-
- Στροφή τριών τετάρτων: Ο Λεονάρντο έσπασε την παράδοση της εποχής που ήθελε τις γυναίκες να ζωγραφίζονται αυστηρά σε προφίλ. Τοποθέτησε την Τζινέβρα σε γωνία τριών τετάρτων, δίνοντας ζωντάνια και ψυχολογικό βάθος στο βλέμμα της.
- Η τεχνική του Σφουμάτο (Sfumato): Χρησιμοποίησε εξαιρετικά λεπτά στρώματα λαδομπογιάς για να σβήσει τις σκληρές γραμμές, δημιουργώντας μια απαλή, ομιχλώδη ατμόσφαιρα στο βάθος του τοπίου.
- Δακτυλικά αποτυπώματα: Κατά τη διάρκεια συντήρησης του έργου, ανακαλύφθηκαν αποτυπώματα των δακτύλων του ίδιου του Λεονάρντο πάνω στο στρώμα της μπογιάς, καθώς χρησιμοποιούσε τα χέρια του για να απλώσει και να απαλύνει τις μεταβάσεις των χρωμάτων στο δέρμα της.
- Το κομμένο τμήμα: Ο πίνακας έχει κοπεί στο κάτω μέρος του κατά περίπου το ένα τρίτο στο παρελθόν. Οι ιστορικοί τέχνης εκτιμούν ότι αρχικά απεικονίζονταν και τα χέρια της Τζινέβρα, πιθανόν σε παρόμοια στάση με αυτά της Μόνα Λίζα.
- Η Μπροστινή Όψη (Πορτρέτο): Πίσω από το χλωμό πρόσωπο της κοπέλας δεσπόζει ένας θάμνος αρκεύθου (κέδρος). Στα ιταλικά ο άρκευθος ονομάζεται ginepro, γεγονός που αποτελεί λογοπαίγνιο με το όνομα της Τζινέβρα (Ginevra), ενώ παράλληλα συμβολίζει τη γυναικεία αγνότητα.
- Η Πίσω Όψη (Έμβλημα): Στο πίσω μέρος του ξύλου υπάρχει ζωγραφισμένο ένα έμβλημα με ένα κλαδί αρκεύθου, ένα στεφάνι δάφνης (συμβολίζει τη διάνοια) και ένα κλαδί φοίνικα (συμβολίζει το ηθικό κάλλος). Τα στοιχεία αυτά δένονται με μια κορδέλα που αναγράφει στα λατινικά τη φράση: “Virtutem Forma Decorat” (Η ομορφιά κοσμεί την αρετή).
Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι ανέλαβε να δημιουργήσει ένα πορτρέτο που θα γιόρταζε την ομορφιά αυτής της εκπληκτικής έφηβης από τη Φλωρεντία, πιθανώς για να γιορτάσει τον επερχόμενο γάμο της. Συνήθως, το περιεχόμενό του ήταν εμπνευσμένο από θρησκευτικά κείμενα, συμπεριλαμβανομένης μιας σειράς από Μαντόνες, οι οποίες ήταν σε μεγάλο βαθμό σύμφωνες με την ιταλική τέχνη του 15ου αιώνα. Η ικανοποίηση του καλλιτέχνη με το ολοκληρωμένο πορτρέτο τον ενθάρρυνε να επιστρέψει σε αυτή τη μορφή την επόμενη δεκαετία, όπου άλλες αξιοσημείωτες προσωπικότητες της ιταλικής κοινωνίας θα εμφανίζονταν στο έργο του.
Μέσα στο ίδιο το πορτρέτο, η Τζινέβρα είναι τοποθετημένη ασυνήθιστα κοντά στον θεατή, γεγονός που ενισχύει τη σημασία της στη συνολική σύνθεση. Δεν μένει πολύς χώρος για οτιδήποτε άλλο, με δέντρα τοποθετημένα γύρω από το κεφάλι της και μια μικρή αναλαμπή ουρανού να διαφαίνεται από τη δεξιά πλευρά. Η επιδερμίδα της είναι ιδιαίτερα ανοιχτόχρωμη, συνώνυμη με την ομορφιά εκείνης της περιόδου.
Η έκφρασή της είναι σοβαρή, με το βλέμμα της να παρασύρεται στη δεξιά μας πλευρά. Τα ρούχα της είναι κομψά, αλλά σχετικά απλά αν σκεφτεί κανείς το πλούσιο υπόβαθρό της.
Κάποιοι έχουν υποστηρίξει ότι ο ίδιος ο παραγγελιοδότης, Μπερνάρντο Μπέμπο, μπορεί να πέρασε χρόνο αλλού στην Ευρώπη όπου θα είχε συναντήσει εναλλακτικά στυλ προσωπογραφίας. Στη συνέχεια, μπορεί να έδωσε οδηγίες στον Ντα Βίντσι για το πώς να σχεδιάσει αυτό το έργο, ενθαρρύνοντας τον καλλιτέχνη να απομακρυνθεί από τις παραδοσιακές προσεγγίσεις που υπήρχαν στη Φλωρεντία μέχρι εκείνο το σημείο. Κάποιοι έχουν κάνει συγκρίσεις με στυλ που συναντώνται σε Βορειοευρωπαίους ζωγράφους όπως ο Γιαν βαν Άικ και ο Πέτρους Κρίστους.
