Στέφανος Μεσσήνης. Μια μεγάλη καρδιά σταμάτησε να χτυπά… Μια καρδιά που νοιαζότανε για όλους…

Του Παναγιώτη Μήλα

 

Τι πίκρα! Τι να πεις για έναν μεγάλο φίλο; Μαζί για 45 χρόνια. Από το 1976 – την εποχή που δεν υπήρχαν γραφεία Τύπου και Δημόσιες Σχέσεις. Ο Στέφανος είχε τότε μια εκπομπή στο ραδιόφωνο του Β’ Προγράμματος και μου τηλεφώνησε για να μιλήσω για την έκθεση γελοιογραφίας στην οποία συμμετείχα.
Ο Πάνος Κουτρουλάρης, ο Βασίλης Κούλης, η Λίζα Χρηστίδη κι εγώ παρουσιάζαμε τις πολιτικές γελοιογραφίες μας στη «Γκαλερί Γιάννη Σταθά» του Λεωνίδα Χρηστάκη.
Από τότε, για μια ολόκληρη ζωή, αν και δεν δουλέψαμε ποτέ μαζί, είμαστε φίλοι.

Ο Στέφανος ήταν μια μεγάλη καρδιά που φρόντιζε για όλους. Τα τελευταία χρόνια δεν έλειψε ούτε λεπτό από το πλευρό του Λουκά Θανασέκου που έδινε τον δικό του αγώνα και μετά το φευγιό του πάντα δίπλα στη σύντροφο του Λουκά, τη λατρεμένη ζωγράφο Μαρία Ρέγκου. Ώρες ολόκληρες κοντά τους. Μέχρι που μας αποχαιρέτισαν.

Ο Στέφανος είχε κάτι σπάνιο: Νοιαζότανε για όλους…

Ακόμα κι όταν στήναμε τις εκθέσεις τις Λέσχης Ελλήνων Γελοιογράφων στον εκθεσιακό χώρο του Μετρό στο Σύνταγμα ο Στέφανος ερχόταν διακριτικά και παρακολουθούσε. Συχνά πυκνά με φώναζε και μου έκανε κάποια σχόλια, παρατηρήσεις. Ήταν οξυδερκής και έβλεπε το λάθος που …πάει να γίνει.
Στις εκθέσεις ερχόταν επειδή την γελοιογραφία την αγαπούσε πολύ. Όπως αγαπούσε και καμάρωνε τους συντοπίτες του από τη Λευκάδα. Τον Κώστα Βλάχο, τον Πάνο Μαραγκό και τον Κώστα Σκλαβενίτη. Πάντα όμως τον θαυμασμό του τον εξέφραζε διακριτικά…

 

***

 

Ο Στέφανος έκλεισε το βιβλίο της ζωής του το ξημέρωμα της Τετάρτης 17 Μαρτίου 2021. Είχε γεννηθεί στις 26 Σεπτεμβρίου 1943 στη Λευκάδα.
Αφού ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές, πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει Ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης. Λόγοι υγείας, όμως, δεν του επέτρεψαν να ολοκληρώσει τις σπουδές του και επιστρέφοντας στην Ελλάδα ξεκίνησε την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία από την εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ».
Το 1975 θα απασχοληθεί στο Β’ Πρόγραμμα της ΕΡΑ αλλά και στο συγκρότημα Λαμπράκη. Από το 1977 έως το 1981 εργάζεται στις εφημερίδες «Αυριανή», «Καθημερινή», «Μεσημβρινή» και σε διάφορα περιοδικά.

Το 1982 επιστρέφει στο Ραδιόφωνο της ΕΡΤ και εκεί θα παραμείνει έως τη συνταξιοδότησή του ενώ για πολλά χρόνια διετέλεσε αρχισυντάκτης της πρωινής ζώνης.
Την αγάπη του για το γράψιμο μας την άφησε με την ποιητική του συλλογή «Ίνα ως»… που κυκλοφόρησε το 2006.
Υπήρξε σεμνός συνάδελφος με ήθος και εντιμότητα. Καταρτισμένος και εργατικός έχαιρε της εκτίμησης των συναδέλφων. Ήταν πάντα μαχητικός και δημιουργικός.

***

Ο αποχαιρετισμός του θα γίνει στην αγαπημένη του Λευκάδα.