Του Παναγιώτη Μήλα
Γιορτάστηκαν τα 70 χρόνια του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Ολοκληρώθηκε η θητεία της Κατερίνας Ευαγγελάτου ως Καλλιτεχνικής Διευθύντριας και από την 1η Σεπτεμβρίου 2025 τη διαδέχεται ο Μιχαήλ Μαρμαρινός.
Το πρώτο πρόβλημα που καλείται να επιλύσει ο νέος Καλλιτεχνικός Διευθυντής είναι η εύρεση νέου χώρου που θα καλύψει το κενό του Ηρωδείου το οποίο λόγω έργων συντήρησης και αποκατάστασης θα κλείσει τουλάχιστον για τρία χρόνια.
Το γεγονός αυτό αφαιρεί έναν σημαντικό και εμβληματικό χώρο για τις παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών στα χρόνια που έρχονται.
Σκέφτηκα λοιπόν δύο χώρους που θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στις ανάγκες του Φεστιβάλ.
Ο ΠΡΩΤΟΣ είναι ο «Λόφος των Νυμφών», στην περιοχή του Φιλοπάππου. Ο Λόφος αυτός πήρε το όνομά του από τη λαξευμένη επιγραφή «ΗΙΕΡΟΝ ΝΥΜΦΩΝ / ΔΕΜΟΥ» που εντοπίστηκε το 1835 από τον αρχαιολόγο Κυριάκο Πιττάκη (1798-1863).
Σήμερα στην κορυφή του Λόφου βρίσκεται το νεοκλασικό κτήριο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, έργο του Θεόφιλου Χάνσεν που χτίστηκε μεταξύ των ετών 1842 – 1846.
Στον Λόφο υπάρχει πρόσβαση από όλες τις πλευρές του Φιλοπάππου αλλά κυρίως – και πιο εύκολα – από τον πεζόδρομο της οδού Αποστόλου Παύλου, κοντά στον θερινό κινηματογράφο «Θησείον».
Από τον Λόφο υπάρχει εξαιρετική και απρόσκοπτη θέα προς την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα. Σε αυτόν τον χώρο υπάρχει μια τεράστια επίπεδη έκταση. Εκεί με τις σημερινές δυνατότητες θα μπορούσε να στηθεί μια προσωρινή – όχι μόνιμη – κατασκευή με χωρητικότητα ίσως και μεγαλύτερη από το Ηρώδειο (4.500 – 5.000).
Τα σύγχρονα μέσα μπορούν να εξασφαλίσουν εκεί ένα ανοιχτό θέατρο που να είναι έτοιμο για τις παραστάσεις του 2026.
***
Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΧΩΡΟΣ υπάρχει ήδη και θα μπορούσε να βελτιωθεί. Πρόκειται για το ιστορικό Θέατρο «Δόρα Στράτου». Ένα θέατρο που δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’60.
Πρόκειται για έναν χώρο που δεν τον δημιούργησε ένας αρχιτέκτονας αλλά ένας ζωγράφος.
Με σχέδια του ζωγράφου και σκηνογράφου Σπύρου Βασιλείου – του θρυλικού μπάρμπα-Σπύρου – το ανοιχτό αυτό θέατρο στέγασε τα καλλιτεχνικά όνειρα της χορογράφου Δόρας Στράτου.
Το θέατρο αυτό είχε και έχει τη δυνατότητα να φιλοξενεί 1.700 έως και 2.000 θεατές.
Σήμερα με τις δυνατότητες που διαθέτει η μηχανική και η αρχιτεκτονική θα μπορούσε το θέατρο να υποδεχθεί – άνετα – μέχρι και 5.000 θεατές. Περισσότερους δηλαδή από όσους μπορούν να παρακολουθήσουν – στριμωγμένοι – μια παράσταση στο Ηρώδειο.
***
Και για τον Λόφο των Νυμφών και για το Θέατρο Δόρας Στράτου υπάρχει πρόσβαση με Μετρό (σταθμός Ακρόπολη) και με τον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο (σταθμός Θησείου). Επίσης από τον περιφερειακό του Φιλοπάππου και κοντά στο θέατρο μπορεί να δημιουργηθούν νέοι και να βελτιωθούν οι παλιοί χώροι για στάθμευση.
***
Οι δύο αυτές προτάσεις λύνουν το πρόβλημα της απουσίας του Ηρωδείου από το οπλοστάσιο του Φεστιβάλ.
Οι δύο αυτές προτάσεις μπορούν να υπερκαλύψουν – και μάλιστα η κάθε μια ξεχωριστά – το κενό που θα δημιουργήσει το κλείσιμο Αρχαίου Ρωμαϊκού Θεάτρου.
Οι δύο αυτές προτάσεις, μέσα στην καρδιά της πρωτεύουσας και σε απόσταση αναπνοής από την Ακρόπολη, θα αποτελέσουν πόλο έλξης και για νέο, και για νεανικό κοινό αλλά και για ξένους επισκέπτες της πόλης που θα έχουν την ευκαιρία χωρίς χάσιμο χρόνου να παρακολουθήσουν φεστιβαλικές παραστάσεις.
Οι δύο αυτές προτάσεις, τέλος, μπορούν – με τα σύγχρονα μέσα – να προσφέρουν στους θεατές πολιτισμένες και άνετες συνθήκες για την παρακολούθηση οποιοδήποτε θεάματος.
*
Αυτά τα λίγα και καλή αντάμωση το καλοκαίρι του 2026, στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου.
