«Iesire, η Έξοδος»
Ένα έργο για τη μητέρα μου
Επειδή φοβάμαι μην πεθάνει
Και τι υπάρχει μετά;
FIRS THEATRE λέγεται η νεοσύστατη ομάδα που πήρε το όνομά της από τον ήρωα του «Bυσσινόκηπου» του Τσέχωφ – έναν ήρωα που ξεχνιέται και μένει μόνος στο σπίτι.
Η ομάδα μέσω της θεατρικής διαδικασίας επιχειρεί να ανακαλύπτει τον άνθρωπο που μένει, που κατοικεί εντός μας επάνω στη σκηνή και κάτω από τη σκηνή, στη συνομιλία με το κοινό.
«Σε αυτό το κάλεσμα ανταποκρινόμαστε με την απόπειρα μία εκ των προσώπων που βρίσκονται πάνω στη σκηνή να μην είναι ηθοποιός αλλά μια γυναίκα ανήμπορη που νοσηλεύεται σε κρατικό νοσοκομείο -η μαμά μου- με πρόθεση να δημιουργήσουμε αυτόν τον ενδιάμεσο χώρο μνήμης και αφής, σε ένα κείμενο επινοημένο που αναζητούμε τον οργανικό λόγο χωρίς θεατρικούς τονισμούς με την αυθεντικότητα της δικής μας φωνής.
Αξιοποιούμε την πολύ πρόσφατη εμπειρία μας ως συνοδοί διαρκείας ασθενούς και επιχειρούμε μια συμφιλίωση με το θάνατο.
Σε αυτήν την πολύ προσωπική απόπειρα πιανόμαστε κι από αποσπάσματα των λόγων της Αντιγόνης του Σοφοκλή σε μετάφραση του αείμνηστου Νίκου Α.Παναγιωτόπουλου. Επειδή ο λόγος αυτός λειτούργησε και λειτουργεί μέσα μας θεραπευτικά, πνευματικά και παρηγορητικά. Πέρα από το φιλοσοφικό και ιστορικο-κοινωνικό υπόβαθρο της Αντιγόνης, το έργο θέτει για μένα το ερώτημα: Τι κάνουμε με το σώμα του ανθρώπου όταν πεθάνει; Και τι κάνουμε όταν αυτό το σώμα ανήκει στους «ανθρώπους που αγαπάμε»;», διευκρινίζει η σκηνοθέτις Δέσποινα Ρεμεδιάκη, μιλώντας catisart.gr.
Σκηνοθετικό σημείωμα
IESIRE, που θα πει ΕΞΟΔΟΣ
Μια απόπειρα να ξ ε γ ε λ ά σ ο υ μ ε τους εαυτούς μας όταν φοβηθήκαμε την απώλεια.
Πρόκειται για τις τελευταίες ώρες μιας ασθενούς που νοσηλεύεται σε γενικό δημόσιο νοσοκομείο. Ενώ παράλληλα παρακολουθούμε τους χαρακτήρες της Αποκλειστικής και του Security να ξεδιπλώνονται μέσα στον πρακτικό ρόλο της φροντίδας τους απέναντι στην ασθενή. Όλα αυτά συμβαίνουν σε έναν κόσμο τσίρκου.
Κάνουμε χώρο στον παιδικό εφιάλτη της ασθενούς που επαναλαμβάνεται και έρχεται στη σκηνή σαν εικαστικό μοτίβο:« ένα μεγάλο ψάρι που θα με φάει» και τιμούμε την «έξοδό» της με χορό από την ιδιαίτερη πατρίδα της – τη Θεσσαλία και με το αγαπημένο της λουλούδι: τις λεβάντες.
Τι είναι λοιπόν ο Θάνατος; Αν όχι η πίστη για μια επικείμενη συνάντηση;
Σε αυτή την ιδιαίτερη συνθήκη να σκηνοθετώ τη μαμά μου – που δεν είναι ηθοποιός- στάθηκαν πολύτιμοι συνεργάτες οι ηθοποιοί: Γιώργος Δημόπουλος. Σοφία Μαργαρίτη, Κατερίνα Ρήγα- Παπακωνσταντίνου και Εύα Τυμπανίδου (τους αναφέρω ονομαστικά).
Ενώ οι εξωτερικοί συνεργάτες: Εύα Τυμπανίδου στα κοστούμια, Ελευθερία Αγαπάκη στην κίνηση, o Research στη μουσική και η Ναυσικά Χριστοδουλάκου στο σχεδιασμό των φωτισμών πίστεψαν σε αυτή τη δουλειά που δεν είχε δυστυχώς για κανέναν μας οικονομικό αντάλλαγμα, αλλά μόνο την πίστη ότι φτιάξαμε μια χειρονομία για την ίδια τη ζωή που να έχει νόημα.
Νίκο Α. Παναγιωτόπουλε είμαι παντοτινά ευγνώμων για τα λόγια της Αντιγόνης του Σοφοκλή που μας άφησες.
Ρίτα Λιτού ευχαριστώ για την άδεια να ξαναηχήσει αυτός ο λόγος.
Μαμά, μη φοβάσαι. Μια απόπειρα είναι η παράσταση. Ό,τι κι αν γίνει θα σε συναντώ.
Η Δέσποινα Ντορίνα Ρεμεδιάκη είναι σκηνοθέτις, (Μόσχα GITIS) Hθοποιός, ( Ωδείο Αθηνών), Kλασική Φιλόλογος (ΕΚΠΑ) – Δημιουργός της ΑΜΚΕ FIRS THEATRE (2026).
Γεννήθηκε το 1990. Είναι απόφοιτος της Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών(2012) τελειόφοιτη μεταπτυχιακή φοιτήτρια Κλασικής Φιλολογίας με ειδίκευση τα Λατινικά, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών (2016) και αριστούχος απόφοιτος του τμήματος της Assistantoura- Stagirovka της Σχολής Σκηνοθεσίας του Ρωσικού Πανεπιστημίου Θεατρικής Τέχνης – GITIS της Μόσχας -Τμήμα των Gevgenii Kaminkovich & Dimitrii Krimov (Υποτροφία 2018-2021). Έχει πτυχίο Ειδικό Αρμονίας (Θεωρία και Ιστορία της μουσικής, Σολφέζ, Dictee, Αντίστιξη με βασικό όργανο το πιάνο).
Μιλάει: Αγγλικά, Γαλλικά, Ρωσικά και Ρουμάνικα.
Το 2024 υπήρξε υπότροφος του Εθνικού Θεάτρου Ελλάδος ως δραματουργός- σκηνοθέτης στη Ρουμανία, όπου κι εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη της Catinca Draganescu , Εθνικό θέατρο Κραϊόβας, Marin Sorescu, καλοκαίρι 2024.
Δίδαξε Λογοτεχνία και Δραματουργία στη Δραματική Σχολή Θεάτρου 10θ.
Και στο πλαίσιο συνδιδασκαλίας συνεργάστηκε με τους Ιώ Βουλγαράκη – Δημήτρη Γεωργιάδη στο μάθημα της Υποκριτικής (Α΄έτος, Ωδείο Αθηνών)
Σκηνοθετεί την παράσταση «Iesire, η έξοδος» – μια παράσταση για τη μητέρα μου επειδή φοβάμαι μην πεθάνει. Και μετά τι; Μια πρωτότυπη δραματουργία σε κείμενο και σκηνικά της ίδιας. Στο Θέατρο Οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής, στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Άδειος Χώρος 2» (15/ 6/2026).
Σκηνοθέτησε την παράσταση «Η φαλακρή Τραγουδίστρια» του Eugenio Ionesco στο θέατρο Φούρνος (Μάρτιος – Μάιος 2026),
« Πολύ Μακριά» της Caryl Churchil στο θέατρο Δρόμος (2025) και στο Στούντιο ( 2026)
- «Τι θα πει η μάνα σου όταν δει το πτώμα σου» της Αργυρώς Βώβου – θέατρο Πορεία 2024
- Την παράσταση « ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ» επιχορηγούμενη από το ΥΠΠΟ, Θέατρο Θησείον, Ένα θέατρο για τις τέχνες, Νοέμβρης 23- Γενάρης ’24 και που παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 2023 στην Κρήτη, στο αρχαιολογικό Μουσείο Μεσαράς.
Η παράσταση Βυσσινόκηπος – στον κήπο του Μουσείου Μεσαράς– παρουσιάστηκε στο Bilbao της Ισπανίας, από την αρχαιολόγο Αλεξάνδρα Σκαλοχωρίτου, στο πλαίσιο διεθνούς προγράμματος για την προώθηση του Ελληνικού Πολιτισμού.
- Σκηνοθέτησε την παράσταση «Εμείς, οι παραθεριστές» του Maxim Gorki και του Gevgenii Zamiatin με το Δ’ έτος του Ωδείου Αθηνών σε πρωτότυπη ιδέα και δραματουργία, Ιούνιος 2022.
- Συνεργάστηκε με τον Sergey Ukanev, ως βοηθός Σκηνοθέτη στο έργο «Garamond 12», της Μαρίας Δριμύ Απρίλης 2023, Θέατρο Πορεία, με τον Δημήτρη Αγαρτζίδη και τη Δέσποινα Αναστάσογλου στην παράσταση Persona– του Bergman, Θέατρο του Νέου Κόσμου. Έχει επίσης εργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη στα θέατρα του Νέου Κόσμου και Αγγέλων Βήμα.
- Ως ηθοποιός έχει συνεργαστεί με τον Κωνσταντίνο Ντέλλα στις παραστάσεις «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, (Mittel festival -Ιταλία 2018) & (Μικρή Επίδαυρος 2017),« Ελλην Βρυκόλαξ» (2017), με την Ιώ Βουλγαράκη «ΤΣΕΧΟFF» (Θέατρο Πόλις, 2016/17), με τον Αργύρη Ξάφη και την Αμαλία Μουτούση «Οιδίπους Τύραννος» (Μέγαρο Μουσικής, 2017), με τον Γιώργο Ζαμπουλάκη «Υπόγειο Μπλουζ» του Χάντκε (Black Box, 2014), με το Νίκο Καραθάνο «Σαλώμη» (Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2015) και τον Φίλιππο Τσαλαχούρη «Ιούλιος Καίσαρ» (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 2015) & «Χορικά από τον Οιδίποδα Τύραννο Επί Κολωνώ» (μουσείο Εμμανουήλ Μπενάκη 2015), την Amalia Bennet στο «Master and Man» (θέατρο Πόρτα 2015).
- Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει στις ταινίες: «Απαγορεύεται να κλάψεις» Natalia Nazarova (Μόσχα 2021), «Σίσυφος» Γιώργου Φουρτούνη (2016 ) και «Σεξ και Πολιτική» της Αρασέλης Λαιμού (2016).
- Συμμετοχή στην τηλεόραση στο έργο του Γιώργου Γκικαπέππα «Έρημη χώρα» ΕΡΤ 2023.
- Παρακολούθησε το εντατικό διήμερο σεμινάριο «Commedia dell’Arte Workshop An educational perspective» με τον Fabio Mangolini – Θέατρο Οδού Κυκλάδων, 2026.
- Παρακολούθησε το εκπαιδευτικό Σεμινάριο του Ιδρύματος Grotowski «Grotowski new questions», Δελφοί 2022.
- Παρακολούθησε το εντατικό σεμινάριο – Meisnertechnique με τον Κίμονα Φιορέτο 2023.
- Παρακολούθησε το ετήσιο σεμινάριο για το Δράμα στην Εκπαίδευση στο Εργαστήρι της Ξένιας Καλογεροπούλου με την Πέγκυ Στεφανίδου, τον Chris Cooper και το ετήσιο πρόγραμμα: το Δράμα στην Εκπαίδευση- από σκηνής για τα λοάτκι+ δικαιώματα με τη Μαρία Όλγα Αθηναίου στο Ωδείο Αθηνών.
- Υπήρξε μέλος του πρώτου πολύμηνου εργαστηρίου ηθοποιών του θεάτρου της Οδού Κυκλάδων-Λευτέρη Βογιατζή: «Ανιχνεύοντας τον τρόπο του Λευτέρη Βογιατζή» (2017-2018) με εισηγητές την Αμαλία Μουτούση, τη Στεφανία Γουλιώτη, το Γιώργο Σκεύα και τον Νίκο Κουρή.
- Έχει παρακολουθήσει θεατρικά σεμινάρια με τους Ανατόλι Βασίλιεφ (Μόσχα 2021), Δημήτρη Αγαρτζίδη, Μαρία Κεχαγιόγλου, Λυδία Κονιόρδου («το αρχαίο δράμα» – Δεσμοί), Σοφία Μιχοπούλου («Το εκστατικό σώμα» ) Ιωάννα Ρεμεδιάκη (“το σώμα του χορού στην τραγωδία, – κείμενα μελέτης: φύλακας στην Αντιγόνη και Πέρσαι») & Chris Cooper (masterclass για το εκπαιδευτικό δράμα, Εθνικό Θέατρο 2022).
- Υπήρξε μέλος του ετήσιου σεμιναρίου της φιλολογικής Εταιρείας « Εν Κύκλω» «ζητήματα μετάφρασης του Αίαντα του Σοφοκλή» με ιδρυτικό μέλος τη Μαίρη Γιόση (κλασική φιλόλογο)
- Τέλος, έχει διακριθεί στην ποίηση και την πεζογραφία από την Εταιρία Ελλήνων Συγγραφέων Ελλάδας.
- Μεταξύ άλλων, έχει εργαστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Ιστόρημα ως ερευνήτρια, στην Ενισχυτική Μέσης εκπαίδευσης στο μάθημα των Λατινικών, ως απογραφέας, στην εταιρεία Original Senses – διοργάνωση παιδικών πάρτι και εκδηλώσεων καθώς και στις παιδικές κατασκηνώσεις Ζωγραφάκη ως ομαδάρχισσα.
*Την ενδιαφέρει το παιδικό θέατρο και η δραματουργία που προορίζεται για τα παιδιά ή για εκείνους που είναι ακόμη παιδιά.
Ταυτότητα παράστασης
15 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026 19.00 & 21.15 στο θέατρο Τόπος Αλλού – στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Άδειος Χώρος 2 – θέατρο οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής»
Iesire, η Έξοδος
Συντελεστές
Κείμενο: Δέσποινα Ρεμεδιάκη
Σκηνοθεσία- Δραματουργία, Σκηνικός χώρος: Δέσποινα Ρεμεδιάκη
Ενδυματολογία: Εύα Τυμπανίδου
Σχεδιασμός Φωτισμών: Ναυσικά Χριστοδουλάκου
Κίνηση: Ελευθερία Αγαπάκη
Μουσική: Research
Σύμβουλος Δραματουργίας: Μαριέττα Γοντικάκη
Στη σκηνή:
Αναστασία Παπαδούλη
Εύα Τυμπανίδου
Γιώργος Δημόπουλος
Σοφία Μαργαρίτη
Κατερίνα – Ρήγα Παπακωνσταντίνου
*Οι συντελεστές της παράστασης ευχαριστούν τη Ρίτα Λυτού για τη διάθεση των αποσπασμάτων της Αντιγόνης του Σοφοκλή σε μετάφραση του Νίκου Α.Παναγιωτόπουλου. Ολόκληρο το έργο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κίχλη.
