Norman Rockwell

Αυτό είναι ένα από τα πιο αγαπημένα έργα τέχνης στην Αμερική, και απεικονίζει κάτι που σπάνια βλέπουμε πια: έναν άνθρωπο που δεν φοβάται να είναι ακριβώς όπως είναι, μπροστά σε ένα δωμάτιο γεμάτο αγνώστους… Ο πίνακας είναι το «Λέγοντας “Saying Grace”», φιλοτεχνημένος από τον Norman Rockwell για το εξώφυλλο της Ημέρας των Ευχαριστιών (Thanksgiving) της Saturday Evening Post το 1951. Σε ένα πολυσύχναστο εστιατόριο σιδηροδρομικού σταθμού, μια ηλικιωμένη γυναίκα και ένα μικρό αγόρι κάθονται σε ένα τραπέζι, με τα κεφάλια σκυμμένα, τα χέρια διπλωμένα, λέγοντας την προσευχή «Saying Grace» πριν φάνε. Στο ίδιο τραπέζι, δύο νεαροί άντρες σταματούν και τους κοιτάζουν, και μπορείς να δεις ολόκληρο το φάσμα ενός ανθρώπινου συναισθήματος να διασχίζει τα πρόσωπά τους, περιέργεια, αμηχανία, ίσως μια σπίθα κάποιου πράγματος που είχαν ξεχάσει και μόλις τώρα θυμήθηκαν… Το μικρό νησί της πίστης στο κέντρο του δωματίου έχει κατακτήσει ολόκληρο τον χώρο. Αυτό που απεικονίζει ο Rockwell εδώ είναι ένα είδος θάρρους που συνήθως δεν το ονομάζουμε έτσι: το θάρρος να είσαι ανοιχτός, χωρίς ντροπή, ο εαυτός σου σε έναν κόσμο που σε παρακολουθεί και μπορεί να μην εγκρίνει. Η ηλικιωμένη γυναίκα δεν κάνει επίδειξη της προσευχής της και ούτε την κρύβει. Απλώς κάνει αυτό που έκανε πάντα, με ένα παιδί δίπλα της που μαθαίνει να κάνει το ίδιο, και η ήρεμη αξιοπρέπειά της είναι τόσο πλήρης που μετατρέπει ένα ατημέλητο εστιατόριο σιδηροδρομικού σταθμού σε κάτι σαν παρεκκλήσι. Το 1955, οι αναγνώστες της Post ψήφισαν το «Λέγοντας Χάρη» ως το αγαπημένο τους εξώφυλλο του Rockwell όλων των εποχών. Και δεκαετίες αργότερα, το 2013, αυτή η εικόνα δύο αγνώστων που προσεύχονται πάνω από ένα γεύμα πωλήθηκε για 46 εκατομμύρια δολάρια, ένα ρεκόρ για τον Rockwell και, την εποχή εκείνη, για οποιοδήποτε αμερικανικό έργο τέχνης είχε πουληθεί ποτέ σε δημοπρασία. Για αυτόν τον πίνακα ο ίδιος ο Rockwell είπε ότι είχε «απλώς φυσικά κάνει τους ανθρώπους σεβαστικούς». Είχε περάσει τη ζωή του ανάμεσα σε απλούς ανθρώπους, και πίστευε ότι αυτό είναι που είναι οι περισσότεροι από αυτούς, αν τους δοθεί η ευκαιρία, πραγματικά. Και είχε δίκιο. Αν οι περισσότεροι από εμάς ήμασταν σκληροί, ο κόσμος δεν θα κρατούσε ούτε μια μέρα. Κρατάει χάρη σε αυτό που ξέρει αυτή η ηλικιωμένη γυναίκα, και σε αυτό που θυμούνται οι άγνωστοι γύρω της όταν την βλέπουν: ότι οι περισσότεροι άνθρωποι, τις περισσότερες φορές, είναι καλοί…