Του Παναγιώτη Μήλα
Selfie (Self Portrait): Αυτo-φωτογραφία. Πιο συγκεκριμένα, φωτογραφία που βγάζει κανείς μόνος του στον εαυτό του χρησιμοποιώντας την κάμερα ενός smartphone ή μιας webcam και την αναρτά στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Η πρώτη «selfie» φωτογραφία εντοπίζεται το 1839 όταν ο φωτογράφος Robert Cornelius κατάφερε να τραβήξει μία φωτογραφία του εαυτού του, παραμένοντας ακίνητος από 3 έως 15 λεπτά στην αυλή του σπιτιού του. Η πρώτη έφηβη που αναγνωρίζεται σε πόζα «selfie» είναι η Μεγάλη Δούκισσα Αναστασία της Ρωσίας, η οποία αυτο-φωτογραφήθηκε με τη βοήθεια ενός καθρέφτη, το 1914, ενώ ήταν μόλις 13 χρόνων.
Πολύ πριν την εμφάνιση του Facebook ή του Instagram, το 2002, η λέξη «selfie» κάνει την εμφάνισή της σε ένα forum της Αυστραλίας και τρία χρόνια αργότερα παρουσιάζεται στο Flickr ως λεζάντα στα αυτο-πορτρέτα. Τα τελευταία χρόνια η λέξη έχει πάρει τεράστια έκταση, ενώ μόνο στο Instagram από την αναζήτηση της λέξης #selfie προκύπτουν 80 εκατομμύρια αποτελέσματα, από τη λέξη #selfies 7, 5 εκατομμύρια και 7 εκατομμύρια από την αναζήτηση #selfiesunday, ποσοστό που μέρα με τη μέρα αλλάζει με τρελούς ρυθμούς. Το 2013 η χρήση της συγκεκριμένης λέξης αυξήθηκε κατά 17.000%, γεγονός που παρακίνησε την κριτική επιτροπή των Λεξικών της Οξφόρδης να την ανακηρύξει ως «λέξη της χρονιάς».
Τα παραπάνω γράφει ο Θεοδόσης Λάζαρης σε ένα άρθρο του με τίτλο: «Selfie: Ναρκισσισμός ή προσωπική έκφραση;». Ο πρόλογος που διαβάσατε αλλά και οι όποιες αναλύσεις των ειδικών ψυχολόγων για το θέμα selfie δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την παράσταση που είδαμε στο πλαίσιο του Off Off Festival 2017 στο Θέατρο Επί Κολωνώ.
Όπως επίσης δεν είχε καμία σχέση και το τραγούδι που έλεγαν και παράλληλα χόρευαν οι δύο νέες ηθοποιοί που πρωταγωνιστούσαν στο «Selfie-Sh».
Έλεγε λοιπόν το τραγούδι:
«Το μηδέν θα κάνω κύκλο
Κι εκεί μέσα θα χορεύω
Κι ας μην ξέρω πού πηγαίνω
Κι ας μην ξέρω τι γυρεύω…»
Όμως τα δύο κορίτσια ΚΑΙ ξέρουν πού πηγαίνουν ΚΑΙ ξέρουν τι γυρεύουν.
Αλλά όχι μόνο αυτό. Ξέρουν επίσης τον τρόπο να αναδεικνύουν τα προβλήματα, μπορούν να επισημαίνουν τα στραβά και τα ανάποδα, δεν διστάζουν να υπογραμμίζουν τα λάθη, τολμούν να προτείνουν λύσεις. Όλα αυτά τα πετυχαίνουν με πολύ χιούμορ, με πολύ κέφι, με ανατρεπτικό κείμενο, με καταιγιστικούς ρυθμούς και με έναν εντελώς δικό τους μοντέρνο τρόπο.
Οι περισσότεροι θεατές μπαίνουν στον χώρο θεάτρου σκεπτικοί, κουβαλώντας τα προβλήματα της ημέρας. Λίγοι είναι οι χαμογελαστοί. Όμως η αυστηρότητα και το αμήχανο βλέμμα στα πρόσωπά τους διαλύονται από τα πρώτα δευτερόλεπτα παρακολουθώντας τις δύο νεαρές ηθοποιούς.
Η σουρεαλιστική αυτή κωμωδία δεν έχει τίποτα το κοινότοπο. Είναι ένα παράδοξο θεατρόμορφο υλικό που συνδυάζει την τέχνη της περφόρμανς με τη διασκεδαστική, χορευτική ατμόσφαιρα ενός πάρτι. Ακόμα τον ζωντανό διάλογο, την κίνηση, τη μουσική, τα τρελά κοστούμια.
Προέρχεται καθαρά από τη διαδικασία της επινόησης, του αυτοσχεδιασμού και του πειραματισμού. Με καλλιτεχνική ματιά αλλά και κοινωνικο-πολιτικές πτυχές, σπάει τα συνήθη μοτίβα.
Για να φαίνεται αστεία μια καθημερινή συμπεριφορά, πρέπει να την προσεγγίσεις από μια άλλη οπτική γωνία, αυτή του αυτοσαρκασμού. Ο αυτοσαρκασμός είναι μια ανώτατη μορφή χιούμορ, που προϋποθέτει εξυπνάδα και πραγματική επίγνωση του εαυτού. Αυτό ακριβώς επιτυγχάνει η ομάδα Theater Can Kill.
Οι λέξεις είναι πυκνές, λιτές και ανάλαφρες, καθαρμένες από κάθε περιττό φτιασίδι. Οι διάλογοι νοτισμένοι με λεπτό και καυστικό χιούμορ, που μετατρέπουν το κείμενο σε γνήσιες νωπογραφίες της καθημερινής ζωής, δεμένες μεταξύ τους με μεράκι.
Τα δύο κορίτσια σχολιάζουν, καγχάζουν, σατιρίζουν, ψυχογραφούν. Συζητούν τα κακώς κείμενα επί παντός του επιστητού. Τι είναι άραγε; Αποτυχημένες της ζωής; Απείθαρχες, παρορμητικές, ελαφρόμυαλες, αφελείς, ανυποψίαστες, επιπόλαιες, απλοϊκές, κουτοπόνηρες; Άνεργες; Θύματα της κρίσης; Φιλόσοφοι; Πολίτες και μόνο; Η καθεμία πλάθει το δικό της χαρακτήρα, αντιπροσωπεύοντας βαθύτερες σκέψεις μας, προσδοκίες αλλά και όνειρα.
Σαν εύπλαστοι σαλτιμπάγκοι η Κορνέλια Κυριάκη και η Έλενα Τριανταφύλλου επιβάλλονται με την κωμική τους περσόνα και τα τερτίπια τους στο κοινό.
Είναι το Α μέχρι το Ω της απολαυστικής, αυτοσαρκαστικής διάθεσης.
Αυτό όμως που κάνει πιο επιτυχημένη την κωμική περφόρμανς, είναι η τραγωδία που υποβόσκει στις λεπτομέρειες. Η τραγωδία για τους στρεβλούς θεσμούς μας, για τη συλλογική αποτυχία, για τη γενικευμένη κατάρρευση που βιώνουμε, για την αναδρομική ανάγνωση της πολιτικής ζωής μας. Μια τραγωδία που θυμίζει τα προβλήματα που αγνοήσαμε ή δεν αντιμετωπίσαμε όπως έπρεπε, τις ευκαιρίες που χάσαμε, τις βαθιά ριζωμένες νοοτροπίες που αναπαράγουμε με κάθε ευκαιρία, την πολιτική φαυλότητα, την απαξίωση θεσμών και τη χρεοκοπία αξιών.
Εν κατακλείδι, πρόκειται για μια παράσταση με εξαιρετικά επιτυχημένο τίτλο αφού μιλάει για μια φωτογραφία στιγμής του σημερινού πολίτη, με διαχρονική αξία. Είναι μια φωτογραφία χωρίς ίχνος ρετουσαρίσματος. Μια φωτογραφία χωρίς περικοπές. Μια φωτογραφία χωρίς καμία επεξεργασία.
Το πιο σημαντικό προτέρημα αυτής της παράστασης δεν είναι το ότι διασκεδάζει τους θεατές από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, αλλά το ότι τους προβληματίζει προκαλώντας –οπωσδήποτε– γόνιμες συζητήσεις όταν πέφτει η αυλαία.
Δικαιολογημένα λοιπόν κάποιος θα μπορέσει να πει:
«Τη ζωή μου μηδενίζω,
Πίσω δεν ξαναγυρίζω…».
Η Θεατρική Ομάδα Theater Can Kill έκανε ένα σημαντικό βήμα με απόλυτη ασφάλεια για να βγάλει αυτή τη selfie. Όλοι οι τομείς λειτούργησαν με απόλυτη αρμονία και το αποτέλεσμα ήταν το καλύτερο δυνατό. Μπορεί, σε πρώτη ανάγνωση, να φαίνεται πως πρόκειται για ένα νεανικό, καλοκαιρινό εργάκι, όμως η αλήθεια είναι πως το «Sefie-Sh» είναι μια σύγχρονη ακτινογραφία της πραγματικότητας που πρέπει κάποτε όλοι μας να αποφασίσουμε να τη δούμε κατάματα, όπως έκαναν η Κορνέλια Κυριάκη και η Έλενα Τριανταφύλλου.
Αν μάλιστα δούμε αυτή την πραγματικότητα χωρίς παρωπίδες, τότε θα ανακαλύψουμε και μεις πως βρίσκεται…
«Όλη μου η περιουσία
Στην καρδιά και στο μυαλό μου».
Και επειδή οι προληπτικοί δεν είναι λίγοι στο χώρο του θεάτρου, να πω ότι το «Selfie-Sh» ξεπέρασε με απόλυτη επιτυχία και τον σκόπελο της πρεμιέρας που δόθηκε Τρίτη και 13…
Πληροφορίες για την παράσταση Selfie-Sh
Μια ξεκαρδιστική performance για «δυνατούς» χρήστες που φλερτάρει με την αγάπη, τη μοναξιά, την κρίση, την πατρίδα, την προσφυγιά, τη θρησκεία, την τέχνη, την ανεργία, τη μελαγχολία, την αστρολογία, την οικογένεια, τον έρωτα… Μια παράξενη φιλία ανάμεσα σε δύο ολότελα διαφορετικά κορίτσια που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Όχι αυτόν τον απέραντο κι επικίνδυνο που βρίσκεται γύρω μας αλλά εκείνον τον άλλο, τον μικρό κι εύθραυστο που κρύβουμε μέσα μας.
Συντελεστές:
Θεατρική Ομάδα Theater Can Kill
Σκηνοθεσία: Ομάδα Theater Can Kill (Κορνέλια Κυριάκη και Έλενα Τριανταφύλλου)
Φωτισμοί: Ίριδα Κανδρή
Φωτογραφίες: Δημήτρης Φιστάλοβιτς
Ερμηνεύουν:
Κορνέλια Κυριάκη, Έλενα Τριανταφύλλου
Διάρκεια παράστασης: 50 λεπτά
– Το Selfie-Sh παρουσιάστηκε την Τρίτη 13 Ιουνίου 2017 στις 20:45 και την Τετάρτη 14 Ιουνίου στις 22:00
***
Θέατρο Επί Κολωνώ
Ναυπλίου 12 και Λένορμαν 94
Κολωνός
Τηλέφωνο: 210 – 51.38.067
***
Off Off Athens Festival 2017
Το trailer της παράστασης:
