Γιόρτασε στις αρχές Ιουλίου τα 104 και πριν ολοκληρωθεί ο πρώτος μήνας του 105ου έτους της ζωής της πέθανε η ηθοποιός Ολίβια Ντε Χάβιλαντ, που τη γνωρίσαμε από τη συμμετοχή της στην ταινία «Όσα παίρνει ο Άνεμος» [1939].
Η Ολίβια Ντε Χάβιλαντ γεννήθηκε την 1η Ιουλίου του 1916, στο Τόκιο. Ήταν Βρετανίδα ηθοποιός, Αμερικανίδα υπήκοος και ζούσε στο Παρίσι.
Κέρδισε δύο Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου. Το πρώτο, το 1946 για την ταινία «To Each His Own» [Δώσ’ μου πίσω το παιδί μου] και το δεύτερο το 1949, για την ταινία «The Heiress» [Η κληρονόμος].
Για τον ρόλο της Μέλανι στο «Όσα παίρνει ο άνεμος» ήταν υποψήφια για Όσκαρ Β’ Γυναικείου ρόλου, αλλά δεν το κέρδισε αφού νικήτρια αναδείχθηκε η συμπρωταγωνίστριά της Χάτι Μακ Ντάνιελ.
Ανάμεσα στις επιτυχημένες της ταινίες ήταν: «Κάπτεν Μπλαντ» του 1935, «Ρομπέν των δασών» του 1938 και «Ο λάκκος με τα φίδια» του 1947.
Η αντιπαλότητα με την αδελφή της, την ηθοποιό Τζόαν Φοντέιν, αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης στο χώρο του Χόλιγουντ για χρόνια.
Η Ολίβια Μαίρη Ντε Χάβιλαντ γεννήθηκε στο Τόκιο από Βρετανούς γονείς, τον δικηγόρο Ουόλτερ Ντε Χάβιλαντ και την ηθοποιό Λίλιαν Αυγούστα Ρουζ. Οι γονείς της χώρισαν όταν αυτή ήταν τριών ετών και μεταφέρθηκε με τη μητέρα της και την αδελφή της Τζόαν στη Σαρατόγκα της Καλιφόρνια. Οι δύο αδελφές είχαν κακές σχέσεις από μικρές κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αποξένωσή τους από το 1975.
Στα 18 της η Ντε Χάβιλαντ, ακόμη φοιτήτρια στη δραματική σχολή, επιλέχθηκε να ερμηνεύσει το ρόλο της Ερμεία στο «Όνειρο Θερινής Νυκτός» του Σαίξπηρ που ανέβαινε εκείνη την περίοδο σ’ ένα θέατρο της Καλιφόρνια. Την ίδια χρονιά η εταιρεία παραγωγής Warner Bros. χρηματοδότησε τη μεταφορά του θεατρικού στη μεγάλη οθόνη κι η Ντε Χάβιλαντ βρέθηκε να ερμηνεύει ξανά το ρόλο της Ερμεία, αυτή τη φορά στη μεγάλη οθόνη.
Ακολούθησε το συμβόλαιο με τη Warner Bros. και μια σειρά ταινιών στις οποίες υποδυόταν το έτερον ήμισυ του Έρολ Φλιν. Η αναγνώριση για την Ντε Χάβιλαντ ήρθε όμως μετά τη συμμετοχή της στην επική ταινία του Βίκτορ Φλέμινγκ «Όσα παίρνει ο άνεμος» το 1939. Η Ντε Χάβιλαντ όμως δεν ήταν ευχαριστημένη με τον τρόπο που τη χρησιμοποιούσε η Warner Bros. Έτσι το 1943 πήγε την εταιρεία στα δικαστήρια και κατάφερε να αποδεσμευτεί του συμβολαίου της με αποτέλεσμα να ακολουθήσει μια σειρά επιτυχημένων ταινιών και δύο Όσκαρ ερμηνείας.
