Ο ναζί Υπουργός Προπαγάνδας Τζόζεφ Γκέμπελς χαμογελούσε για την κάμερα μέχρι που έμαθε ότι ο φωτογράφος, Άλφρεντ Άισενσταέτ, ήταν Εβραίος. Η φωτογραφία που προέκυψε έγινε γνωστή ως «Τα Μάτια του Μίσους».
Υποστηρίζοντας ότι «είναι πιο σημαντικό να κάνεις κλικ με τους ανθρώπους παρά να κάνεις κλικ στο κλείστρο», ο Alfred Eisenstaedt όρισε την τεχνική του φωτορεπορτάζ ως ένας από τους πρωτοπόρους επαγγελματίες του είδους, από τα χρόνια που οδήγησαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έως την τελευταία δεκαετία του 20ού αιώνα. Τράβηξε την πρώτη του φωτογραφία στα 29 του, μια από τις περισσότερες από ένα εκατομμύριο λήψεις που θα έκανε στη διάρκεια της καριέρας του.
Το 1935, μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη και προσλήφθηκε από το περιοδικό LIFE ως ένας από τους πρώτους φωτογράφους του προσωπικού. Χρησιμοποιώντας μια κάμερα των 35 mm, ο Eisenstaedt απαθανάτισε παγκόσμιους ηγέτες, διασημότητες, καλλιτέχνες και καθημερινούς ανθρώπους και σκηνές με αποφασιστικότητα και τρυφερότητα.
Μεταξύ των πιο εμβληματικών εικόνων του είναι το VJ Day στην Times Square (1945), το παθιασμένο φιλί που είναι γνωστό παγκοσμίως ανάμεσα σε έναν ναύτη και μια γυναίκα, που γυρίζει πίσω, παραδιδόμενη στην αγκαλιά του στην καρδιά της Times Square.
Ο υπουργός προπαγάνδας των Ναζί, Joseph Goebbels, ήταν χαρούμενος και ευδιάθετος όταν συνάντησε για πρώτη φορά τον φωτογράφο Alfred Eisenstaedt. Σε μια κοντινή λήψη, ο πολιτικός του Τρίτου Ράιχ πιάστηκε ξαφνικά να χαμογελά στη συνάντηση της Κοινωνίας των Εθνών στη Γενεύη τον Σεπτέμβριο του 1933.
Όταν όμως ο Γκέμπελς ανακάλυψε ότι ο φωτογράφος του περιοδικού LIFE Eisenstaedt ήταν Εβραίος, η έκφρασή του ήταν αρκετά διαφορετική. Στη συνέχεια, όταν ο Eisenstaedt πλησίασε τον Goebbels για ένα μη στυλιζαρισμένο κι αυθόρμητο πορτρέτο, η έκφραση του πολιτικού ήταν πολύ, πολύ διαφορετική. Αντί να χαμογελάσει, στράφηκε προς στην κάμερα και η διάσημη φωτογραφία που προέκυψε δείχνει τον άνδρα να έχει «μάτια μίσους». Η τεταμένη στάση του μεταδίδει μια σχεδόν απτή έχθρα.
Στο βιβλίο του, το 1985, «Eisenstaedt on Eisenstaedt: A Self-Portrait», ο 87χρονος τότε φωτογράφος συζήτησε πώς προέκυψε η εικόνα του Goebbels:
“Τον βρήκα να κάθεται μόνος του σε ένα πτυσσόμενο τραπέζι στο γκαζόν του ξενοδοχείου. Τον φωτογράφισα από απόσταση χωρίς να το ξέρει. Ως ρεπορτάζ ντοκουμέντου, η εικόνα μπορεί να έχει κάποια αξία: υποδηλώνει την απόστασή του. Αργότερα τον βρήκα στο ίδιο τραπέζι περιτριγυρισμένο από βοηθούς και σωματοφύλακες. Ο Γκέμπελς φαινόταν τόσο μικρόσωμος, ενώ οι σωματοφύλακές του ήταν τεράστιοι. Περπάτησα από κοντά και φωτογράφισα τον Γκέμπελς. Ήταν φρικτό.
Με κοίταξε με μια έκφραση γεμάτη μίσος. Το αποτέλεσμα, όμως, ήταν μια πολύ πιο δυνατή φωτογραφία. Δεν υποκαθιστά τη στενή προσωπική επαφή και εμπλοκή με ένα θέμα, όσο δυσάρεστο κι αν είναι. Με κοίταξε με μάτια μίσους και περίμενε να φοβηθώ. Αλλά δεν φοβήθησα. Αν έχω μια κάμερα στο χέρι μου, δεν ξέρω φόβο.”
Πηγή: iFocus.gr
