Νότες, γεύσεις και αρώματα από τις «Θάλασσες του πρωϊού» του Κώστα Σπυριούνη

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Είναι περίεργο, αλλά συνέβη… Γνώρισα τον Κώστα Σπυριούνη ένα καλοκαίρι, στο Μαρμάρι της Κω, κατά τη διάρκεια ενός σεμιναρίου επαγγελματικής ενημέρωσης των νέων του νησιού. Τώρα, πριν από λίγες ημέρες πήρα μια πρόσκληση από το Μαρμάρι της Εύβοιας, για τη νέα του έκθεση με τον τίτλο «Θάλασσες του πρωϊού».
Ο «θαλασσινός» μου φίλος αρχίζει το νέο του ταξίδι την Παρασκευή 23 Μαΐου στην γκαλερί Εικαστικός Κύκλος. Τίτλος της νέας του δουλειάς «Θάλασσες του πρωϊού». Ο Κώστας Ι. Σπυριούνης παρουσιάζει έργα – λάδια σε λινό των τριών τελευταίων χρόνων.
Ο Γιώργος Τουρκοβασίλης σε κείμενό του σημειώνει: «…ο ζωγράφος Κώστας Ι. Σπυριούνης δημιουργεί αφαίρεση. Τι αφαιρεί τελικά; Μήπως το χρώμα; Πιστεύω ότι, στην ουσία, αφαιρεί από το τοπίο, την “εθνικότητα”, το “φύλο”, γενικά τον “μύθο” του. Όλες τις συμβατικές ιδιότητες και σημασίες που του αποδίδουμε. Είναι μια εσωτερική αφαίρεση εν τω βάθη. Μια αφαίρεση που απογυμνώνει το τοπίο από τα στοιχεία του “γνωστού” και του “οικείου” και το ντύνει με μια αύρα πνευματική. Είναι μια εξάχνωση, μια αποϋλοποίηση του τοπίου. Και είναι μια αφαίρεση που θα την ονόμαζα “αφαίρεση βάθους”, διαχωρίζοντάς την από τη γνωστή και καθιερωμένη, μη παραστατική αφαίρεση, που θα την έλεγα “αφαίρεση επιφανείας”. Ο Σπυριούνης, με ένα μαγικό τρόπο, αφαιρώντας χρώμα και σεβόμενος το σχέδιο, πετυχαίνει στα έργα του βαθύτερη και πνευματικότερη αφαίρεση από έναν ανεικονικό πίνακα, που διαλύει τελείως τις μορφές».
Εδώ έχω να πω ότι ο Κώστας Ι. Σπυριούνης με τη χρωματική του παλέτα μάς έκανε να λατρέψουμε αθηναϊκά νεοκλασικά, γυμνά σώματα, φυλλοβόλα κλαδιά και άγρια άνθη πλεγμένα σε πανέμορφα στεφάνια. Μας έκανε να λαχταρήσουμε να επισκεφθούμε θάλασσες, τοπία, παραλίες και μικροκαταστήματα της υπαίθρου. Η δουλειά του έχει απαλά αλλά και σφοδρά χρώματα, τρυφερότητα που αγγίζει την αγάπη, ακρίβεια και ευαισθησία.

 

Παράλληλα, ο Σπυριούνης μας έσπρωξε να ξαναρχίσουμε τις συλλογές γραμματοσήμων που είχαμε βαριεστημένα και επιπόλαια εγκαταλείψει στην εφηβεία μας. Στην αρχή μας παρακίνησε με τη νοσταλγική σειρά Έλληνες Ηθοποιοί (Μαίρη Αρώνη, Ρένα Βλαχοπούλου, Σαπφώ Νοταρά, Θανάσης Βέγγος, Ορέστης Μακρής, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Νίκος Κούρκουλος, Ντίνος Ηλιόπουλος, Αλέκος Αλεξανδράκης, Τζένη Καρέζη, Έλλη Λαμπέτη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Μάνος Κατράκης, Θάνος Κωτσόπουλος, Δημήτρης Χορν) που τάχιστα έγινε σπάνιος θησαυρός στα χέρια των φιλοτελιστών. Συνέχισε με την περιζήτητη συλλογή, Λαϊκοί Βάρδοι (Γιώργος Ζαμπέτας, Σωτηρία Μπέλλου, Βασίλης Τσιτσάνης, Βίκυ Μοσχολιού, Γρηγόρης Μπιθικώτσης και Στέλιος Καζαντζίδης).
Oι μορφές αγαπημένων Ελλήνων καλλιτεχνών αναδύονται από το χρόνο με λεπταίσθητες πινελιές. Ο Κώστας Σπυριούνης αναπαράγει προσφιλή στο κοινό πρόσωπα, αποκρυσταλλώνοντας το βλέμμα τους και τα χαρακτηριστικά τους με σχολαστικότητα φυσιοδίφη και συγκίνηση αφοσιωμένου φίλου και θαυμαστή.
Φύσει και θέσει άνθρωπος αισιόδοξος, ευγενής, συμπαθής, ευχάριστος, σεμνός, έντιμος και καλοπροαίρετος, μετράει την τέχνη και τη ζωή με λεπτότητα και αξία. Ο Κώστας Ι. Σπυριούνης, είναι ένα ανεκτίμητο μέλος της γενιάς των σύγχρονων Ελλήνων ζωγράφων.

Όπως μου εξομολογήθηκε, πριν από χρόνια η θεία του τον έβαλε να της υποσχεθεί πως δεν θα γίνει ποτέ αιτία δακρύων γιατί, του είπε, «ο Θεός τα μετρά».
Πιστεύω πως τήρησε την υπόσχεσή του και με τα έργα του και με τα λόγια του, σε μια σύντομη συζήτηση που είχαμε:
* Γεννήθηκα και ζω μέχρι σήμερα στο Χολαργό Αττικής. Όταν ήμουν παιδί ζούσαμε σε όμορφες μονοκατοικίες με δέντρα ψηλά, λουλούδια την άνοιξη κι εγώ ένιωθα την αγάπη όλων! Τότε έκανα όνειρα, πολλά όνειρα παιδικά!
* Τον καλλιτέχνη τον κάνουν η τύχη, το ταλέντο, οι επιλογές, οι επιρροές και η άοκνη προσπάθεια, παράλληλα και με πολλά στοιχεία που αγνοώ. Φυσικά η ζωγραφική χρειάζεται μεγάλη πειθαρχία και σκληρή δουλειά.
* Ένα έργο το κάνουν αριστούργημα: Ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο είδε και κατέγραψε ένας καλλιτέχνης τον κόσμο του και το θέμα του.
* Τη σταδιοδρομία μπορούμε να την προγραμματίσουμε αλλά μέχρι ενός ορισμένου σημείου.
* Αγαπημένο μου αντικείμενο είναι η εικόνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ, κειμήλιο προ του 1453, που έχω στη συλλογή μου και είμαι ευτυχής γι’ αυτό.
* Φοβάμαι περισσότερο από καθετί την αρρώστια και τα γηρατειά.
* Πρέπει να επιδιώκουμε να ζούμε με πολιτισμό κάθε στιγμή μας. Ο πολιτισμός είναι απαραίτητος στην καθημερινότητά μας. Σε όλες τις εκφάνσεις του.
* Λατρεύω τα ζώα. Όλα τα ζώα. Παλιότερα στο σπίτι είχαμε ένα σκύλο, τον Ότο. Ζήσαμε μαζί του δεκαεφτά ολόκληρα χρόνια.
* Θυμάμαι μια φράση που μου είπε η θεία μου: «Μη γίνεις αιτία δακρύων γιατί ο Θεός τα μετρά!». Στην πραγματικότητα την είπε η Γεωργία Σάνδη, μόνο που εγώ τη θυμάμαι από τα χείλη της θείας μου.

Πληροφορίες

Εγκαίνια Έκθεσης: Παρασκευή 23 Μαΐου 2014,  στις 8 μ.μ.
Διάρκεια έως και το Σάββατο 14 Ιουνίου 2014
Ώρες Λειτουργίας: Δευτέρα, Τετάρτη και Σάββατο από 10 π.μ. έως 3 μ.μ.
Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή: 10 π.μ. έως 2 μ.μ. και 6 μ.μ. έως 9 μ.μ.
Εικαστικός Κύκλος, Καρνεάδου 20, Κολωνάκι.

Φωτογραφίες

* Ο ζωγράφος Κώστας Ι. Σπυριούνης στο ατελιέ του. Τη φωτογράφιση έκανε για το catisart ο Αντώνης Ψαρράς.
* Οι άλλες φωτογραφίες είναι από τη σειρά των έργων του Κώστα Σπυριούνη με τον τίτλο «Θάλασσες του πρωϊού», που εκτίθενται από τον Εικαστικό Κύκλο.