Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου
«Εδώ περπατούσε ο Τάκης Σπυριδάκης».
Με συγκίνησε αυτή η φράση που μου είπαν ο Άρης Νούσης και η Χάρις Μέγα όταν συναντηθήκαμε για να μιλήσουμε για την παράσταση «Πλαστικά κουτιά».
Πρόκειται για το έργο της θεατρικής ομάδας «Harmonica» που θα παρουσιαστεί στο πλαίσιο του Off Off Athens Theatre Festival 2025 στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου Επί Κολωνώ, την Πέμπτη 26 Ιουνίου στις 20:15 και την Παρασκευή 27 Ιουνίου στις 22.00.
Είναι ένα έργο το οποίο πραγματεύεται την ασύμμετρη σχέση ενός νιόπαντρου ζευγαριού, η οποία εμφανίζει ολοένα και περισσότερα προβλήματα.
Ας ακούσουμε όμως εδώ τους δύο ηθοποιούς της «Harmonica».
***
Καλό απόγευμα. Όταν σας ρώτησα γιατί επιλέξατε να συμμετάσχετε στο φεστιβάλ Off Off Athens μου απαντήσατε ότι …«Εδώ περπατούσε ο Τάκης Σπυριδάκης». Λοιπόν; Πείτε μου κάτι περισσότερο…
*Έχουμε μια αδυναμία στο συγκεκριμένο θέατρο. Στο Επί Κολωνώ έχουμε δει μερικές από τις αγαπημένες μας παραστάσεις, από τις οποίες ξεχωρίζουμε τον «Άγριο σπόρο» του Γιάννη Τσίρου, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη, με τον Τάκη Σπυριδάκη, την Ντάνη Γιαννακοπούλου και τον Ηλία Βαλάση. Μέχρι σήμερα παραμένει η αγαπημένη μας παράσταση. Με το που μπήκαμε στη σκηνή για την πρώτη μας πρόβα και περπατούσαμε στα παρασκήνια, σκεφτήκαμε «Εδώ περπατούσε ο Τάκης Σπυριδάκης». Είχαμε μεγάλη αδυναμία σε αυτόν τον σπουδαίο ηθοποιό και σκηνοθέτη.
Τι άλλο θα θέλατε να πείτε για τη συνεργασία σας με το θέατρο Επί Κολωνώ και τους ανθρώπους του;
*Μας αρέσει πάρα πολύ, την απολαμβάνουμε. Είναι πολύ ωραία η αίσθηση που έχει κανείς όταν μια συνεργασία τέτοιου είδους καταφέρνει να συνδυάσει τη ζεστασιά με τη σοβαρότητα και τον επαγγελματισμό. Οι άνθρωποι ήταν από την αρχή δίπλα μας σε ό,τι ζητήσαμε και πάντα πολύ εξυπηρετικοί και πρόθυμοι να μας βρούνε λύσεις σε οτιδήποτε χρειαστήκαμε. Πολύ θετική εντύπωση μας έκανε το γεγονός ότι στη συνέντευξη που είχαμε δώσει αμέσως μετά τη φάση της υποβολής των αιτήσεων, οι άνθρωποι είχαν ήδη διαβάσει το έργο, παρά το γεγονός ότι τους το είχαμε στείλει μία μέρα πριν.
Το όνομα της ομάδας σας πώς προέκυψε;
*Το «Κάποτε στη Δύση», του Σέρτζιο Λεόνε, είναι η αγαπημένη μας ταινία. Ο χαρακτήρας τον οποίο υποδύεται, με ασύλληπτη μαεστρία, ο Τσαρλς Μπρόνσον στην ταινία, παίζει διαρκώς, σε μια φυσαρμόνικα, τις διαπεραστικές και ανατριχιαστικές μελωδίες του θρυλικού Μαέστρου, Ένιο Μορικόνε. Κανείς δεν ξέρει το όνομά του, οπότε όλοι τον αποκαλούν Harmonica (Φυσαρμόνικα). Η αδυναμία την οποία μοιραζόμαστε για τον συγκεκριμένο ήρωα, μας ενέπνευσε για το όνομα και το λογότυπο της ομάδας μας.
Από πού ξεκίνησε η ιδέα της ομάδας;
*Εντελώς από το πουθενά… Γι’ αλλού ξεκινήσαμε αρχικά και εντελώς αλλού μας πήγε. Φτιάξαμε μια εταιρία με στόχο να δημιουργήσουμε έναν κινηματογράφο – μινιατούρα, βρήκαμε κάποια εμπόδια με την πολεοδομία κτλ. οπότε, αναγκαστικά, πέσαμε με τα μούτρα στη δημιουργία κινηματογραφικών και θεατρικών παραγωγών. Όλη αυτή την ενέργεια που είχε συσσωρευτεί, κάπου έπρεπε να τη διοχετεύσουμε, αναγκαστικά.
Τι είναι αυτό που σας ενώνει;
*Η κοινή αισθητική, η αγάπη, ο κοινός κώδικας αξιών, η αμοιβαία εκτίμηση και ο αμοιβαίος σεβασμός και θαυμασμός.
Η παράστασή σας τι πραγματεύεται;
*Πραγματεύεται την ασύμμετρη σχέση ενός νιόπαντρου ζευγαριού, η οποία εμφανίζει ολοένα και περισσότερα προβλήματα. Εκείνος, θύμα των στερεοτύπων της πατριαρχικής κοινωνίας, προσπαθεί να καλύψει τις ανασφάλειές του καταφεύγοντας, ενίοτε, σε κακοποιητική συμπεριφορά προκειμένου να την υποδουλώσει. Εκείνη, δέσμια των τραυματικών παιδικών της βιωμάτων, συμμετέχει παθητικά σε αυτή την ολοένα κλιμακούμενη σχέση κυριαρχίας-υποταγής που σύντομα τίθεται εκτός ελέγχου.
Ποιοι είναι οι κύριοι λόγοι που θα προτείνατε στο κοινό, ώστε να παρακολουθήσει την παράστασή σας στο Φεστιβάλ;
*Είναι ένα σύγχρονο ρεαλιστικό δράμα, λιτό ως προς τη δομή του και αρκετά συμπαγές ως προς την αφήγηση. Οι χαρακτήρες έχουν πολλά επίπεδα και αυτό νομίζω διευκολύνει τον θεατή να εμπλακεί συναισθηματικά.
Ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερο πρόβλημα της εποχής μας;
*Ίσως η αίσθηση ότι τα «έχουμε όλα (εύκολα)», μας αδρανοποιεί. Χάνουμε κάποια στοιχεία που ενώ είναι στη φύση μας, μπορεί να μην ενεργοποιηθούν και ποτέ. Χάνουμε κάποια συναισθήματα τα οποία μας στερεί αυτή η αδράνεια και η ψευδαίσθηση πληρότητας που προαναφέραμε. Μας λείπει η λαχτάρα, η προσμονή, η αγωνία, το κυνήγι, η κατάκτηση, η σκανταλιά, η υπέρβαση… και πολλά άλλα παρόμοια.
Έχει επηρεάσει η εποχή την παράστασή σας;
*Θα λέγαμε ότι δεν την έχει επηρεάσει. Ασύμμετρες σχέσεις υπήρχαν και θα υπάρχουν. Είναι κάτι, μάλλον, διαχρονικό. Η φύση και η δυναμική των ανθρώπινων σχέσεων και η ραχοκοκαλιά της ψυχοσύνθεσης των ανθρώπων που σχετίζονται και αλληλοεπιδρούν με άλλους ανθρώπους είναι κάτι που αλλάζει ελάχιστα μέσα στο χρόνο.
Τι συμβουλή θα δίνατε σε έναν καλλιτέχνη που ξεκινά τώρα το θέατρο;
*Δεν μας αρέσουν οι συμβουλές, γενικώς, αλλά μας έρχεται στο μυαλό μία φράση που έλεγε ο μεγάλος δάσκαλος, Σάνφορντ Μάισνερ: «Μην κάνετε τίποτα αν δεν συμβεί κάτι που να σας ωθήσει να το κάνετε». Νομίζουμε ότι αυτό βρίσκει εφαρμογή τόσο στη σκηνή όσο και σε ό,τι κάνει κανείς εκτός σκηνής.
Θα θέλατε να δώσετε ένα μήνυμα στους θεατρόφιλους αναγνώστες του Catisart;
*Το Οff Οff είναι ένα πολύ ωραίο φεστιβάλ σε ένα πολύ όμορφο θέατρο. Οπότε, αυτές τις 34 μέρες που διαρκεί το φεστιβάλ, θα λέγαμε ότι αξίζει να πάει κανείς τουλάχιστον μία φορά.
Ποια θα είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σας βήματα;
*Τέλη Ιουλίου ετοιμάζουμε την παράσταση «Η διαθήκη» στο πλαίσιο του προγράμματος του θεσμού του ΥΠΠΟ «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός 2025». Από Σεπτέμβρη και μετά θα ξεκινήσουν τα γυρίσματα της μεγάλου μήκους ταινίας με τίτλο «Βιντεοκλάμπ», μια ανεξάρτητη παραγωγή χαμηλού προϋπολογισμού.
Σας ευχαριστώ πολύ γι’ αυτή τη συζήτηση.
*Κι εμείς για τη φιλοξενία.
***
***
• Ομάδα 29η
Πέμπτη 26 Ιουνίου στις 20:15 & Παρασκευή 27 Ιουνίου στις 22:00
«Πλαστικά κουτιά»
Το έργο πραγματεύεται τη σχέση ενός νιόπαντρου ζευγαριού. Εκείνος είναι διευθυντής στη βιοτεχνία πλαστικών του πατέρα της. Εκείνη ζει εγκλωβισμένη σε ένα σπίτι καθώς ο μοναδικός σκοπός της καθημερινότητάς της είναι να ικανοποιεί τις επιθυμίες του. Η ασύμμετρη αυτή σχέση εμφανίζει ολοένα και περισσότερα προβλήματα καθώς εκείνος, θύμα των στερεοτύπων της πατριαρχικής κοινωνίας, προσπαθεί να καλύψει τις ανασφάλειές του καταφεύγοντας, ενίοτε, σε κακοποιητική συμπεριφορά προκειμένου να την υποδουλώσει. Εκείνη, δέσμια των τραυματικών παιδικών της βιωμάτων, συμμετέχει παθητικά σε αυτή την ολοένα κλιμακούμενη σχέση κυριαρχίας-υποταγής που σύντομα τίθεται εκτός ελέγχου σε σημείο που κινδυνεύει να έχει ολέθριες συνέπειες.
Η ταυτότητα της παράστασης
«Πλαστικά κουτιά»
Θεατρική ομάδα: Harmonica
Κείμενο: Χάρις Μέγα
Σκηνοθεσία: Χάρις Μέγα
Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Σταμουλίδης
Ενδυματολογία: Κωνσταντίνος Σταμουλίδης, Αγγελική Πέτρου
Φωτισμοί: Λάζαρος Σκαρτάδος
Μουσική σύνθεση και Επιμέλεια: Χάρις Μέγα
Trailer/Φωτογραφίες: Κλεάνθης Γκοργκούλης
Ερμηνεύουν: Χάρις Μέγα, Άρης Νούσης
Ακούγεται η φωνή της Ευαγγελίας Πουλίζου
Διάρκεια: 55 λεπτά
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΑΣ ΕΔΩ ΜΕ ΕΝΑ “ΚΛΙΚ”
Θέατρο Επί Κολωνώ
Ναυπλίου 12, Αθήνα 10444
Μετρό σταθμός «Μεταξουργείο»
Τηλέφωνο 210 513 8067
