Cat Is Art

«Τα ναι και τα όχι» της πανδημίας: Νότα αισιοδοξίας από μια νεανική συντροφιά

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Και μέσα στο “κράτος του ζόφου” των ημερών, όταν συμβαίνουν γεγονότα που δεν σ’ αφήνουν να κοιμάσαι ήσυχος, που κάνουν το χαμόγελο να παγώνει στα χείλη σου, όταν η ακύρωση του τρόπου με τον οποίο επιχειρούμε να κατανοήσουμε τη ζωή και τον θάνατο, γίνεται μία από τις χειρότερες συνέπειες της πανδημίας, τότε η καθημερινότητά σου αναζητά μια νότα διαφορετική.

Αναλογιζόμενος το αύριο για τη ζωή σου και το μέλλον των παιδιών σου, συναντάς όντως μια όμορφη και αισιόδοξη “νότα”, επισκεπτόμενος το YouTube.

Μια ωραία συντροφιά παιδιών -η Στεργιάνα, ο Πέτρος, η Αλκυόνη, η Εύα, ο Εdoardo, ο Σπύρος, ο Αlejandro- με πολύ κέφι και συλλογική δημιουργική δουλειά έγραψαν, μελοποίησαν και ερμηνεύουν το τραγούδι «Τα ναι και τα όχι» συμμετέχοντας ολόψυχα ο καθένας απ’ το πόστο του, όπως φαίνεται και στο βίντεο, που γυρίστηκε το Φθινόπωρο του 2019. Η τελική επεξεργασία του βίντεο κλιπ έγινε εν μέσω καραντίνας αλλά εξ αποστάσεως.

 

Απολαύστε τα παιδιά που κρατούν ζωντανή τη φλόγα μέσα μας:

 

 

 

Συντελεστές

 

Στίχοι: Στεργιάνα Τζέγκα
Μουσική: Πέτρος Παπαζήσης
Τραγουδούν οι: Αλκυόνη Θηλυκού και Πέτρος Παπαζήσης
Κιθάρα: Εύα Χατζή
Ακορντεόν: Εdoardo Luigi Sovrani
Καχόν, μπάσο: Σπύρος Κολαΐτης
Η ηχογράφηση έγινε τον Οκτώβριο του 2019 στο S lab studio
Ηχοληψία, μίξη, mastering: Σπύρος Κολαΐτης
Κάμερα: Αlejandro Lobato Ortiz
Μοντάζ: Στεργιάνα Τζέγκα

 

Ο Πέτρος Παπαζήσης.

 

«Τα ναι και τα όχι» – στίχοι

 

Τις νύχτες που περάσανε
μην ψάχνεις να υφάνεις
διπλές τριπλές τις φύλαξα
στον κόρφο στην καρδιά
φεγγάρι μου που έγινες
χλωμότερo από τ’ άστρα
οι πόρτες θα ανοίξουνε
και θα ‘χουνε φιλιά

τα ναι σου και τα όχι σου να δίνεις όπου πρέπει
δεν τ’ άξιζα τα ρήμαξα και πλήρωσα ακριβά
με νόμισμα τα όνειρα τα χίλια που ‘χω κάνει
να χάνομαι στα μάτια σου σαν να ‘μασταν παιδιά

Αγάπη μου πώς γίνεται
να είσαι τόσο μόνος
να αφήνεις να προδίνεσαι
για κοίταξε ψηλά
τα μάτια μου τα σύννεφα
να δουν και να νομίσουν
πως έγινε ο κόσμος μας
γλυκός όπως παλιά

τα ναι σου και τα όχι σου να δίνεις όπου πρέπει
δεν τ’ άξιζα τα ρήμαξα και πλήρωσα ακριβά
με νόμισμα τα όνειρα τα χίλια που ‘χω κάνει
να χάνομαι στα μάτια σου σαν να ‘μασταν παιδιά

 

καράβι μου που γύρισες
τις θάλασσες του κόσμου
ξηγήσου πόσα ζήτησες
για να ‘ρθεις στη στεριά
οι έρωτες μ’ αντάριασαν
καράβι μου θα φύγω
να βρω αν είμαι μόνη μου
καλή για συντροφιά.

***

Στη βασική φωτογραφία η Αλκυόνη Θηλυκού.

Εκτύπωση
Ειρήνη Αϊβαλιώτου«Τα ναι και τα όχι» της πανδημίας: Νότα αισιοδοξίας από μια νεανική συντροφιά

Related Posts