Η συγγραφέας Ιωάννα Καρατζαφέρη γεννήθηκε το 1929 στην Καλαμάτα και έφυγε από τη ζωή στις 19 Φεβρουαρίου 2026. Υπήρξε μια από τις σημαντικότερες φωνές της μεταπολεμικής ελληνικής πεζογραφίας.
Πραγματοποίησε θεατρικές και κινηματογραφικές σπουδές στο Λουντ της Σουηδίας και στη συνέχεια έζησε στη Νέα Υόρκη. Στο Μανχάταν εργάστηκε από το 1961 και έπειτα σε γραφεία τουριστικών και αεροπορικών εταιρειών.
Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ελλάδα, επέστρεψε εκ νέου στη Νέα Υόρκη, όπου επικεντρώθηκε στην οργάνωση της αντίστασης κατά της Χούντας. Τον Δεκέμβριο του 1970 έφυγε από τη Νέα Υόρκη, πήγε στη Λουντ και το 1974 επέστρεψε στην Αθήνα.
Είχε συγγράψει μυθιστορήματα και διηγήματα ενώ είχε μεταφράσει και κείμενα ξένων συγγραφέων.
Οι εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», αποχαιρετώντας τη συγγραφέα, σημείωσαν:
«Με το πρωτότυπο συγγραφικό της έργο φώτιζε τους απλούς ανθρώπους, τους ταπεινούς, τους απόκληρους, εκείνους που αγωνίζονται και πορεύονται αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Εκείνους που μέσα στις δυσκολίες παραμένουν αισιόδοξοι ακόμα και στο πιο βαθύ σκοτάδι, γιατί στις αποσκευές τους κουβαλούν τη βεβαιότητα που γεννά ο αγώνας και την ελπίδα για ένα πιο φωτεινό αύριο».
Το ΚΚΕ στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του τόνισε: «Από τα παιδικά της χρόνια στη λαϊκή συνοικία της Καλλιθέας ως τα χρόνια της Νέας Υόρκης και της Στοκχόλμης, η Ιωάννα Καρατζαφέρη άνοιξε με το πρωτότυπο συγγραφικό της έργο ένα παράθυρο για να δούμε τους ανθρώπους που είναι δίπλα μας κι όμως δεν τους βλέπουμε, τους ταπεινούς, τους απόκληρους που αγωνίζονται κάτω από όλους τους καιρούς, που πορεύονται αναζητώντας μια καλύτερη ζωή με εφόδια παρακαταθήκες αγώνων και την ελπίδα πως παρά τις ματαιώσεις, θα ξημερώσει ένα φωτεινότερο αύριο».
Πρόσθεσε δε πως «η Ιωάννα πορεύθηκε όλη της τη ζωή στο πλευρό του ΚΚΕ, έλαβε ενεργό μέρος στην αντιδικτατορική πάλη του λαού μας τα χρόνια που ζούσε στις ΗΠΑ, αψηφώντας την τρομοκρατία των αμερικάνικων υπηρεσιών και συνέχισε τον αγώνα της στη Σουηδία».
***
Η Ιωάννα Καρατζαφέρη που είχε μια διαδρομή γεμάτη κοινωνικούς αγώνες ήταν μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Είχε λάβει το Β’ Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο το 1963, το «Βραβείο Λουντέμη», αλλά και εύφημη μνεία από την «Ομάδα των 12».
Μεταξύ των σημαντικότερων έργων της είναι τα εξής:
Μυθιστορήματα
Επιπλωμένα δωμάτια, 1962
Το χαμένο κουμπί, 1977
Μπαζαγιάζι, 1978
Τα κορίτσια του Ερεχθείου, 1981
Τέσσερις Πολωνέζες, 1982
Οι δύο τελευταίοι, 1983
Καφενείον ο τέταρτος κόσμος, 1984
Ζευγάρια της Αθήνας, 1985
Οι έφηβοι του Κολωνού, 1987
Η ώρα του λύκου, 1990
Εσθέρ, 1991
Διηγήματα
Η ζωή σε τέσσερις πράξεις, 1964
Ιστορίες για άντρες, 1980
Χωρισμένοι στα δυο, 1988
Παιδικά
Μια διπλή παιδική ιστορία, 1980
Ένα πιάνο με φτερά, 1985
