Ένα σχόλιο αγάπης από τον Τσιμάρα για τον Λευτέρη

20
Aπό την παράσταση "Κώστας Νούρος"

– Ένα σχόλιο αγάπης που οφείλω/ Στον Λευτέρη…
Μερικές φορές στην προσπάθεια να είμαι δίκαιος με ανθρώπους που γνωρίζω ή βλέπω κάπου ή και συνεργάτες, παραμελώ τους πιο δικούς, για να μη φανεί πως ευλογώ τα “γένια” μας. Αλλά εν τέλει είμαι άδικος. Ο Λευτέρης είναι η σπάνια περίπτωση συνεργάτη – συναδέλφου που τον αγαπάς, τον πιστεύεις και ακουμπάς πάνω του με σιγουριά. Έχει ταλέντο, είναι εκεί σε όλα, έχει χαρακτήρα, έχει σκέψη και είναι σπουδαίο παιδί. Άνθρωποι σαν τον Λευτέρη θα μείνουν στο θέατρο. Κι έτσι πρέπει. Γιατί αυτούς χρειάζεται το θέατρο: τους απαραίτητους. Που δεν πλεονάζουν, δεν ήρθαν για να φύγουν άλλοι, αλλά για να ενώσουν τους άλλους. Λευτεράκη μου προσωπικά σε ευχαριστώ για όσα κάνεις. Και έχεις κάνει. Ειδικά στον ΝΟΥΡΟ. Και με τι ποιότητα ψυχής είσαι στον ρόλο σου, πάντα διαθέσιμος στη σκηνή και στη δημιουργικότητα…
* Τον Λευτέρη τον πρωτοσυνάντησα στο -Κ- που ετοιμάζαμε να παρουσιαστεί στο πλαίσιο “Θέατρο στη Φυλακή” από μια ομάδα εθελοντών καλλιτεχνών που αμισθί θα δούλευαν επί 2 μήνες καθημερινά με ένα στόχο κοινωνικό. Συνεργαστήκαμε αμέσως μετά στη δεύτερη σεζόν των ΑΓΡΙΩΝ ΝΟΤΩΝ. Ήταν από τους ελάχιστους ανθρώπους που θα εμπιστευόμουν για να στηρίξουν χωρίς επιπλοκές τη θεατρική ομάδα στις φυλακές Κορυδαλλού (μαζί με τη Δέσποινα Χατζηπαυλίδου). Όπερ και εγένετο. Και δούλεψαν ετοιμάζοντας την τρίτη κατά σειρά θεατρική παράσταση στο Νοσοκομείο Άγιος Παύλος του Κορυδαλλού: Το κουτί, με την ομάδα του ΤΕΧΝΟΔΡΟΜΩ. Στον Νούρο, ήρθε και σαν βοηθός σκηνοθέτη και σαν ηθοποιός. Δύσκολο εγχείρημα – όλα γινόντουσαν κατά τη διάρκεια προβών με την ομάδα των παιδιών του Libro coro. Παρήχθησαν πάνω στη μουσική δραματουργία, οι ρόλοι. Και τα κείμενα. Χαίρομαι όταν μοιράζομαι μαζί του επί σκηνής. Λόγια, αισθήματα και κυρίως το “απρόβλεπτο” και τις στιγμές που μεταξύ μας έχουμε πει να αφήσουμε μια ελευθερία, γιατί το απαιτεί η παράσταση. Και που εγώ το παρακάνω -να είμαι ειλικρινής- και με ανέχεται…

Το σχόλιο το αλιεύσαμε από το χρονολόγιο στο facebook του Τσιμάρα Τζανάτου. Αναφέρεται στο συνάδελφό του και συμπαίκτη του επί σκηνής στην παράσταση “Κώστας Νούρος: «Ξένος δυο φορές»”, Λευτέρη Παπακώστα.