Παύλος Κουρτίδης: Ο πολιτισμός να λάβει απ’ την πολιτεία την υποστήριξη που του αρμόζει

404

Του Παναγιώτη Μήλα

Η γειτονιά μου, ο Νέος Κόσμος – το Δουργούτι όπως λεγόταν την εποχή που ο Νίκος Κούνδουρος γύριζε εκεί τη ιστορική «Μαγική Πόλη» – δεν είχε ποτέ καμιά σχέση με οποιαδήποτε πολιτιστική δράση.
Ήταν μια προσφυγική παραγκούπολη, μεταξύ Λεωφόρου Συγγρού, Εργοστασίου Φιξ και «Ιντερκοντινένταλ». Εκεί, σε αυτές τις παράγκες, το 1922 στεγάστηκαν χιλιάδες πρόσφυγες. Μετά από 10 χρόνια, στη δεκαετία του ’30 άρχισαν να χτίζονται οι προσφυγιές πολυκατοικίες.
Όμως ούτε τότε, ούτε μετά τον πόλεμο, ούτε στη Μεταπολίτευση δεν βρέθηκε κάποιος να δημιουργήσει μια πολιτιστική κυψέλη σε αυτή την περιοχή. Φτιάχτηκαν μόνο πολυκατοικίες, ξενοδοχεία, ξενυχτάδικα και …πολυκατοικίες, ξενοδοχεία, ξενυχτάδικα, κεμπαπτζίδικα και καφετέριες.
Έτερον ουδέν…

***

Χρειάστηκε να βρεθεί ένας τολμηρός Μακεδόνας για να στήσει μετά από άπειρες ώρες προσωπικής δουλειάς ένα θέατρο. Απίστευτο κι όμως αληθινό! Το 2009 το «Θέατρο ΠΚ» προστέθηκε στον πολιτιστικό χάρτη της πρωτεύουσας στη γωνία των οδών Κασομούλη 30 και Ρενέ Πυώ 2.
Ο παράτολμος Μακεδόνας είναι ο Παύλος Κουρτίδης ο οποίος άφησε στην άκρη το «εγώ» του και έβαλε πάνω απ’ όλα το γενικό καλό. Το «ΠΚ» έγραψε, γράφει και θα γράφει τη δική του ιστορία παρά τις δυσκολίες. Ο Κουρτίδης δεν παρατάει το έργο του με το πρώτο εμπόδιο. Μάχεται και συνεχίζει.
Ο Μακεδόνας – με καταγωγή από την Ποντοηράκλεια του Κιλκίς – γεννήθηκε στο Βούπερταλ της Γερμανίας. Έμαθε να παλεύει από μικρός. Ανδρώθηκε στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε στο «Arts Ed London Schools» έγινε ηθοποιός και χορογράφος.

***

Οι φίλοι της τηλεόρασης τον θαυμάζουν ως «Ηλία Βονόρτα» στις «Άγριες Μέλισσες»

Οι φίλοι του κινηματογράφου μπορούν να τον δουν ως «Raggedy Man» στην ταινία της Yelena Popovic «Ο Άνθρωπος του Θεού».

Εγώ που ήθελα – από την πρώτη ημέρα – να δω την «Ευτυχία» του Άγγελου Φραντζή, αναγνώρισα τον Κουρτίδη ως χορευτή του ζεϊμπέκικου.

***

Από δικό μου λάθος έχασα την ευκαιρία να δω στο «ΠΚ» το δικό του έργο με τον τίτλο «Γενοκτονία». Ένα έργο το οποίο παρουσιάζει την προσπάθεια αφανισμού ενός ολόκληρου λαού. Ένα έργο το οποίο παρουσιάζει τα γεγονότα έτσι όπως μας τα διηγήθηκαν οι παππούδες μας.

***

Μόλις είδα το όνομα του Παύλου Κουρτίδη μεταξύ των συντελεστών της παράστασης «Δον Καμίλο» σκέφτηκα να τον αναζητήσω για μια σύντομη συζήτηση.
Αυτό και έκανα… Ένα μικρό αντίδωρο σε ένα ακούραστο εργάτη του θεάτρου.
Τον συνάντησα στη Στοά του «Θεάτρου Broadway».

***

*Κύριε Κουρτίδη καλησπέρα σας. Συγχαρητήρια για το «ΠΚ», την πολιτιστική κυψέλη που δημιουργήσατε στον Νέο Κόσμο. Συγχαρητήρια για τη «Γενοκτονία» με την ευχή να την παρουσιάσετε και πάλι το 2022. Ευχές και καλή δύναμη τώρα που είσαστε κοντά στη δημιουργία του «ΠΚ2»…
-Καλησπέρα και σας ευχαριστώ.

*Ας αρχίσουμε λοιπόν…

*ΠΟΙΟ πρόσωπο έριξε φως στον δρόμο που ακολουθήσατε;
-Είχα πολλούς συνεργάτες και συνοδοιπόρους σε αυτό το δρόμο με τους οποίους μοιραζόμαστε το ίδιο όραμα. Αλλά όσο κι αν ακούγεται περίεργο, πάντα βασιζόμουν πρώτα στον εαυτό μου και στις δυνάμεις μου.

*ΤΙ σας ώθησε σε αυτή την επιλογή;
-Δεν μπορώ να το αποδώσω σε κάτι συγκεκριμένο. Απλά το θέατρο με τράβηξε από μικρό.

*ΠΟΥ θα θέλατε να είστε αν δεν είσαστε στο θέατρο;
-Πουθενά! Το θέατρο, σε συνδυασμό με την τηλεόραση και τον κινηματογράφο είναι το φυσικό μου περιβάλλον. Έχω κάνει στη ζωή μου δουλειές που δεν είχαν σχέση με τον καλλιτεχνικό χώρο και τίποτα δεν ένιωθα να με γεμίζει όπως το θέατρο.

*ΠΟΤΕ νιώσατε τη μεγαλύτερη συγκίνηση ή απογοήτευση όταν έπεσε η αυλαία;
-Πάντα είναι συγκινητική η τελευταία υπόκλιση όταν κλείνει ένας κύκλος παραστάσεων. Αλλά δεν μπορώ να πω ότι έχω νιώσει ποτέ απογοήτευση γιατί συνήθως όταν πέφτει η αυλαία για μία παράσταση ξεκινάει κάτι καινούριο.

*ΠΩΣ θέλετε να δείτε την ευρύτερη οικογένεια του πολιτισμού;
-Θα ήθελα κάποια στιγμή ο πολιτισμός να λάβει την υποστήριξη που του αρμόζει από την πολιτεία. Και δεν αναφέρομαι απαραίτητα σε οικονομική υποστήριξη αλλά σε ουσιαστικές δράσεις για το σύνολο των καλλιτεχνών. Δυστυχώς, την τελευταία περίοδο η πολιτεία μας έχει αποδείξει με πολλούς τρόπους πως ο σύγχρονος πολιτισμός δεν είναι μέσα στις προτεραιότητές της.

*ΓΙΑΤΙ κάποιος πρέπει να αποδεχθεί το ότι «ηθοποιός σημαίνει φως»;
-Γιατί όπως λέει και ο λαός «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο». Ο ηθοποιός πρέπει να βγάλει την αλήθεια του προς τα έξω. Μόνο τότε θα καταφέρει να προσεγγίσει το κοινό.

*ΤΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑΤΕ στα χρόνια της πανδημίας;
-Διαπίστωσα πόσο σημαντικά είναι τα μικρά πράγματα της καθημερινότητας που όλοι θεωρούσαμε ως δεδομένα.

*ΤΙ ΣΑΣ ΕΛΕΙΨΕ στην ίδια περίοδο;
-Μου έλειψε το θέατρο, το σινεμά, η καθημερινή συναναστροφή με κόσμο.

*ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ για τη νέα χρονιά;
-Είμαι αισιόδοξος ότι το 2022 θα μας φέρει πίσω πολλά που τα προηγούμενα δύο χρόνια στερηθήκαμε.

*ΚΥΡΙΕ Κουρτίδη σας ευχαριστώ πολύ. Εύχομαι τα καλύτερα για το 2022 και για το «ΠΚ2»…
-Και τις δικές μου ευχές για τη νέα χρονιά, Σας ευχαριστώ.

***

Τον Παύλο Κουρτίδη μπορούμε να τον δούμε στο έργο «Δον Καμίλο» του Σωτήρη Πατατζή.

Ο πάντα επίκαιρος, αιχμηρός και εύστοχος «Δον Καμίλο» είναι πάλι μαζί μας…