Του Παναγιώτη Μήλα
Τον Οκτώβριο του 2010 (πω, πω πέρασαν κιόλας 15 χρόνια), η Λένα Παπαληγούρα σε συνέντευξή της στην Ειρήνη Αϊβαλιώτου εδώ στο Catisart έλεγε:
«Όταν ήμουν παιδί ήθελα να γίνω μπαλαρίνα».
Τελικά το όνειρό της έγινε πραγματικότητα στο έργο «Prima Facie» της Suzie Miller. Ο σκηνοθέτης Γιώργος Οικονόμου μπήκε στο μυαλό της Λένας και «είδε» την …μπαλαρίνα μέσα της.
Είδε ακόμη ότι έχει δίπλα του μια μαραθωνοδρόμο με αρετές δρομέα ταχύτητας: Τη Λένα Παπαληγούρα. Μια δρομέα που τρέχει ασταμάτητα για 90 λεπτά.
Ο Γιώργος Οικονόμου λοιπόν, έπλασε την Tessa. «Έχτισε» τη δικηγόρο Tessa Ensler, που είναι Πιλάρ, Φιλουμένα, Λυσιστράτη, Αντιγόνη, Ηλέκτρα, Φαίδρα, Χέβενλυ, Έντα, Κασσάνδρα, Άννα Φίρλινγκ, Ρέα Νικολάου, Μήδεια, Λίζα Παπασταύρου, Κλυταιμνήστρα, Λόλα, Ιφιγένεια, Λίλα Βασιλείου, Υπερμνήστρα, Τζένη Σκούταρη, Αμάντα, Μαρί, Άλκηστις, Λολίτα, Ισμήνη, Αγαύη, Ιώ, Μυρρίνη, Πραξαγόρα, Λόρα, Μάρτζορυ, Έλλη Ζάχου, Κατερίνα, Μπελίσα, Αφέντρα, Μαρία Μπράουν, Μπερνάρντα…
Στο «Prima Facie», …εκ πρώτης όψεως η Λένα Παπαληγούρα πετυχαίνει όσα δεν πετυχαίνουν 100 πορείες κατά της σεξουαλικής κακοποίησης των γυναικών. Ούτε απεργίες, ούτε καθιστικές διαμαρτυρίες.
Με την ερμηνεία της καταφέρνει να πείσει και τους πλέον δύσπιστους.
Με την ερμηνεία της η Λένα Παπαληγούρα κάνει δωρεάν φροντιστήριο για το διδακτορικό τους σε πτυχιούχους της Νομικής.
Φυσικά όλα αυτά τα πετυχαίνει με τη …χειρουργική καθοδήγηση του σκηνοθέτη Γιώργου Οικονόμου, ο οποίος προβάλλει τις ερμηνευτικές αρετές της Λένας.
Βέβαια για όλα αυτά και ο Γιώργος και η Λένα έχουν ως στήριγμα το σπάνιο κείμενο της Suzie Miller. Ένα κείμενο που θα έπρεπε να διδάσκεται στα Πανεπιστήμια. Ακόμα θα έπρεπε καθηγητές με τους φοιτητές τους να παρακολουθούν αυτή την παράσταση και στη συνέχεια να αναλύουν κάθε λέξη, κάθε φράση, κάθε παράγραφο.
Ασφαλώς ούτε δεκάδες άρθρα στις εφημερίδες δεν μπορούν να εξηγήσουν με τέτοια σαφήνεια αυτό το πρόβλημα που βασανίζει εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Τις βασανίζει ακόμα και σε χώρες (δήθεν τάχα μου φιλελεύθερες) για τις οποίες περιστασιακά νοιαζόμαστε όταν σε κάποια χρονική στιγμή το επιβάλει η …κενή γνώμη.
Η παράσταση αυτή οπωσδήποτε έχει άλλους τέσσρις πυλώνες: Τη σκηνογραφία του Πάρη Μέξη. Τους φωτισμούς του Γιάννη Δρακουλαράκου, τη μουσική σύνθεση της Αλεξάνδρας Κατερινοπούλου και την κίνηση της Αγγελικής Τρομπούκη.
Αν ήμουν θεατρολόγος θα έγραφα μόνο μία λέξη: Θεϊκό….
Επειδή όμως είμαι δημοσιογράφος, είμαι τόσο …φλύαρος.
Μια παράσταση λοιπόν, που δεν πρέπει να τη χάσετε ή πρέπει να την ξαναδείτε.
Αξίζει.
Σίγουρα αξίζει…
***
Μια παραγωγή της Trish Wadley Productions και του Πολιτιστικού Οργανισμού «Λυκόφως». Συμπαραγωγός είναι το Θέατρο «Πορεία».
***
Και φέτος το «Prima Facie» της Suzie Miller με τη Λένα Παπαληγούρα στο θέατρο «Πορεία»
