Στη συνοικία των ονείρων μας, μεταμόρφωσε την αποθήκη του γειτονικού εργοστασίου μπίρας σε… εργοστάσιο παραγωγής ονείρων. Ένας άνθρωπος με πάθος και έμπνευση τόλμησε και δημιούργησε θέατρο σε μια περιοχή με συνεργεία αυτοκινήτων. Έχοντας όραμα και ανεξάντλητες ιδέες, άλλαξε μέσα σε μια νύχτα την εικόνα της γειτονιάς του Νέου Κόσμου. Την ίδια συνταγή ακολούθησε – σε ακόμη πιο δύσκολους καιρούς – όταν έπιασε στα χέρια του το τιμόνι του Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου. Βέβαια ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος έχει και ένα… κουσούρι: Υλοποιεί σε μηδενικό χρόνο όλα όσα σκέπτεται. Η γραφειοκρατία δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό του. Ξέρει πάντα να βάζει χρώμα στη ζωή μας…
