβο τον θεατή με το λόγο, τη μουσική, τους στροβιλισμούς, τη θαυμάσια κίνηση και ανάπτυξη στους χώρους του Μουσείου. Μια σκηνική δράση που ζωντανεύει με αφορμή ένα έκθεμα και σε εβδομήντα λεπτά δημιουργεί μέσα στις θαυμάσιες αίθουσες του Μουσείου αίσθημα αληθινού θεάτρου.

Ευφυής και λειτουργική η σκηνοθεσία και η δραματουργία του Στρατή Πανούριου, εκπληκτική η δουλειά στην επιμέλεια κίνησης και στο ηχητικό περιβάλλον.

Ο Στρατής Πανούριος προσάρμοσε θαυμαστά την τέχνη του στις προϋποθέσεις του προσώπου που υποδύθηκε και ερμήνευσε τον Δαρείο με αβίαστο κύρος και εξαιρετική αμεσότητα από την πρώτη στιγμή της εμφάνισής του.

Η Ανδρομάχη Δαυλού ζωντάνεψε διαφορετικούς χαρακτήρες με έξοχο τρόπο και τεχνική. Μια ηθοποιός με φλόγα και θαρραλέο πάθος που πλάθει με ζωντάνια και ένταση κάθε πρόσωπο που υποδύεται.

Η Εύα Σιμάτου μας κατέπληξε στο ρόλο της Ρωξάνης, της συζύγου του Μεγάλου Αλεξάνδρου και κόρης του μυθικού Δαρείου. Η Ρωξάνη είναι μία Περσίδα πριγκίπισσα με πολυσύνθετο ταμπεραμέντο και σπάνια φυσική ομορφιά. Στην εκδοχή του Πέρση ποιητή Νιζαμί, είναι η κόρη του Δαρείου, η οποία μετά την ήττα και το θάνατο του πατέρα της, καλείται να παντρευτεί τον πανίσχυρο, αλλά και αντάξιο εχθρό του, τον Μέγα Αλέξανδρο. Ταυτόχρονα, είναι και το μοναδικό θηλυκό στοιχείο της παράστασης που στο πρόσωπό της ο ποιητής εξυμνεί τη δυναμική, μαγική και θελκτική υπόσταση της σύνθετης γυναικείας φύσης. Ηθοποιός με φυσική δροσιά, χάρη και αναμφισβήτητο ταλέντο, τήρησε μια ευγενική αλλά και δυναμική γραμμή στην ερμηνεία της, δίνοντάς της πνοή και περιεχόμενο.

Ο Αλέξης Κωτσόπουλος ως φυσική παρουσία και ως μουσικός, εργάστηκε με διαίσθηση, φαντασία και ευσυνειδησία και μας πρόσφερε τις καλύτερες εκδηλώσεις του ταλέντου του.

Άριστες εντυπώσεις μας άφησε και η Θάλεια Μαρί Παπαδοπούλου, τόσο με την εμφάνισή της στο δερβίσικο στροβιλισμό των σούφι, όσο και με την εξαίρετη κινησιολογική της επιμέλεια.

Ωραιότατα, με εξαίσια αρμονία στα τυρκουάζ του Ισλάμ με τα απαλά γήινα χρώματα και το μαύρο του μυστηρίου, τα κοστούμια του Διονύση Ξαξίρη.

Η παράσταση (συμπαραγωγή του Μουσείου Μπενάκη με το Εθνικό Θέατρο) κλείνει με ένα κείμενο, που αποδίδεται στον Ερμή τον Τρισμέγιστο, με θέμα τον άνθρωπο, ο οποίος μπορεί να οδηγηθεί στη θέωση μέσα από την απόκτηση της γνώσης. Μέσα από την καλλιέργειά του, έχοντας αποκτήσει αυτογνωσία και αποφεύγοντας να κάνει κακό σε άλλους ανθρώπους. Μόνο μέσα από την προσπάθειά μας να εξισώσουμε τον εαυτό μας μπορούμε να τον κατανοήσουμε, αφού μόνο τα όμοια έλκονται και αλληλοκατανοούνται.

Ο κύκλος της παράστασης κλείνει και μια άλλη παράσταση γεννιέται. Μια παράσταση που θα μας φέρει ένα βήμα πιο κοντά στη γνώση.

Μη χάσετε το «Περί Αλεξάνδρου», είναι πραγματική εμπειρία. Ένα θέαμα έκστασης και μυστικισμού μοναδικό. Μια πλήρης αισθητική και καλλιτεχνική εμπειρία. Μια ανάταση, μια δημιουργία, ένα διάλειμμα ομορφιάς και διαλογισμού.

 

Ταυτότητα παράστασης

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ-ΑΠΟΔΟΣΗ: Μαριάννα Ιατροπούλου – Θεοχαρίδου

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Στρατής Πανούριος

ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Διονύσης Ξαξίρης

ΜΟΥΣΙΚΗ: Αλέξης Κωτσόπουλος

ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Θάλεια Μαρί Παπαδοπούλου

ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: Ζωή Κατσαμάνη

ΠΑΙΖΟΥΝ: Ανδρομάχη Δαυλού, Στρατής Πανούριος, Εύα Σιμάτου

Το αντικείμενο του Μουσείου παρουσιάζει η Μίνα Μωραΐτου, επιμελήτρια της Ισλαμικής Συλλογής.

Τιμές εισιτηρίων: € 15, € 10 μειωμένο (ανά παράσταση), € 25, € 18 (για τις δύο νέες παραγωγές), €50, € 35 (για το σύνολο των παραστάσεων στην Κουμπάρη)

Προπώληση εισιτηρίων από 6.10.2017, στο ταμείο του Μουσείου Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού, Κουμπάρη 1, Αθήνα.

Ώρες Ταμείου: Τετάρτη και  Παρασκευή, 10:00 – 18:00, Πέμπτη και Σάββατο 10:00-00:00, Κυριακή 10:00 – 16:00

Πληροφορίες: Τηλ. 2103671015, Δευτέρα – Πέμπτη, 10:00 – 15:00

Ημέρες & ώρες

17, 22, 24, 29, 31 Οκτωβρίου & 5, 7, 12, 14, 19 Νοεμβρίου 2017

Ώρα έναρξης: 20:30

Στις νέες παραγωγές της σεζόν περιλαμβάνεται και μια σειρά παραστάσεων για τη λεγόμενη «γενιά του ’30», από τον Δεκέμβριο, που εμπνέεται από τη φωτογραφία 12 επιφανών λογοτεχνών και πνευματικών ανθρώπων της εποχής, η οποία βρίσκεται στην Πινακοθήκη Χατζηκυριάκου-Γκίκα. «Από τα δύο μουσεία δίνονται πολλά ερεθίσματα για το σημερινό θέατρο, το οποίο μπαίνει σε διαφορετικά κείμενα, σε ανταλλαγές πολιτισμών, σε κάτι διαφορετικό», τόνισε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Στάθης Λιβαθινός.

Οι περσινές παραστάσεις στο κεντρικό κτήριο του Μουσείου Μπενάκη («Ερωφίλης κέντημα», «Σκόρδα κεφάλια δώδεκα, κρομμύδια δεκαπέντε», «Το είπε ο Γέρος», «Νεοπτολέμου μύησις»), που θα επαναληφθούν φέτος, παρουσιάστηκαν στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας των φυλακών Κορυδαλλού μαζί με εικόνες των εκθεμάτων. «Αυτή η συνεργασία που κάνουμε δεν είναι μουσειακό θέατρο. Πιστεύω ότι είναι κάτι καινούργιο, ίσως χρειαστεί να επινοήσουμε έναν όρο για να το περιγράψουμε», σημείωσε ο Στρατής Πανούριος, που έχει αναλάβει τη σκηνοθετική επιμέλεια των παραστάσεων.

 

«Από τη σιωπή της προθήκης στο θεατρικό λόγο»

Μετά την ενθουσιώδη υποδοχή της από το κοινό, η συνεργασία του Μουσείου Μπενάκη με το Εθνικό Θέατρο με τίτλο «Από τη σιωπή της προθήκης στο θεατρικό λόγο» ανανεώνεται και επεκτείνεται για δεύτερη χρονιά δίνοντας την ευκαιρία στους θεατές να συμμετέχουν σε μία πρωτότυπη μουσειακή περιήγηση. Πρόκειται για μία πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα δράση, όπου τα μουσειακά εκθέματα κρατούν τον ρόλο του πρωταγωνιστή και αφηγούνται πτυχές της ιστορίας τους, με οδηγό κείμενα δραματοποιημένα από ηθοποιούς του Εθνικού Θεάτρου. Οι παραστάσεις θα διαρκέσουν 8 μήνες (Οκτώβριος 2017- Μάιος 2018) και εκτός από τις συλλογές που φιλοξενούνται στο Μουσείο Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού (Κουμπάρη 1), θα έχουν αυτή τη χρονιά ως πηγή έμπνευσης και τις συλλογές του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης και της Πινακοθήκης Γκίκα. Ένα αντικείμενο ή μία ομάδα αντικειμένων ανά συλλογή, θα δίνει κάθε φορά το έναυσμα για τη θεατρική δράση, ενώ θα προηγείται σύντομη παρουσίαση του εκάστοτε εκθέματος από τον αρμόδιο επιμελητή της συλλογής, έτσι ώστε να γίνεται ομαλά η μετάβαση από τη θεματολογία του αντικειμένου στον δραματοποιημένο λόγο. «Η δράση αυτή περιέχει πάντοτε ένα μεγάλο ρίσκο. Αυτό που παρουσιάζουμε, δεν είναι μουσειακό θέατρο. Είναι ένα είδος ζωντανής δοκιμασίας για τους ηθοποιούς. Μία δουλειά και μία συνεργασία για την οποία είμαστε πολύ περήφανοι που επαναλαμβάνεται για δεύτερη χρονιά» ανέφερε, στη σημερινή παρουσίαση, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, Στάθης Λιβαθινός, σημειώνοντας ότι «το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης δίνει πολλά και ενδιαφέροντα ερεθίσματα για θεατρική εργασία, ειδικά σήμερα που το θέατρο περνάει σιγά σιγά και σε άλλα επίπεδα. Μπαίνει σε άλλα κείμενα, συμμετέχει στην ανταλλαγή πολιτισμών και εμείς παρακολουθούμε αυτή την αλλαγή μέσα από σιωπηλά αντικείμενα». Αποσπασμένα από την αρχική τους συνάφεια, τα μουσειακά εκθέματα χρειάζονται συνήθως πρόσθετα βοηθητικά μέσα προκειμένου να μεταδώσουν στον επισκέπτη το σύνθετο πλέγμα των πληροφοριών που μεταφέρουν. «Κάθε εικόνα εμπεριέχει μια αφήγηση με πολλά επίπεδα ανάγνωσης. Κείμενα, όχι κατ’ ανάγκη θεατρικά, γραμμένα κοντά στον χρονολογικό ορίζοντα των αντικειμένων, αναδεικνύουν όψεις που δεν γίνονται αμέσως αντιληπτές και αποκαλύπτουν το συναισθηματικό φορτίο που θα συνόδευε τη χρήση τους, ή και την ίδια τη δημιουργία τους», ανέφερε η επιμελήτρια του Τμήματος Προϊστορικών, Αρχαίων Ελληνικών και Ρωμαϊκών Συλλογών Ειρήνη Παπαγεωργίου, τονίζοντας πως «το εγχείρημα αυτό- που στηρίζουν οι διοικήσεις και των δύο φορέων, καθιστά το ευρύ κοινό, μέτοχο του κοινωνικού και ιστορικού πλαισίου επιλεγμένων αντικειμένων μέσα από τη μαγεία της θεατρικής πράξης». Φέτος, το πρόγραμμα περιλαμβάνει δύο νέες παραγωγές. Στην πρώτη με τίτλο «Περί Αλεξάνδρου», ένα εικονογραφημένο φύλλο χειρογράφου από το έπος “Ισκανταρναμέ” του 12ου αιώνα (έργο του ποιητή Νιζαμί), μεταφέρει το κοινό στους θρύλους γύρω από τον Μέγα Αλέξανδρο. Αποδίδεται σε εργαστήριο της πόλης Σιράζ του 16ου αιώνα και εικονίζει τον Αλέξανδρο να συζητά με σοφούς της αρχαιότητας. Για τις ανάγκες της παράστασης δραματοποιούνται για πρώτη φορά στην Ελλάδα αποσπάσματα από το φημισμένο αυτό έργο της περσικής λογοτεχνίας, στο οποίο πρωταγωνιστεί ο Μέγας Αλέξανδρος, ο οποίος μεταμορφώνεται σε Ιρανό βασιλιά, ταξιδεύει και κυριεύει τόπους εξωτικούς, και παρουσιάζεται ως φιλόσοφος που συνδιαλέγεται με λογίους της αρχαιότητας.

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -