Προσδοκία
Ήρθα
Σε είδα
τον καρπό του δεξιού σου χεριού σφυγμομέτρησα
τον καρπό της δικής μου οδύνης
Τα μάτια σου σταλάζανε στα μάτια μου
η φωνή σου έφθινε τόσο σιγά
το ρυθμό της καρδιάς μου
Με κούρασε η μακριά αναμονή
πόσα αστέρια δεν ξεχάστηκαν στη μνήμη μου
πόση προσδοκία χαμένη
Το σώμα σου είναι πολύ υπαρκτό
τα ναρκωμένα μαλλιά και τα χέρια κρυστάλλωσαν
φωνές και λυγμοί
Αντικριστήκαμε
Από τη συλλογή Δύσκολος θάνατος (1954) του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου
