Ο Μάιος γίνεται συχνά σύμβολο στην πένα των ποιητών. Έτσι και στο ακόλουθο ποίημα της Κικής Δημουλά, που με τον χαρακτηριστικό, αυθεντικό της τρόπο, επιλέγει τον Μάιο για να ζωγραφίσει πανέμορφες εικόνες, που σιγά σιγά οδηγούν σε εικόνες ματαίωσης και εγκατάλειψης. Το ποίημα είναι από την ποιητική συλλογή Χαίρε Ποτέ.
Β’ Προβολής
Φορώ γυαλιά ιλίγγου;
Αυτό το μπλε γυαλάκι κάτω στο γκρεμό
θραύσμα από θάλασσα
του Μαραθώνα μάλλον – δώσ’ μου το κομμένο
χέρι σου Κυνέγειρε να αποκαλύψω Πέρση.
Θραύσμα από θάλασσα ή ερημοκλησάκι
κάποιας προστάτιδας δίψας – κοίτα
πού πάει και χτίζεται η ηχώ μας.
Βροχή στα βόρειά μου του Μαΐου.
Ένα δάσος εκφωνεί τον πανηγυρικό
κίνδυνο της πυκνότητας. Παπαρούνες
ντυμένες το παραδοσιακό τους
δηλητήριο χορεύουν τοπικό κατακόκκινο.
Συγκινημένο το άγαλμα της απορίας μου:
τι θα πει Μάιος σιγά σιγά
με την πάροδο των λέξεων;
Βροχή στα βόρειά μου του Μαΐου.
Τα φύλλα των δέντρων
κανιβαλικά χοροπηδούν πάνω στον ήχο.
Ανακινείται δυνατά το σφραγισμένο χώμα
πετάγεται με πάταγο ο φελλός του στεγνού
πίδακες νωπότητας καταβρέχουν
την ντροπαλή αρχή των αρωμάτων.
Χλόη δοκιμάζει τα φτερά της
στους χαμηλούς του χαρακτήρα της ανέμους.
Παίζουν κρυφτό τα βόρειά μου
με τα μικρότερά τους χαμομήλια
και η ψυχή κυνηγητό με λάθη
πάντα μεγαλύτερά της – η αιωνία
άνοιξη του αταίριαστου.
Βροχή στα βόρειά μου του Μαΐου.
Και τι θα πει Μάιος σιγά σιγά
με την πάροδο των λέξεων
και ποιος με έφερε εδώ σ’ αυτήν
την τόσο απομακρυσμένη ερώτηση
απ’ το σώμα μου και τώρα πώς
– θέλω τη μάνα μου θέλω τη μάνα μου
να με κουμπώσει απ’ την αρχή.
Στο διάολο πά’ να φύγω
το’ χω ξαναδεί αυτό το έργο
κάποιος παρατάει κάποινο
σε μιαν απομακρυσμένη ερώτηση
ειδοποιούν τα δέντρα τις αρχές τους
πιστολίδι σειρήνες πυροσβεστικές στιγμές
αλλόφρον πλήθος λέξεων κυνηγάει
έναν έρωτα, πιάστε τον πιάστε τον.
Τελικά ο άνρθωπος ήταν αθώος
αφέθηκε ελεύθερος
απλή συνωνυμία αποδείχτηκε
– όλοι οι έρψτες έρωτες λέγονται.
Κι έτσι καθώς γκρο πλαν απομακρύνεται
ο τύπος μάγκικα λιγάκι αθωωμένος
στραβά ριγμένο το σφύριγμα στις τσέπες
πιάνει εντελώς ξεκρέμαστα κουλτουριάρικα
τελείως ακαταλαβίστικα
μια φυλλοποντή
μα μια φυλλοποντή.
