«Ο φασισμός μπορεί να οριστεί ως μια μορφή πολιτικής συμπεριφοράς που χαρακτηρίζεται από μονομανή ενασχόληση με την κοινωνική παρακμή, την ταπείνωση ή τον κατατρεγμό και από μια αντισταθμιστική προσήλωση στην ενότητα, στην ενεργητικότητα και στον εξαγνισμό. Στο πλαίσιο λοιπόν αυτής της στάσης, ένα κόμμα μαζικής απήχησης που αποτελείται από αφοσιωμένους εθνικιστές ακτιβιστές, οι οποίοι βρίσκονται σε ταραχώδη αλλά αποτελεσματική συνεργασία με παραδοσιακές ελίτ, εγκαταλείπει τις δημοκρατικές ελευθερίες και χωρίς ηθικούς ή νομικούς περιορισμούς, επιδιώκει να πραγματοποιήσει εσωτερικές εκκαθαρίσεις και να επεκταθεί εξωτερικά». Αυτός είναι ο ορισμός του φασισμού κατά τον Robert Paxton (*).
“Καθώς πλησιάζουν τα πέντε χρόνια από την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, βρισκόμαστε μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις. Η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή απειλεί με πραξικόπημα από το βήμα της Βουλής. Η δίκη της ξεπέρασε σε διάρκεια τα τρία χρόνια. Οι ρατσιστικές πολιτικές της Ευρώπης-φρούριο κλιμακώνονται κάτω από την πίεση της ακροδεξιάς. Είναι ώρα για ξεσηκωμό κατά του φασισμού και του ρατσισμού!
Η πρόκληση της Χρυσής Αυγής να καλέσει από το βήμα της Βουλής σε πραξικόπημα μέσω του Μπαρμπαρούση είναι μια βάρβαρη επίθεση κατά των δημοκρατικών ελευθεριών όλων μας σε μια χώρα, όπου άνθρωποι βασανίστηκαν στα μπουντρούμια της ΕΑΤ-ΕΣΑ ή βρέθηκαν σε εξορίες. Οι νοσταλγοί του Χίτλερ είναι νοσταλγοί και της χούντας των συνταγματαρχών που αιματοκύλησαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973.
Τώρα πρέπει να επιβάλουμε ότι οι νεοναζί δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής θα πάνε φυλακή, πριν αποκτήσουν τη δύναμη για να προχωρήσουν πραγματικά σε πραξικόπημα, τσακίζοντας τα συνδικάτα και τις δημοκρατικές οργανώσεις με μια φασιστική χούντα.
Το εργατικό κίνημα και η νεολαία χρειάζεται να κάνουν δική τους υπόθεση την πλήρη απομόνωση των νεοναζί, κάτι που δεν κάνει ούτε η κυβέρνηση ούτε η Βουλή, αφήνοντας την Αστυνομία να συγκαλύπτει τη δράση τους, συλλαμβάνοντας τα θύματα ρατσιστικών και φασιστικών επιθέσεων και επιτρέποντάς τους να εμφανίζονται σε επίσημες τελετές και στα ΜΜΕ.
Δεν επιτρέπουμε στους φασίστες να παριστάνουν τους πατριώτες και να προχωράνε σε επιθέσεις κατά αγωνιστών και μεταναστών. Όλοι και όλες να απαιτήσουμε να πάνε τώρα φυλακή!
Χέρι χέρι με αυτή τη μάχη, είναι ώρα να φράξουμε το δρόμο στις ρατσιστικές πολιτικές της ΕΕ-φρούριο.
Το κλείσιμο του θαλάσσιου περάσματος από την Αφρική στην Ευρώπη θα πολλαπλασιάσει τους χιλιάδες πνιγμένους πρόσφυγες. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για πρόσφυγες που σχεδιάζουν στη Λιβύη, το Κόσοβο και τη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας είναι μια βίαιη κλιμάκωση του ρατσισμού. Μια στρατιωτική δύναμη της ΕΕ σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ θα «κοσκινίζει» στα στρατόπεδα τους κατατρεγμένους των πολέμων, των δικτατοριών, των ρημαγμένων οικονομιών για να στέλνει τη συντριπτική πλειοψηφία στο βέβαιο θάνατο με την απέλαση στη χώρα από όπου δραπέτευσαν.
Οι ηγέτες των κυβερνήσεων της ΕΕ επιμένουν σε διαρκή λιτότητα και μετατρέπουν τους μετανάστες και τους πρόσφυγες σε αποδιοπομπαίους τράγους ώστε να αποπροσανατολίσουν την αντίσταση και τη δυσαρέσκεια που φουντώνει. Έτσι ανέβασαν την ακροδεξιά στην Ευρώπη.
Είναι ψέμα ότι τα κλειστά σύνορα προστατεύουν τις δουλειές, τις συντάξεις, την παιδεία και την υγεία γιατί τάχα κινδυνεύουν από τους πρόσφυγες. Αυτοί που τα τσακίζουν είναι τα αφεντικά και οι κυβερνήσεις, αυτοί απολύουν, αυτοί κόβουν μισθούς και συντάξεις. Είναι ρατσιστικό ψέμα ότι δεν χωράνε στην Ευρώπη επειδή έχουν άλλη θρησκεία και πολιτισμό. Η ισλαμοφοβία είναι η πολιτική του ιμπεριαλισμού και των επεμβάσεων σε χώρες της Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Αφρικής.
Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες φέρνουν πλούτο και είναι κομμάτι της εργατικής τάξης που μπορεί να δώσει αγώνες μαζί με όλους για μια καλύτερη ζωή. Οι αγώνες των μεταναστών κόντρα στο ρατσισμό, το φασισμό και την εκμετάλλευση από την Μανωλάδα μέχρι τις γειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά είναι η καλύτερη απόδειξη.
Απαιτούμε από την κυβέρνηση να μην εφαρμόσει τα νέα ρατσιστικά μέτρα και να σπάσει τη συμφωνία του αίσχους ΕΕ-Τουρκίας. Για ανοιχτά σύνορα στους πρόσφυγες, άσυλο και στέγη μέσα στις πόλεις, ένταξη στα σχολεία, τις γειτονιές μας!
Καλούμε όλους και όλες σε ένα μεγάλο αντιφασιστικό συλλαλητήριο και συναυλία στο Σύνταγμα, μπροστά στη Βουλή, το Σάββατο 15 Σεπτέμβρη και συνεχίζουμε στο Κερατσίνι, στις 18 Σεπτέμβρη, στην επέτειο των πέντε χρόνων από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Ταυτόχρονα, συντονίζουμε τα βήματά μας πανευρωπαϊκά με τη Διεθνή Συνάντηση κατά του Ρατσισμού και του Φασισμού, στην Αθήνα, στις 13 Οκτώβρη.
Μετά τη μεγάλη ανοιχτή σύσκεψη, που έγινε στις 27 Ιούνη με μαζική συμμετοχή προχωράμε! Τον Ιούλη οργανώνουμε παντού τοπικές εκδηλώσεις.
Καλούμε τα συνδικάτα, τους φοιτητικούς συλλόγους, τις δημοτικές κινήσεις, τις κοινότητες μεταναστών, τις κινήσεις Αντιστασιακών, τις συλλογικότητες στις γειτονιές, τις κινήσεις υπεράσπισης δικαιωμάτων, τω γυναικών, της LGTBQI+ κοινότητας, των αναπήρων, των ανθρώπων των Γραμμάτων και των Τεχνών να ενωθούμε και να δώσουμε μαζί τη μάχη για να τσακίσουμε το φασισμό και να τελειώνουμε με το ρατσισμό”.
To παραπάνω κάλεσμα προέρχεται από την ΚΕΕΡΦΑ (Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στον Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή)
http://www.antiracismfascism.org/
- Ο όρος φασισμός προέρχεται από την ιταλική λέξη fascismο (ΕΤΥΜ fascismo <fascia «δέσμη, δεμάτι» <λατ.fascis, πληθ. fasces). Το fascis (η λέξη απαντάται συνήθως στον πληθυντικό fasces) ήταν αρχαίο ρωμαϊκό έμβλημα εξουσίας που απεικόνιζε ράβδους δεμένες γύρω από έναν πέλεκυ, συμβόλιζε την εξουσία των δικαστών και την «ισχύ διά της ενώσεως»: μία μόνο ράβδος σπάζει εύκολα, ενώ μια δέσμη πολύ δύσκολα. Το έμβλημα αυτό έγινε σύμβολο του φασισμού. Η αντιστοιχία του εμβλήματος με τους φασίστες της δεκαετίας του ‘20 εντοπίζεται στο γεγονός ότι οι πρώτες ομάδες φασιστών που σχηματίστηκαν στην Ιταλία ονομάστηκαν «fascio di combattimento», δηλαδή ομάδες-δέσμες μάχης.
Φασισμός είναι το πολιτικοκοινωνικό σύστημα της άκρας δεξιάς με έντονα αυταρχικό και εθνικιστικό χαρακτήρα, που καταργεί τον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατία και βασίζεται στον μονοκομματισμό και στον ολοκληρωτισμό.
(*) Ο Robert O. Paxton είναι επίτιμος καθηγητής των Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Columbia και συγγραφέας του βιβλίου «Ανατομία του φασισμού».
- Η βασική φωτογραφία είναι από το ντοκιμαντέρ του 1965 του Μιχαήλ Ρομ, «Ο αληθινός φασισμός».
