Dazibao είναι η κινεζική λέξη για την εφημερίδα τοίχου.
Σε κατά λέξη μετάφραση σημαίνει «εφημερίδα με μεγάλους χαρακτήρες».
Είναι μια εφημερίδα η οποία συντάσσεται από έναν απλό πολίτη, πραγματεύεται ένα πολιτικό ή ηθικό θέμα και αφισοκολλείται για να διαβάζεται από το κοινό. Στην Κίνα χρονολογείται από την αυτοκρατορική περίοδο. Τη χρησιμοποιούσαν οι δυσαρεστημένοι υπήκοοι για να ασκήσουν κριτική στη διοίκηση.
Οι dazibao επανεμφανίστηκαν τα χρόνια της Πολιτιστικής Επανάστασης και χρησιμοποιήθηκαν από τους ερυθροφρουρούς ως εργαλείο για την καταγγελία και τη συκοφάντηση των αντιπάλων του Mao Zedong.
Στις 5 Αυγούστου του 1966, μέρα που ο Μάο έγραψε το περίφημο dazibao με την προτροπή «Βομβαρδίστε τα αρχηγεία!», η Bian Zhongyun, καθηγήτρια σε γυμνάσιο θηλέων του Πεκίνου, δολοφονήθηκε από τις μαθήτριές της. Ήταν το πρώτο θύμα της Πολιτιστικής Επανάστασης.
Τις προηγούμενες μέρες οι μαθήτριες είχαν εισβάλει στο σπίτι όπου έμενε με τον άντρα της και τα τέσσερα παιδιά τους και είχαν τοιχοκολλήσει παντού πόστερ με βρισιές και απειλές.
Στις 5/8 τη χτύπησαν στην αυλή του σχολείου με ρόπαλα που είχαν καρφιά, την ανάγκασαν να κουβαλάει καλάθια με χώμα κι όταν έπεφτε τη χτυπούσαν ξανά.Την ανέβασαν αιμόφυρτη στο σχολείο, έβαλαν έναν άλλο δάσκαλο να της δώσει μια σκούπα και της είπαν να σκουπίσει τις τουαλέτες.
Η Bian έπεσε κάτω και της έφυγαν ούρα και κόπρανα. Οι μαθήτριες ούρλιαζαν από πάνω της ότι το κάνει ψέματα. Ζωντανή ακόμα, έβαλαν ένα συνάδελφό της να τη φορτώσει σ’ ένα καροτσάκι σκουπιδιών, έβαλαν από πάνω χαρτιά με συνθήματα και τη σκούπα.
Δεν άφησαν τον άντρα της να την πάει στο νοσοκομείο που ήταν στο επόμενο τετράγωνο και τον κλείδωσαν σ’ ένα δωμάτιο. Την άλλη μέρα τον φώναξαν στο νοσοκομείο όπου πήγε με τα παιδιά για να βρει τη γυναίκα του νεκρή. Η Bian ανήκε στο κόμμα.
Στην πραγματικότητα δεν είχαν τίποτα να της προσάψουν.Την κατηγόρησαν ότι είχε γεννηθεί σε εύπορη οικογένεια. Θυμήθηκαν ότι λίγο νωρίτερα, το Μάρτιο με αφορμή ένα σεισμό που είχε γίνει κοντά στο Πεκίνο, η Bian είχε πει στις μαθήτριές της, αν ξανασυμβεί, να τρέξουν έξω χωρίς χρονοτριβή.
Κάποια ρώτησε, αν έπρεπε να πάρουν μαζί τους και την εικόνα του Μάο. Η Bian δεν απάντησε άμεσα και ξαναείπε ότι πρέπει να τρέξουν αμέσως έξω. Η Bian ήταν λοιπόν εχθρός του Ηγέτη, εχθρός της Επανάστασης, εχθρός του Λαού. Ανάμεσα στα κορίτσια που σκότωσαν τη Bian Zhongyun ήταν η Song Binbin, κόρη του Song Renqiong, ανώτατου κομματικού στελέχους και δημάρχου του Πεκίνου, η Deng Rong, μικρότερη κόρη του Deng Xiaoping, καθώς και η Liu Pingping κόρη του ανώτατου κομματικού στελέχους Liu Shaoqi.
Η ειρωνεία είναι ότι ο Deng Xiaoping κι ο Liu Shaoqi θα κατηγορούνταν λίγο αργότερα και θα διώκονταν απ’ την Πολιτιστική Επανάσταση, ο δε Liu Shaoqi θα πέθαινε στη φυλακή απ τα βασανιστήρια.
***
Στη φωτογραφία οι δύο μεγάλες κόρες της Bian με τη νεκρή μάνα τους. Ο πατέρας τους φωτογράφισε τα πάντα, μάζεψε αρχεία και μαρτυρίες, κράτησε επί χρόνια τα πόστερ των μαθητριών στους τοίχους του σπιτιού του.
***
Η ιστορία της Bian και της φρίκης της Μεγάλης Προλεταριακής Πολιτιστικής Επανάστασης, στο ντοκιμαντέρ του Hu Jie (2006) «Παρόλο που είμαι νεκρή».
