Φεβρουάριος 1981. Καθόμαστε όλοι
και παρακολουθούμε τηλεόραση με
τον φίλο μας τον Λευτέρη Βογιατζή.
Ξαφνικά ο Λευτέρης,
λες και έχει πάθει επιληψία,
γουρλώνει τα μάτια,
βάζει το χέρι στο αυτί του,
«Σεισμός!…» μας λέει. «Έρχεται
σεισμός!!..». Τον κοιτάζουμε όλοι.
«Λευτέρη έχεις τρελαθεί;»
του λέει αυστηρά ο Χρονάς.
«Σας λέω έρχεται σεισμός!!»,
επιμένει ο Λευτέρης,
και όντως μερικά λεπτά αργότερα
το σπίτι πάει κι έρχεται, από ένα
σεισμό που δε λέει να σταματήσει.
Πεταγόμαστε έξω.
Για τις επόμενες τρεις μέρες
μέναμε όλοι μαζί στο σπίτι,
κοιτώντας τον Λευτέρη.
Και όταν άρχιζε ως Κασσάνδρα
«Σεισμός!.. Σεισμός!!..»,
ο Άκης με μια σφυρίχτρα
μας ειδοποιούσε και βγαίναμε έξω.
«Μα πώς το καταλαβαίνεις;»
τον ρωτούσαμε.
«Τον ακούω…
Εσείς δεν τον ακούτε;».
Είκοσι φορές μας είπε «Σεισμός!!»
και τις είκοσι έπεσε μέσα.
Γιώργος Θ. Παυριανός
Απόσπασμα από το βιβλίο:
ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΣΤΟ ZONARS
Στη φωτογραφία
ο Λευτέρης Βογιατζής.
