Η Στεφανή Καπετανίδη υποδύεται τη «Ζωή Καλλιγά» στην τηλεοπτική σειρά του Alpha «Να μ’ αγαπάς». Εδώ σε αποσπάσματα από μια συνέντευξή της στο Catisart, το 2022. Στο τέλος του κειμένου υπάρχει ο σύνδεσμος με το κείμενο ολοκληρωμένο έτσι όπως αναρτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2022.
***
Του Παναγιώτη Μήλα
Την αναζήτησα και τη βρήκα στο φιλόξενο «Θέατρο 104» όπου η Στεφανή Καπετανίδη πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Η ζωή μου στην τέχνη», σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Βουρνά.
Στην κουκλίστικη αυλή του «104» μιλήσαμε παρέα με ένα ζεστό τσάι λίγη ώρα πριν μπει μέσα για να προετοιμαστεί…
***
ΠΟΙΟ πρόσωπο έριξε φως στον δρόμο που ακολουθήσατε;
*Σκεπτόμενη την αρχή της πορείας μου, δεν διακρίνω κάποιο πρόσωπο.
Μάλλον ήταν πιο δυνατή η αίσθηση που ένιωθα από τα φώτα της ίδιας της σκηνής του χώρου ως θεάτρου και αυτά με τράβηξαν.
Οι γονείς μου με είχαν γράψει πιτσιρίκι σε σχολή μπαλέτου και θυμάμαι την αίσθηση, ούσα στη σκηνή, των προβολών που μου δημιουργούσαν έναν απομονωμένο, φανταστικό, μαγικό κόσμο όπου εκεί ένιωθα ελεύθερη.
Ήμουν πολύ μοναχική και ντροπαλή για να πιστεύω ότι θα μπορούσα να ακολουθήσω μια οποιαδήποτε καριέρα στην τέχνη. Αλλά μόνο μέσω της τέχνης ένιωθα ότι εκεί έχω χώρο και υπάρχω. Νιώθω στην πορεία, μικρές ωθήσεις αγάπης από διάφορους φίλους και φίλες που μου στάθηκαν σε δύσκολες στιγμές αμφιβολίας.
Όμως μόνο για πρόσφατα μπορώ να πω ένιωσα το πιο μεγάλο φως στήριξης του πιο κοντινού και αγαπημένου μου προσώπου για να εξακολουθήσω αυτόν τον δρόμο κι ότι δεν είναι αργά. Τελικά είναι ένας συνεχής δρόμος.
ΤΙ σας ώθησε σε αυτή την επιλογή;
*Αυτό που ένιωθα μικρή για την τέχνη το νιώθω ακόμα και τώρα. Ένιωθα τόσο δέος και αγάπη για την τέχνη που οπωσδήποτε έπρεπε να βρω χώρο εκεί κι εγώ. Είτε θα ήταν χορός, είτε θα ήταν θέατρο, είτε ζωγραφική …έπρεπε να είμαι μέρος αυτού του κόσμου.
Για μένα εκεί ήταν και είναι πηγή συγκίνησης και βάθους ανάμεικτων συναισθημάτων που με έκαναν να νιώθω ότι μπορώ να είμαι ο εαυτός μου.
ΠΟΥ θα θέλατε να βρίσκεστε αν δεν βρισκόσασταν στο θέατρο;
*Στη φύση. Δίπλα σε δέντρα και βουνά. Είναι ένα άλλο είδος σκηνής εκεί… απέραντης και ατελείωτης όπου η τέχνη βασιλεύει από μόνη της. Συγκινούμαι από την ομορφιά της και μαγεύομαι ξανά και ξανά. Εκεί βρίσκεται η ευτυχία για μένα, όταν γινόμαστε ένα με τη φύση.
ΠΟΤΕ νιώσατε τη μεγαλύτερη συγκίνηση ή απογοήτευση όταν έπεσε η αυλαία;
*Είναι τόσο στιγμιαία αυτά τα συναισθήματα που δεν κρατάω κάτι συγκεκριμένο. Μόνο ότι βρίσκομαι σε ένα συνεχές σκαμπανέβασμα και ξέρω ότι το ένα θα έρθει μετά το άλλο και είναι όλα μέσα στο παιχνίδι. Όμως θα μοιραστώ τη συνεχή συγκίνηση που ένιωσα τελευταία από τη συνεργασία μου με τον Μανούσο Μανουσάκη και την ομάδα του στα γυρίσματα που κάναμε στην τηλεοπτική σειρά «Κρίσιμες στιγμές». Ήταν μια αγκαλιά αγάπης και τους ευγνωμονώ όλους.
ΠΩΣ θέλετε να δείτε την ευρύτερη οικογένεια του πολιτισμού;
*Ενωμένη, χωρίς ανισότητες, με δυνατές, εμπνευσμένες προσωπικότητες που θέλουν να προσφέρουν στο καλό του συνόλου.
ΓΙΑΤΙ κάποιος πρέπει να αποδεχθεί το ότι «ηθοποιός σημαίνει φως»;
*Νομίζω ότι δεν θέλει αποδοχή αυτή η έκφραση… είναι προσωπική η στιγμή εκείνη που μπορεί κάποιος να τη νιώσει ή και πάλι όχι.
Ο ηθοποιός γίνεται «φως» όταν μέσα από την τέχνη του και την τόλμη του θα αποκαλύψει κάτι που αυτό θα αγγίξει κάτι μέσα μας και θα βγει στην επιφάνεια. Είναι μια μικρή στιγμή αυτογνωσίας και όταν συμβαίνει είναι μια ομορφιά.
ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ για τη νέα χρονιά;
*Περιμένω να μπορώ να συνεχίσω να κάνω ό,τι κάνω με αγάπη και αφοσίωση, με ανθρώπους πλάι μου υγιείς, αγαπημένους, χαρούμενους να δημιουργούμε και να εξελισσόμαστε μαζί!
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για το χρόνο που μου χαρίσατε. Ευτυχώς σας γνώρισα.
*Κι εγώ ευχαριστώ το Catisart για αυτή τη συζήτηση.
***
Οι φωτογραφίες είναι από την τηλεοπτική σειρά του Alpha «Να μ’ αγαπάς».
***
Ακολουθεί η συνέντευξη έτσι όπως δημοσιεύθηκε εδώ στο Catisart στις 17 Ιανουαρίου 2022
Στεφανή Καπετανίδη: Με αφοσίωση και αγάπη να δημιουργούμε, να εξελισσόμαστε…
