Τότε που οι γυναίκες του Ιράν διαδήλωναν κατά της καταναγκαστικής χρήσης χιτζάμπ μετά την Ιρανική Επανάσταση

1979. Η φωτογραφία είναι από τη διαδήλωση 100.000 γυναικών, που συγκεντρώθηκαν για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην καταναγκαστική χρήση χιτζάμπ μετά την Ιρανική Επανάσταση και την επικράτηση των ισλαμιστών.

Στον σύγχρονο λόγο, χιτζάμπ (αραβικά: حجاب‎‎ ) ή μαντίλα ονομάζεται το κάλυμμα κεφαλής που φορούν οι μουσουλμάνες γυναίκες. Ενώ τα ισλαμικά καλύμματα κεφαλής μπορούν να έχουν πολλές μορφές, το χιτζάμπ συχνά αναφέρεται συγκεκριμένα σε ένα ύφασμα τυλιγμένο γύρω από το κεφάλι και τον λαιμό, που καλύπτει τα μαλλιά αλλά αφήνει το πρόσωπο ορατό.

Ο όρος χιτζάμπ χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να δηλώσει ένα χώρισμα, μια κουρτίνα ή χρησιμοποιούταν γενικά στους ισλαμικούς κανόνες σεμνότητας και ενδυμασίας για τις γυναίκες. Ο όρος για τη μαντίλα στο Κοράνι είναι khimār (αραβικά: خِمار‎‎). Για μερικούς, το χιτζάμπ φοριέται από μουσουλμάνες κοπέλες και γυναίκες για να διατηρήσουν σεμνότητα και ιδιωτικότητα από άσχετους άνδρες. Σύμφωνα με την Encyclopedia of Islam and Muslim World, η σεμνότητα αφορά τόσο το βλέμμα, το βάδισμα, τα ρούχα και τα γεννητικά όργανα των ανδρών όσο και των γυναικών. Το Κοράνι καθοδηγεί τις μουσουλμάνες γυναίκες και άνδρες να ντύνονται σεμνά. Ορισμένα ισλαμικά νομικά συστήματα ορίζουν αυτόν τον τύπο σεμνής ένδυσης ως να καλύπτει τα πάντα εκτός από το πρόσωπο και τα χέρια μέχρι τους καρπούς. Αυτές οι οδηγίες βρίσκονται σε κείμενα χαντίθ και φικχ που αναπτύχθηκαν μετά την αποκάλυψη του Κορανίου αλλά, σύμφωνα με ορισμένους, προέρχονται από τους στίχους (άγια) που αναφέρονται στο χιτζάμπ στο Κοράνι. Μερικοί πιστεύουν ότι το ίδιο το Κοράνι δεν επιβάλλει στις γυναίκες να φορούν χιτζάμπ. Στους στίχους του Κορανίου, ο όρος χιτζάμπ αναφέρεται σε μια κουρτίνα που χωρίζει τους επισκέπτες στο κύριο σπίτι του Μωάμεθ από τα καταλύματα των συζύγων του. Αυτή η ερμηνεία οδήγησε ορισμένους να ισχυριστούν ότι η εντολή του Κορανίου να φορούν χιτζάμπ ισχύει μόνο για τις συζύγους του Μωάμεθ και όχι για όλες τις γυναίκες. Μια άλλη ερμηνεία μπορεί επίσης να αναφέρεται στην απομόνωση των γυναικών από τους άνδρες στη δημόσια σφαίρα, ενώ μια μεταφυσική διάσταση μπορεί να αναφέρεται στο «πέπλο που χωρίζει τον άνθρωπο ή τον κόσμο από τον Θεό».

Η χρήση χιτζάμπ στο κοινό δεν απαιτείται από τον νόμο στη Σαουδική Αραβία. Στη Γάζα, Παλαιστίνιοι Τζιχαντιστές που ανήκουν στην Ενωμένη Ηγεσία (UNLU) έχουν απορρίψει μια πολιτική για τη χρήση χιτζάμπ για τις γυναίκες. Απαιτείται από τον νόμο στο Ιράν, το Αφγανιστάν και την ινδονησιακή επαρχία Ατσέχ. Άλλες χώρες, τόσο στην Ευρώπη όσο και στον μουσουλμανικό κόσμο, έχουν ψηφίσει νόμους που απαγορεύουν ορισμένους ή όλους τους τύπους χιτζάμπ σε δημόσιους χώρους ή σε συγκεκριμένους τύπους τοποθεσιών. Οι γυναίκες σε διάφορα μέρη του κόσμου έχουν επίσης υποστεί ανεπίσημη πίεση να φορούν ή να μη φορούν χιτζάμπ.