Ο δημοσιογράφος Βασίλης Σαμπράκος λέει: Έγραψα το βιβλίο «Εξηγώντας το θαύμα» για να διηγηθώ την ιστορία του Euro 2004, του Όττο Ρεχάγκελ και της Εθνικής σωστά, αναλυτικά και τεκμηριωμένα.
Το έγραψα και για όλα τα παιδιά. Για να το διαβάσουν μαζί ο πατέρας και ο γιος. Για να το διαβάσει ένα νέο παιδί που θέλει να κάνει πρωταθλητισμό σε κάθε πεδίο της ζωής. Για οποιονδήποτε ασχολείται με το man management. Κυρίως επειδή αυτή είναι η πιο σημαντική ελληνική ιστορία της σύγχρονης εποχής.
Είναι η ιστορία της βραδιάς που όλοι γίναμε έστω για λίγο αδέλφια. Μια ιστορία πολύ διδακτική. Χρήσιμη και ωφέλιμη…
Ακολουθούν δυο λόγια για το βιβλίο από τον Σωκράτη Λειβαδά
Ο βασιλιάς Όττο και οι πιστοί στρατιώτες του
Το βιβλίο αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει και την ελληνική βιογραφία του Όττο Ρεχάγκελ. Η «αλεπού» των πάγκων που ο Θεός του ποδοσφαίρου έστειλε στα μέρη μας για να μας οδηγήσει στη «Γη της Επαγγελίας», είναι το πρόσωπο «κλειδί» στο βιβλίο.
Εδώ ο συγγραφέας Βασίλης Σαμπράκος, απλώνει με απίθανη μαεστρία την προσωπικότητα του σπουδαίου Γερμανού, χωρίς ωστόσο να κάνει την «αγιογραφία» του.
Ήταν οξυδερκής, εύστροφος, παμπόνηρος, ψυχολόγος, διαχειριστής προσωπικοτήτων από τη μία αλλά και ξεροκέφαλος, καχύποπτος, υποχόνδριος απέναντι σε αυτούς που δεν ανήκαν στην σφαίρα επιρροής του και ιδιαίτερα επιφυλακτικός μαζί τους από την άλλη.
Έβαλε τους κανόνες του, επέβαλε τα «θέλω» του σε παίχτες και Ομοσπονδία δημιουργώντας κάτι σαν μια «απολυταρχική δημοκρατία», όσο οξύμωρο και αν ακούγεται.
Ο «νόμος» του ήταν αυτός που έπρεπε να υπακούσουν και να τηρήσουν ευλαβικά άπαντες και ως «μπόνους» θα έπαιρναν και τις ελευθερίες τους εντός και εκτός γηπέδου. Όποιος δεν ακολουθούσε τη γραμμή του έπαιρνε «πόδι». Από την άλλη ζητούσε από τους ποδοσφαιριστές να βγάζουν την προσωπικότητα τους και να παίρνουν πρωτοβουλίες. Αρκεί φυσικά να μην παρεκκλίνουν από τις “κόκκινες γραμμές” που ο ίδιος είχε επιβάλλει. Τόσο απλά!
Ένας ασυμβίβαστος τύπος που έβαλε τα «δύο πόδια σε ένα παπούτσι» σε όλο τον περίγυρο της Εθνικής, αποβάλλοντας παθογένειες και κακές δημοσιοϋπαλληλικές νοοτροπίες πολλών ετών, έχοντας ως κυριότερο «όπλο» τ’ αποτελέσματα και την ουσία. Δεν έκανε πίσω, δεν δίστασε να «καθαρίσει» εν μία νυκτί ποδοσφαιριστές που άλλοι δεν θα τολμούσαν καν να σκεφτούν, γιατί πίστευε ότι δεν ταίριαζαν στα «θέλω» του, με κίνδυνο να χαλάσει η «χημεία» και η εύρυθμη λειτουργία του συνόλου.
«Φλέρταρε» κάμποσες φορές με την απόλυση. Δέχτηκε σκληρή έως και χυδαία κριτική γιατί χαλούσε τη «μανέστρα» σε πολλούς που αλλιώς είχαν συνηθίσει και μάθει. Τίποτα δεν ήταν εύκολο.
Σημαντική η αναφορά σε τρία παιχνίδια που άλλαξαν τη ροή των γεγονότων, αποτίναξαν την ταμπέλα του λούζερ απ’ τα κεφάλια των ποδοσφαιριστών και τους έκαναν να πιστέψουν απόλυτα στους εαυτούς τους.
Μια περιπέτεια που ξεκίνησε με τους χειρότερους δυνατούς οιωνούς για τον Ρεχάγκελ μιας και στο ντεμπούτο του στο γαλανόλευκο πάγκο ξεκίνησε με ξεγυρισμένη πεντάρα από τη Φινλανδία (5-1) με τον ίδιο να καλείται να πάρει αποφάσεις που έμελλε στην πορεία να αποδειχτούν καθοριστικές.
Οι ομιλίες του πριν τα ματς, οι παρεξηγήσεις με πολλούς και διάφορους, η αμφισβήτηση, η διαχείριση δύσκολων στιγμών, οι «σειρήνες» από τη Γερμανία όταν ακόμα δεσμευόταν με συμβόλαιο με την ομοσπονδία, η στρατηγική που κέρδισε την τακτική, η ευεργετική συντριβή (4-0) από τους Ολλανδούς πριν το ξεκίνημα του Euro και πολλά άλλα ανέκδοτα παρασκήνια για τον σπουδαιότερο τεχνικό που πάτησε ποτέ το πόδι του στη χώρα μας, σε μια ανάλυση που όμοια της δεν συναντάς πουθενά.
Μεγάλο «μερίδιο» στην απόλυτα ρεαλιστική και κατανοητή διήγηση του συγγραφέα «κλέβουν» και οι «πιστοί στρατιώτες» του βασιλιά Όθωνα: Το «δεξί» του χέρι Γιάννης Τοπαλίδης και ο καθοριστικός ρόλος του στην επιτυχία αφού αποτελούσε τη «γέφυρα» επικοινωνίας μεταξύ των πρωταγωνιστών, ο «μικρός ήρωας» και τιμ μάνατζερ της Εθνικής Γιώργος Παπαλάνης και η αθόρυβη αλλά ουσιαστική του δουλειά, ο κομβικός (όπως αποδείχτηκε στην πορεία) ρόλος του τότε προέδρου της ΕΠΟ Βασίλη Γκαγκάτση που αποτέλεσε την «ασπίδα προστασίας» του και φυσικά οι «ήρωες» ποδοσφαιριστές που έβγαλαν εκατομμύρια Έλληνες στο δρόμο τόσο στην πατρίδα όσο και στο εξωτερικό.
Ο λόγος μάλιστα δίνεται απλόχερα σε πολλούς από τους πρωταγωνιστές (Ζαγοράκης, Δέλλας, Φύσσας, Νικοπολίδης, Καραγκούνης, Κατσουράνης, Βενετίδης κ.α.) που επιχειρούν να σκιαγραφήσουν την ιδιαίτερη προσωπικότητα του Όττο και να εξηγήσουν σε όλους, εμάς πώς κέρδισε τον σεβασμό και την εκτίμηση τους, βάζοντάς τους πάντα με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο σε «καλούπια».
Κάπως έτσι ένα «σκορποχώρι» έγινε ΟΜΑΔΑ με όλη τη σημασία της λέξεως. Γιατί τίποτα δεν ήταν τυχαίο!
Πηγή: Ionian Sports
***
Ο Όττο Ρεχάγκελ γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου του 1938, στην πόλη Έσσεν της Γερμανίας. Στην Ελλάδα έζησε από το 2001 μέχρι και το 2010. Όταν κατέκτησε το Euro 2044 ήταν 66 ετών.
