21.2 C
Athens
Τετάρτη 18 Μαΐου 2022
 

Σάββας Αξιώτης. «Έφυγε» αθόρυβα αφού άνοιξε δρόμους…

Του Παναγιώτη Μήλα

Τον Οκτώβριο του 1978 ο συμμαθητής μου στο ΣΤ’ Γυμνάσιο Αρρένων Γιάννης Διαμαντόπουλος με κάλεσε να δω μια παράσταση στην οποία συμμετείχε ως βοηθός σκηνοθέτη στο «Θέατρο Σούπερ Σταρ», στην Αγ. Μελετίου.
Ήταν η «Φιλουμένα» σε σκηνοθεσία Μάουρο Μπολονίνι με την Έλλη Λαμπέτη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Τους τρεις γιους υποδύονταν ο Αντώνης Καφετζόπουλος, ο Πάνος Μιχαλόπουλος και ο Σάββας Αξιώτης.

Στην παράσταση – που έμεινε στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου – έπαιζαν ακόμη: Γιώργος Μοσχίδης, Σαπφώ Νοταρά, Κατερίνα Γώγου, Ντενίζ Μπαλτσαβιά, Όλυα Λαζαρίδου, Γιάννης Φακής, Τάκης Θεοφανίδης.
Στα παρασκήνια γνώρισα τον Σάββα. Ήταν ένα παιδί που είχε σπουδάσει θέατρο στη Ρώμη και δούλεψε εκεί επί 7 χρόνια όπου συνεργάστηκε με το Gruppo Incontro και Τeatro dei Comedianti.

***

Έργο του Σάββα Αξιώτη. [Από τη σελίδα En Artists στο Face Book].
Πριν τη «Φιλουμένα» συμμετείχε σε διάφορους θιάσους. Η πορεία του στο θέατρο χρονολογείται από το 1967, όταν στην εφηβεία του βγήκε στην σκηνή στο corps de ballet της επιθεώρησης «Όνειρα Απατηλά» με την Ρένα Βλαχοπούλου, τον Γιώργο Κωνσταντίνου και την Νινή Τζάνετ. Συνεργάστηκε με χορογράφους όπως ο Μεταξόπουλος, ο Γιάννης Φλερύ, ο Μανώλης Καστρινός και ο Βαγγέλης Σειληνός.
Συνεργάστηκε επίσης με την Τζένη Ρουσσέα, τον Γιώργο Πάντζα, τη Ζωή Λάσκαρη, τον Κώστα Πρέκα, τον Στέφανο Στρατηγό, την Κατερίνα Χέλμη, τον Χρήστο Τσάγκα, τη Ρένα Ντορ, τον Αλέκο Λειβαδίτη, τη Μαίρη Χρονοπούλου, τον Σταύρο Παράβα…
Όμως δεν μπορούσε να …ζήσει στα μεγάλα θέατρα με τα λαμπερά φώτα. Έτσι μετά από λίγα χρόνια έφυγε από τις μεγάλες πιάτσες, προτίμησε το περιθώριο και έχτισε το δικό του «Περιθώριο» στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου, στο Μεταξουργείο. Ήταν την ίδια εποχή που η Αλίκη Γεωργούλη έφτιαχνε τη δική της «Αποθήκη» στου Ψυρρή.
Οι επιλογές του Αξιώτη ήταν οι συγγραφείς του παραλόγου και οι πρωτοποριακές παραστάσεις. Έτσι πορεύτηκε σε όλη του τη ζωή με το δικό του περιθωριοθέατρο «Θέαση». Παρουσίασε έργα των: Πιέρ Πάολο Παζολίνι, Όσκαρ Ουάιλντ, Φερνάντο Αραμπάλ, Χοσέ Τριάνα, Ζαν Ζενέ, Πίντερ, Σάρτρ και Σεφέρη.
Στο – κυριολεκτικά – ιστορικό Θέατρο Καισαριανής ανέβασε το «Κεκλεισμένων των θυρών» ενώ ολοκλήρωσε τη παρουσία του το 2015 στο «Θέατρο Αλκμήνη» ερμηνεύοντας τα εκπληκτικά, φιλοσοφικά, γεμάτα χιούμορ και στοχασμό κείμενα του Μπερτόλτ Μπρεχτ, στο έργο «Ιστορίες του κυρίου Κόινερ» [στη βασική φωτογραφία], συμπρωταγωνιστώντας με τη Μαριαλένα Οικονομίδη.

 

Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε στην «Αργώ», του Γιώργου Θεοτοκά και σε διάφορα θεατρικά της ΕΡΤ 1. Έλαβε μέρος σε πολλές ραδιοφωνικές εκπομπές.
Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες: Όμορφες μέρες (1970), Μαριχουάνα stop! (1971), Ο κατεργάρης (1971), Ιδιωτική μου ζωή (1971), Το κοροϊδάκι της πριγκηπέσσας (1971), Πιο θερμή και από τον ήλιο (1972), Ύποπτος πολίτης (1994).
Το 1978 έπαιξε δίπλα στη Μελίνα Μερκούρη και την Έλεν Μπέρστιν στην ταινία του Ζυλ Ντασσέν, «Κραυγές γυναικών».

***

Δεύτερο στήριγμά του ήταν η ποίηση. Έκανε την αρχή το 1970 με τη συλλογή του «Φθαρμένος καθρέφτης». Ακολούθησε το «Μόρσιμον Ήμαρ» και «Το δεκανίκι του ακροβάτη», από τις Εκδόσεις Γκοβόστη. Έγραψε και διηγήματα που δημοσιεύθηκαν στο βιβλίο «Στη ραχοκοκαλιά της μνήμης», από τις Εκδόσεις Ελεύθερος Τύπος.
Διηγήματά του δημοσίευσαν τα λογοτεχνικά περιοδικά «Οδός Πανός» και «Νέο Επίπεδο».
Συνεργάστηκε με τον ετεροθαλή αδελφό του Χρήστο Δάντη γράφοντας στίχους σε δίσκους που έγιναν χρυσοί και πλατινένιοι.

Τρίτο στήριγμα του Σάββα ήταν η ζωγραφική. Τις ώρες της μοναξιάς του κράταγε συντροφιά…

***

Ο Σάββας «έφυγε» από τη ζωή στο σπίτι του, στον Βύρωνα, από ανακοπή.

***

Υπήρξε πάντα συνεπής και διακριτικός. «Δεν έκανε εκπτώσεις» στις επιλογές του. Αγωνιστής για μια ολόκληρη ζωή…

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
694ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
- Advertisement -

Τελευταία άρθρα

Cat Is Art