1889, Vincent van Gogh «Αίθουσα του νοσοκομείου της Αρλ».
Οι ασθενείς συγκεντρώνονται γύρω από μια σόμπα ενώ οι νοσοκόμες διασχίζουν αθόρυβα την αίθουσα. O Van Gogh μετατρέπει ένα νοσοκομείο σε μια σκηνή αξιοπρέπειας, συμπόνιας και ελπίδας.
Στον Άγριο Νότο της Γαλλίας, ανάμεσα στα νερολίβαδα της Καμάργκ και τους μυρωδάτους λόφους της Προβηγκίας, ξεπροβάλλουν οι πορτοκαλοκίτρινες στέγες της. Στο ενδιάμεσο, αποσπάσματα από τα περασμένα μεγαλεία. Είναι η παλαιά «Ρώμη της Γαλατίας», η συνεσταλμένη αλλά λίγο σνομπ επαρχιώτισσα, η αγαπημένη των καλλιτεχνών, η μούσα του Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Είναι η Αρλ.
Ο Βίνσεντ έφτασε εδώ σε ηλικία 35 ετών (1888) από τον ανήλιαγο Βορρά, με το όνειρο να ιδρύσει το Atelier du Midi, μια αποικία καλλιτεχνών. Η Αρλ τον μάγεψε όχι μόνο για την ομορφιά της, αλλά κυρίως για το φως της, αυτή τη μοναδική διαύγεια, και για τα χρώματα – έντονα στη φύση (εδώ ανακάλυψε τη δύναμη του κίτρινου, ενός χρώματος έως τότε «απαγορευμένου» στους ζωγράφους), αχνά στην πόλη, καθώς τα πάντα μαστιγώνονται από τον ήλιο (οι περίφημες παλ αποχρώσεις στις στέγες και στα πορτοπαράθυρα είναι το σύμβολο της Αρλ).
Στην Αρλ ο Βαν Γκογκ βρήκε τον τρόπο να εκφράσει την ταραγμένη του ψυχή, σκληρά δοκιμασμένη από την έλλειψη χρηματικών πόρων αλλά, κυρίως, από την απουσία κατανόησης. Μια μεγαλοφυΐα πολύ μπροστά από την εποχή του, που πλήρωσε την αντισυμβατικότητά του με το χλευασμό. Κι ας ανήκε στην πανίσχυρη οικογένεια των Βαν Γκογκ, διάσημων εμπόρων τέχνης της εποχής. Για τον Βίνσεντ δεν υπήρχε χώρος πουθενά.
Οι κάτοικοι της Αρλ δεν πρωτοτύπησαν.
Τον υποδέχτηκαν ψυχρά, ορισμένοι μάλιστα έως και ατιμωτικά. Ήταν ο τρελός του χωριού. Όσο αυτός αγάπησε την πόλη τους, τόσο οι «φιλήσυχοι» τον κυνήγησαν. Μέχρι που κατάφεραν να κλειστεί «οικειοθελώς» στο τρελοκομείο του Saint Remy (είχε προηγηθεί το περίφημο κόψιμο του αυτιού του, εξαιτίας ενός καβγά με το φίλο του, Gauguin), όπου και πέθανε το 1890.
Στον ενάμιση χρόνο παραμονής του στην Αρλ πρόλαβε να ζωγραφίσει περί τους διακόσιους πίνακες! Όλοι εμπνευσμένοι από τα τοπία και τις γειτονιές της Αρλ, ακόμη και από τους ανθρώπους της. Ακολούθησαν κι άλλοι διάσημοι ζωγράφοι (για παράδειγμα, ο Πικάσο λάτρεψε επίσης την Αρλ), όμως ο Βαν Γκογκ ήταν ο πρώτος και ο πιο σημαντικός. Κυρίως όμως ήταν αυτός που την έκανε διάσημη στους κύκλους των εραστών της τέχνης και (για δες ειρωνεία…) της καλής ζωής γενικώς.
