16.8 C
Athens
Κυριακή 18 Απρίλιος 2021
spot_img

Βασίλης Αλεξάκης. Ο αγαπημένος συγγραφέας δεν είναι πια μαζί μας…

Του Παναγιώτη Μήλα

 

«Κάθομαι άπειρες ώρες, κανονικά αρχίζω τη δουλειά στις 4:30 το πρωί. Είναι πολύ δύσκολο Ειρήνη μου, δεν είναι αστεία. Και δουλεύω όλη την ημέρα μέχρι το βράδυ. Και γράφω ελάχιστα πράγματα. Αλλά σκέφτομαι πάρα πολύ πάνω σ’ αυτά που θα γράψω».

 

Αυτή την απάντηση είχε δώσει ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης στην ερώτηση της Ειρήνης Αϊβαλιώτου για το Catisart: «Το γράψιμο πόσο δύσκολη δοκιμασία είναι;».

-Είχατε πει παλαιότερα ότι γράφετε ένα βιβλίο σε δύο χρόνια. Αυτό σημαίνει περίπου δύο αράδες την ημέρα;

* Καθαρές, ναι. Δεν είναι λίγο δύο γραμμές. Καθόλου λίγο δεν είναι.

***

Αυτές τις δυο γραμμές δεν θα μπορέσει να τις ξαναγράψει ο αγαπημένος συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης. Έπειτα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο λύγισε το απόγευμα της Δευτέρας 11 Ιανουαρίου 2021.

***

Ο Βασίλης Αλεξάκης ήταν αγωνιστής. Δεν τον πτόησαν οι δυσκολίες και τα κάθε λογής εμπόδια. Με χιούμορ και στωικότητα προχωρούσε απτόητος. Πάντα με το κεφάλι ψηλά. Χωρίς να κάνει εκπτώσεις. Χωρίς να υποχωρεί. Κορυφαίος δάσκαλος. Υπέροχος άνθρωπος. Πάντα νέος. Πάντα με νέες ιδέες.

Κυριολεκτικά έφυγε νωρίς…

***

Ήταν 77 ετών. Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1943. Σπούδασε στην Ανωτάτη Δημοσιογραφική Σχολή της Λιλ. Ήταν εγκατεστημένος στο Παρίσι από το 1968. Εκεί δούλεψε ως δημοσιογράφος, κριτικός βιβλίου στην εφημερίδα «Le Monde» και χρονογράφος.
Έτσι εξοικειώθηκε με τη γαλλική γλώσσα στην οποία έγραψε τα πρώτα του μυθιστορήματα. Ο Βασίλης Αλεξάκης είχε ασχοληθεί επίσης με το χιουμοριστικό σκίτσο και με τον κινηματογράφο. Είχε δημοσιεύσει τις συλλογές «Mon amour», στην Ιταλία («Citta armoniosa», 1978), «Γδύσου» (Αθήνα, Εξάντας, 1982) καθώς και έξι ιστορίες με εικόνες, υπό τον γενικό τίτλο «Η σκιά του Λεωνίδα» (Αθήνα, Εξάντας, 1984) που έχουν κυκλοφορήσει και στα γερμανικά («Leonidas’ Schatten», Romiosini, μετάφραση του Klaus Eckhardt, 1986).

***

Είχε σκηνοθετήσει την ταινία μικρού μήκους «Είμαι κουρασμένος», βραβείο φεστιβάλ Τουρ και Γαλλικού Κέντρου Κινηματογράφου (1982), τις τηλεταινίες «Ο Νέστωρ Χαρμίδης περνά στην επίθεση» (1984) και «Το τραπέζι» (1989) και τη μεγάλου μήκους ταινία του «Αθηναίοι», η οποία απέσπασε το Α’ βραβείο διεθνούς φεστιβάλ ταινιών χιούμορ του Charmousse (1991).
Επίσης είχε ασχοληθεί με το θέατρο («Εγώ δεν…», «Μη με λες Φωφώ»). Ως πεζογράφος είχε τιμηθεί στη Γαλλία με τα βραβεία Αλμπέρ Καμύ, Αλεξάντρ Βαιλάτ, Σαρλ Εσμπραγιά, Medicis (το 1995, για το βιβλίο του «Η μητρική γλώσσα»), καθώς και με το Βραβείο Μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας (το 2007, για το βιβλίο του «μ.Χ.»).
Έργα του έχουν εκδοθεί, εκτός από τη Γαλλία, όπου κυκλοφορούν ταυτόχρονα σχεδόν με την Ελλάδα, στη Γερμανία, την Ισπανία, την Αρμενία, την Ιταλία, τη Ρωσία, την Τουρκία, την Αργεντινή, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

 

***

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟ CATISART

 

Βασίλης Αλεξάκης: «Είναι τραγικό λάθος να νομίζει κανείς ότι κάνει λογοτεχνία διηγούμενος τη ζωή του»

 

Σχετικά άρθρα

Stay Connected

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
691ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
- Advertisement -spot_img

Τελευταία άρθρα