Σεμίνα Διγενή: «Επικίνδυνο το νομοσχέδιο για τα ζώα συντροφιάς»

Γράφει η Σεμίνα Διγενή

Ένα νέο νομοσχέδιο προωθεί η κυβέρνηση της ΝΔ, με τίτλο «Νέο πλαίσιο για την ευζωία των ζώων συντροφιάς – Πρόγραμμα ΑΡΓΟΣ».
Αξίζει να αναδειχτούν οι πραγματικές στοχεύσεις αυτού του νομοσχεδίου, που κινείται σε μια επικίνδυνη λογική και να διεκδικηθούν τόσο η απόσυρση του, όσο και η υλοποίηση ενός συνόλου προϋποθέσεων για την ευζωία των ζώων συντροφιάς.

Π.χ. υπάρχει ανάγκη διαχείρισης του προβλήματος αδέσποτων ζώων με αποκλειστική ευθύνη κρατικών δομών, με ενιαίο τρόπο πανελλαδικά και με εξασφάλιση από το κράτος όλων των απαιτούμενων πόρων, ανθρώπινων και οικονομικών, για τη διαμόρφωση χώρων, τη στέγαση και λειτουργία καταφυγίων προσωρινής διαμονής αδέσποτων ζώων, με το αντίστοιχο κτηνιατρείο με υποδομές κλινικής για αδέσποτα (εξεταστήριο, χειρουργείο, νοσηλευτήριο, μικροβιολογικό εργαστήριο, μόνιμους κτηνιάτρους βάρδιας, μόνιμους νοσηλευτές, ζωοκόμους εκπαιδευμένους, εκπαιδευτές, αυτοκίνητα περισυλλογής κλπ) σε επίπεδο δήμου ή ομάδας όμορων δήμων.
Γιατί είναι εμφανές ότι το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται πάντα με την λογική των γεωγραφικών ορίων των δήμων, καθώς, όπως έχει αποδειχτεί, τα αδέσποτα ζώα δεν έχουν σύνορα και τόπο κατοικίας, οπότε όταν ένας δήμος έχει ένα σχετικά πιο δομημένο πρόγραμμα, αλλά ο διπλανός δήμος δεν έχει, το πρόγραμμα καταρρέει.
Πρόκειται για τις προϋποθέσεις, ώστε να μπορούν να διεξάγονται αποτελεσματικά οι διαδικασίες της περισυλλογής, του ιατρικού ελέγχου και περίθαλψης – στείρωσης, της καταγραφής – σήμανσης, της απελευθέρωσης (εφόσον αυτή είναι εφικτή και με επιστημονικά κριτήρια και με μέτρα για την αποφυγή σχηματισμού αγελών) στο σημείο περισυλλογής και του μετέπειτα ελέγχου των αδέσποτων, χωρίς την παρεμβολή ιδιωτών, μεσαζόντων και διαφόρων ΜΚΟ.
Να σταματήσει η συνήθης πρακτική, την οποία ενισχύει το νομοσχέδιο της κυβέρνησης, τα όποια κονδύλια να δίνονται δεξιά και αριστερά, χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, με μόνους κερδισμένους ορισμένους κύκλους επιχειρηματικών συμφερόντων και ΜΚΟ.
Η καθολική στείρωση πρέπει να εφαρμόζεται στα αδέσποτα με σεβασμό στην ασφάλεια και ευζωία των ζώων, με ιατρικές πράξεις σε κατάλληλα ασφαλή χειρουργεία των δημοτικών ή διαδημοτικών κτηνιατρείων, κάτι που υπονομεύεται από το νομοσχέδιο, ενώ στα δεσποζόμενα κατοικίδια η στείρωση θα πρέπει να είναι προαιρετική, με βάση τη βούληση του κηδεμόνα τους ή τυχόν ιατρική σύσταση.
Η επιβολή υποχρεωτικής στείρωσης των δεσποζόμενων ζώων συντροφιάς, στο όνομα του ελέγχου των γεννήσεων, ενισχύει τη λογική εμπορευματοποίησης των ζώων, καθώς η πρόσβαση σε κουτάβι ή σε νεαρό σκύλο θα είναι εφικτή σχεδόν αποκλειστικά μέσω αγοράς.
Τα φιλοζωικά σωματεία θα πρέπει να ασκούν τον εθελοντικό τους ρόλο, συνεπικουρώντας το έργο των κρατικών δομών και συμβάλλοντας στη διαδικασία των υιοθεσιών αδέσποτων, η οποία θα πρέπει να βρίσκεται υπό τον κρατικό έλεγχο με διαμόρφωση και λειτουργία κατάλληλης πλατφόρμας για το σύνολο των υιοθεσιών.
Υιοθεσίες να μπορούν να πραγματοποιούνται αποκλειστικά από φυσικά πρόσωπα και όχι από νομικά, και με συγκεκριμένο όριο (πχ μέχρι 1 ή 2 ετησίως). Να δοθούν κίνητρα στους δημότες για την υιοθεσία αδέσποτων ζώων, όπως είναι για παράδειγμα η δωρεάν (με κάλυψη από το κράτος) στείρωση και κτηνιατρική περίθαλψη για ένα χρονικό διάστημα.
Επιπλέον, η εκπαίδευση, η επιμόρφωση και η προαγωγή του σεβασμού προς τα ζώα και το περιβάλλον – όπως επανειλημμένα έχει τονίσει το ΚΚΕ- είναι επείγουσα ανάγκη και πρέπει να γίνεται από τους κρατικούς φορείς (σχολεία α’ βάθμιας, β’ βάθμιας, πανεπιστήμια, δήμοι κλπ) ανελλιπώς.
Κατά τη συνάντηση υπήρξε κοινή διαπίστωση ότι το νομοσχέδιο της κυβέρνησης της ΝΔ βρίσκεται στον αντίποδα μιας ουσιαστικής παρέμβασης για τα αδέσποτα ζώα, με κρατική χρηματοδότηση, ευθύνη και έλεγχο και σε σύγκρουση όχι μόνο με τα επιστημονικά δεδομένα, αλλά και την κοινή λογική, όπως για παράδειγμα συμβαίνει με τη διάταξη που επιβάλλει την υποχρεωτική στείρωση όλων των ζώων συντροφιάς ακόμα και των δεσποζόμενων.
Για άλλη μια φορά και σε συνέχεια αντίστοιχης νομοθετικής πρωτοβουλίας της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που δεν ολοκληρώθηκε, προωθούνται αλλαγές στο ισχύον πλαίσιο για τα ζώα συντροφιάς, με επιχειρηματικά κριτήρια που επιταχύνουν την εκχώρηση αρμοδιοτήτων κρατικών υπηρεσιών σε φορείς της λεγόμενης “κοινωνικής οικονομίας” (πχ ΜΚΟ), αλλά και σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Επίσης, λόγω της ελλιπούς χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό, πρόκειται να ενταθεί το φόρτωμα νέων βαρών στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων μέσα από τα δημοτικά τέλη.