Του Παναγιώτη Μήλα
«Στον Ζορμπά, στην κρίσιμη σκηνή του τέλους, έπρεπε να γκρεμιστεί όλο το συγκρότημα, το εναέριο βαγονάκι.
Είχε τελειώσει η ταινία και αυτό ήταν το τελευταίο πλάνο. Εκεί έγινε η καταστροφή. Πριν πω «μοτέρ, πάμε»! σωριάστηκαν όλα κάτω τόσο ραγδαία που δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω το γύρισμα.
Εγώ το ήθελα αργοοοοό και βασανιστικοοοό το γκρέμισμα. Όμως οι μαραγκοί είχαν κάνει λάθος υπολογισμό.
Ήμουνα τόσο κουρασμένος από τα γυρίσματα που όταν συνέβη αυτό έπαθα υστερία. Με έπιασε πανικός και είπα τέλος!
Εκείνη τη στιγμή μού είπε ο μαθητής μου, Βασίλης Μαριόλης, μαζί με τους άλλους τεχνικούς που με αγαπούσαν: «Πήγαινε εσύ στην Αθήνα και εμείς θα φροντίσουμε να ξανακάνουμε τη σκηνή. Θα ξαναορθώσουμε τους στύλους και θα γίνει όπως το θέλεις»…
Έτσι κι έγινε! Άρχισαν τα πάντα από την αρχή και έκαναν το γύρισμα και μάλιστα καλύτερο απ’ ό,τι το είχα φανταστεί»…
***
Την παραπάνω σκηνή μού περιέγραψε ο Μιχάλης Κακογιάννης, στη συνέντευξη που μου έδωσε για τη «Ναυτεμπορική».
Αυτό το πάθος, αυτό τον ενθουσιασμό, αυτή τη δύναμη εμφύσησε στους συνεργάτες του και έτσι πέτυχαν όλοι μαζί το θαύμα.
– «Με ενθουσιασμό, ψυχή, κουράγιο, γνώση και πολλή δουλειά πετυχαίνουμε τα πάντα και φτάνουμε στο τέλος νικητές… – μου είχε πει στο φιλόξενο καθιστικό του, της οδού Μουσών, στου Φιλοπάππου.
***
Το cat is art αναδημοσίευσε από την εφημερίδα «Ναυτεμπορική» (Τρίτη 25 Μαΐου 2010, σελίδα 76) μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις του σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη. Ο σκηνοθέτης που γεννήθηκε στις 11 Ιουνίου 1921, έφυγε από τη ζωή στις 25 Ιουλίου 2011.
Μιχάλης Κακογιάννης: Όπλο νίκης η γνώση, η ψυχή και ο ενθουσιασμός…
