Του Παναγιώτη Μήλα
Τον Αύγουστο του 2024 η κυρία Μαίη Σεβαστοπούλου σε συνέντευξή της εδώ στο Catisart μού είχε πει: «Το θέατρο που αγαπώ είναι εκείνο που οι ηθοποιοί είναι απίστευτα αληθινοί»…
Αυτή η φράση της με έκανε από τότε να αναζητώ την αλήθεια σε κάθε παράσταση που παρακολουθούσα και στην ερμηνεία κάθε ηθοποιού. Με έκανε εν τέλει καλύτερο θεατή.
Έτσι με αφορμή την επανάληψη των παραστάσεων του έργου «Family Secrets», με συμπαίκτη τον Γιώργη Κοντοπόδη, στον ρόλο του Αδάμ, αναζήτησα την κυρία Σεβαστοπούλου με σκοπό να μιλήσουμε για το έργο, τον ρόλο της και τα μελλοντικά της σχέδια.
Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συνομιλία που αξίζει να την παρακολουθήσετε. Μια συνομιλία με συμπυκνωμένες απαντήσεις και χρήσιμες απόψεις.
***
Κυρία Σεβαστοπούλου, τι δεν ξεχνάτε από τα παιδικά σας χρόνια;
*Τα θυμάμαι όλα όσα είχαν συμβεί στα παιδικά μου χρόνια κι αυτό είναι και ευτύχημα και δυστύχημα.
Πώς ήταν τα χρόνια της εφηβείας σας;
*Εκρηκτικά!
Πώς και πότε μπήκε το θέατρο στη ζωή σας;
*Το θέατρο ήταν απ’ όταν γεννήθηκα στη ζωή μου γιατί και ο πατέρας του πατέρα μου αλλά και ο πατέρας μου ασχολούνταν με το θέατρο.
Αυτή την περίοδο θα ερμηνεύσετε την Γκράτσια στο «Family Secrets» σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Λιακόπουλου στο Θέατρο «Αλκμήνη». Ποιο στοιχείο του έργου πιστεύετε ότι θα κινήσει το ενδιαφέρον του κοινού;
*Νομίζω η τρυφερότητα που συνδέει τη μάνα με το γιο.
Μπορείτε να μας σκιαγραφήσετε τον χαρακτήρα της Γκράτσια που υποδύεστε;
*Είναι μια γυναίκα με πολύ χιούμορ, που αυτοσαρκάζεται αλλά που πίσω απ’ αυτόν τον αυτοσαρκασμό κρύβεται πολλή μοναξιά.
Πόσο επικίνδυνη ήταν η τηλεοπτική πραγματικότητα που ζούσε η μαμά Γκράτσια;
*Δεν νομίζω πως η τηλεοπτική πραγματικότητα ήταν επικίνδυνη. Μάλλον παρηγορητική.
Η αιώνια αγάπη μητέρας και γιου έχει επηρεάσει τη ζωή του Αδάμ;
*Αναμφισβήτητα! Η αγάπη της μητέρας θεωρώ πως είναι ένα επικίνδυνο όπλο στα χέρια κάθε γυναίκας. Το ότι εμείς οι γυναίκες γεννάμε δεν σημαίνει απαραίτητα πως μαθαίνουμε να αγαπάμε. Γι’ αυτό και η Γκράτσια δεν απέφυγε τα λάθη στο μεγάλωμα του παιδιού της.
Τα μυστικά της οικογένειας πρέπει πάντα να μένουν μυστικά;
*Εγώ προσωπικά είμαι τελείως εναντίον του «τα εν οίκω μη εν δήμω». Βέβαια το έχω πληρώσει ακριβά αλλά αν ξαναγεννιόμουν το ίδιο θα έκανα.
Τη ρουτίνα και τις νόρμες της ζωής αξίζει να τις αλλάζουμε; Υπάρχει τρόπος;
*Προσπάθησα αλλά δεν τα κατάφερα. Φαίνεται πως αυτό που λένε οι ψυχοθεραπευτές πως όλα στο χαρακτήρα μας διαμορφώνονται μέχρι τα πέντε μας χρόνια, ισχύει.
Ο συγγραφέας Enrico Luttmann έχει επηρεαστεί από τη δομή της αρχαίας τραγωδίας;
*Δεν νομίζω. Στο Family secrets τα συναισθήματα είναι πολύ πιο ήπια. Πιστεύω πως μέλημα του συγγραφέα ήταν να περάσει στον θεατή ένα πολύ σοβαρό θέμα – αυτό της ανίατης ασθένειας, με πιο ανάλαφρο τρόπο. Ακριβώς όπως στις σαπουνόπερες.
Ποια ήταν η θέση του σκηνοθέτη σας στον δρόμο προς την κάθαρση;
*Ο Αλέξανδρος Λιακόπουλος είναι ένας πολύ καλλιεργημένος άνθρωπος και ιδιαίτερα συναισθηματικός. Με εντυπωσίασε ο τρόπος που μας ανέλυε τους δύο χαρακτήρες χωρίς ποτέ να μας πιέζει ή να απαιτεί – πράγμα εξαιρετικά διαδεδομένο στο χώρο μας.
Ποιες ήταν μέχρι τώρα οι απόψεις των θεατών για την Γκράτσια και τον Αδάμ;
*Νομίζω πως χωρίς να το καταλάβουμε ο Γιώργης Κοντοπόδης κι εγώ, δημιουργήσαμε μια αληθινή σχέση μάνας – γιου. Τον κοιτάζω στη σκηνή και αισθάνομαι πως είναι πραγματικά το παιδί μου. Αυτό θαρρώ πως αγγίζει τον θεατή. Είναι η Αλήθεια που απαιτείται για τη θεατρική πράξη. Αυτό το «στη ζωή δεν μιλιόμαστε αλλά στη σκηνή είμαστε ο ρόλος» ποτέ δεν το κατάλαβα και φυσικά δεν ισχύει.
Για ποιον λόγο κάποιος που δεν έχει δει το «Family Secrets» πρέπει να το αναζητήσει στο θέατρο «Αλκμήνη»;
*Για να βιώσει μια τρυφερή και ενδιαφέρουσα σχέση μιας μητέρας που ενώ πεθαίνει δεν θέλει με τίποτα να στενοχωρήσει το παιδί της. Χωρίς στη ζωή της να είναι ηρωίδα. Μια συνταξιούχος δασκάλα που βλέπει κάθε μέρα το «Τόλμη και γοητεία» και μέσα απ’ αυτό το σήριαλ ζει. Όπως τόσες και τόσες μανάδες δίπλα μας.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το «Family Secrets» είναι ένα μάθημα ζωής;
*Ένα μάθημα που δίνεται χωρίς τυμπανοκρουσίες και παχιά λόγια.
Πείσμα και φαντασία. Πόσο απαραίτητα είναι στο θέατρο;
*Φαντασία ναι. Για το πείσμα δεν συμφωνώ. Θεωρώ το θέατρο ένα παιχνίδι. Ένα σοβαρό παιχνίδι, αλλά παιχνίδι. Το πείσμα το χρειάζεται ο νευροχειρουργός για να μάθει πολύ καλά να σώζει ζωές. Αλλά ο ηθοποιός γιατί; Αν κάποιον ρόλο δεν καταφέρνει να τον αποδώσει, ας πάει παρακάτω. Δεν χάθηκε κι ο κόσμος.
Πώς θα περιγράφατε τη συνεργασία σας με τον σκηνοθέτη Αλέξανδρο Λιακόπουλο και τον συνάδελφό σας Γιώργη Κοντοπόδη;
*Εξαιρετική! Και το λέω με απόλυτη ειλικρίνεια. Επί τριάντα χρόνια γράφω, παίζω και σκηνοθετώ έργα στο θέατρο. Για να δεχτώ τώρα να παίξω σε άλλου συγγραφέα το έργο, να σκηνοθετηθώ από άλλον εκτός από τον εαυτό μου, σημαίνει πως η πρόκληση ήταν μεγάλη. Είδα τον Κοντοπόδη να παίζει τον Χαλεπά κι είπα: «Δεν με ενδιαφέρει ποιο έργο θα είναι «ή σε ποιο θέατρο θα παιχτεί. Θέλω να παίξω μ’ αυτόν τον εκλεκτό ηθοποιό». Ε, είχα δίκιο!
Ποια είναι τα πλάνα σας για το άμεσο μέλλον;
*Θα ήθελα να ξαναπαίξω με τον Γιώργη.
Είστε ανοιχτή στις αλλαγές;
*Εντελώς.
Ποιο είναι το συναίσθημά σας όταν μία παράσταση ρίχνει αυλαία;
*Πω, πω! Ένας θάνατος!
Συμβαίνει να εμπλέκεστε συναισθηματικά στις δουλειές που συμμετέχετε;
*Μα μόνο συναισθηματικά εμπλέκομαι. Πώς αλλιώς;
Για ποιο λόγο θα λέγατε «μπράβο» στον εαυτό σας;
*Στον εαυτό μου λέω μπράβο γιατί αγαπάω τους ανθρώπους. Κι όχι έναν και δυο. Όλους όσους γνωρίζω.
Πώς πιστεύετε ότι θα σας περιέγραφε ένας δικός σας άνθρωπος;
*Συνήθως με περιγράφουν σαν έναν καλόβολο άνθρωπο.
Πείτε μου κάτι που σας ενθουσίασε πρόσφατα.
*Η ταινία «Mrs Lowry and her son» με τη Βανέσα Ρειντγκρέιβ και ένα αμερικάνικο ντοκιμαντέρ για το πώς δύο ψυχίατροι θεραπεύουν βαρύτατη σχιζοφρένεια χωρίς καθόλου φάρμακα.
Τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος στην κοινωνία μας σήμερα;
*Ό,τι σήμαινε πάντα. Σήμερα όμως μάθαμε να γκρινιάζουμε με το παραμικρό.
Ποια σκέψη σας συνοδεύει τις περισσότερες ώρες της ημέρας;
*Ο φόβος της ασθένειας.
Τι σας απογοητεύει και τι σας δίνει χαρά;
*Ο Έρωτας.
Πώς ορίζετε την αγάπη;
*Σαν μια πολύ βαθιά ενσυναίσθηση. Αυτό το «βάζω όρια» μου είναι ακατανόητο.
Μια ευχή για το μέλλον…
*Να περνάμε ωραία!
Κυρία Σεβαστοπούλου, σας ευχαριστώ πολύ για τη συνεργασία.
*Εγώ σας ευχαριστώ πολύ!
***
Η μαύρη κωμωδία «Family Secrets» επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο θέατρο «Αλκμήνη»
