Σεξ, παρηγοριά της δυστυχίας!
*
Σεξ, παρηγοριά της δυστυχίας!
Η πουτάνα είναι μια βασίλισσα, ο θρόνος της
είναι ένα ερείπιο, ένα κομμάτι γης
το απαίσιο γρασίδι, το σκήπτρο της
μια τσάντα κόκκινου χρώματος:
γαβγίζει τη νύχτα, βρώμικη και άγρια
σαν μια αρχαία μητέρα: υπερασπίζεται
την περιουσία της και τη ζωή της.
Οι νταβατζήδες, σμήνη γύρω,
πρησμένοι και χτυπημένοι με τα μουστάκια τους
πρόποση ή Σλάβοι, είναι
ηγέτες, βασιλιάδες: μπλέκουν
στο σκοτάδι, τις δουλειές τους των 100 λιρών,
γλυκοκοιτάζω τη σιωπή, την ανταλλάσοντας
συνθήματα: ο κόσμος, εξαιρούμενος, σιωπή
γύρω τους, ότι αποκλείονται,
σιωπηλά πτώματα αρπακτικών πτηνών.
*
Αλλά στα απόβλητα του κόσμου, γεννιέται
ένας νέος κόσμος: γεννιούνται νέοι νόμοι
όπου δεν υπάρχει πλέον νόμος, γεννιέται μια νέα
τιμή όπου η τιμή είναι η ντροπή…
Γεννιούνται δύναμη και αρχοντιά,
βίαιες στους σωρούς των παραγκουπόλεων,
στους γύρω τόπους όπου νομίζεις
ότι η πόλη τελειώνει, και όπου αντιθέτως
ξεκινά, εχθρική, ξεκινά
για χιλιάδες φορές, με γέφυρες
και λαβύρινθους, έργα και εργοτάξια,
πίσω από τις καταιγίδες των ουρανοξυστών,
που καλύπτουν ολόκληρο τους ορίζοντες.
*
Στην ευκολία της αγάπης
ο άθλιος αισθάνεται άνθρωπος:
χτίζει την εμπιστοσύνη στη ζωή, έως ότου
να περιφρονήσει εκείνους που έχουν άλλη ζωή.
Τα παιδιά ρίχνονται στην περιπέτεια
Βέβαιοι ότι βρίσκονται σε έναν κόσμο
που αυτών, της σεξουαλικότητάς των, έχει φόβο.
Ο οίκτος τους είναι στο να είναι αδίστακτοι,
η δύναμη στην ελαφρότητα,
η ελπίδα τους στο ότι δεν έχουν ελπίδα.
***
Πρωτότυπο ποίημα:
“Sesso, consolazione della miseria”
από τη συλλογή του Πιέρ Πάολο Παζολίνι “La religione del mio tempo” (Η θρησκεία του καιρού μου)
1961
Mετάφραση: Κωνσταντίνος Κοκολογιάννης
***
Ο Πιερ Πάολο Παζολίνι (Pier Paolo Pasolini, ήταν ηθοποιός, ποιητής, συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης.
Γεννήθηκε στη Μπολόνια στις 5 Μαρτίου του 1922. Δολοφονήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1975, στην παραλία της Όστια, κοντά στη Ρώμη, σε μια θέση χαρακτηριστική των μυθιστορημάτων του. Ο θανατός του ήταν πολιτική δολοφονία, πιθανώς από φασίστες που ενοχλήθηκαν από την τελευταία του αντιφασιστική ταινία “Σαλό ή 120 Μέρες στα Σόδομα”. Ο Πίνο Πελόζι, συνελήφθη και ομολόγησε τη δολοφονία. Τριάντα χρόνια μετά, το 2005, απέσυρε την ομολογία του, και υποστήριξε ότι άγνωστοι είχαν σκοτώσει τον Παζολίνι. Είπε ότι αναγκάστηκε να ομολογήσει γιατί υπήρχαν απειλές κατά του ίδιου και της οικογένειάς του. Η έρευνα σχετικά με τη δολοφονία Παζολίνι άρχισε εκ νέου μετά την αναίρεση του Πελόζι.
