Της Κλεοπάτρας Μάρκου (*)
Καλέ μου Γεράσιμε, σήμερα σε αποχαιρετήσαμε με τον ουρανό να πλημμυρίζει από ήλιο και «την πίσσα να σκάει από τη ζέστη», όπως περιγράφει ο Καμύ στον «Ξένο» την πομπή της κηδείας της μητέρας του Μερσώ.
Θυμάμαι σε ζόριζε αυτό το κεφάλαιο και αυτή η φαινομενική αντίθεση του θανάτου και της αιχμηρότητας του φωτός του ήλιου που καίει κατακόρυφα, που κάνει τις φλέβες να πάλλονται από ζωή και τα μηνίγγια έτοιμα να σκάσουν από τη ζέστη, την ίδια στιγμή που ένας άνθρωπος περπατά αποχαιρετώντας ένα αγαπημένο πρόσωπο.
Κοίτα πώς τα έφερε η ζαριά και η ζωή σου με την τέχνη σου σήμερα έστω φευγαλέα συναντήθηκαν πάλι.
Στα δύο χρόνια που παίζαμε αυτή την παράσταση έλεγες και ξανάλεγες ότι ο Ξένος ήταν η δική σου υπέρβαση, κι ωστόσο – αν μου επιτρέπεις – όχι μόνο στο θέατρο αλλά και στη ζωή σου τέλεσες μέχρι τέλους τόσες υπερβάσεις.
Ποίησες ζωή και μετουσίωσες κάθε δοκιμασία…
Σε ευχαριστώ από καρδιάς για όσα έμαθα από σένα, από το ήθος σου, τη γενναιοδωρία σου, τη συναδελφικότητά σου, τη βαθιά σου αφοσίωση στην τέχνη, την καλοσύνη που έβγαινε μέσα από το βλέμμα σου, τη μαχητικότητά σου, την αστείρευτη περιέργεια να μαθαίνεις διαρκώς και την πίστη, που σε κρατούσε όρθιο, όπως μου έγραψες την τελευταία φορά.
«Ο καθείς με τον σταυρό του, προσδοκά την ανάστασή του». Ναι, Γεράσιμέ μου…
Εύχομαι το φως να σε πλημμυρίζει τώρα, καλό παράδεισο φίλε μου!!!
***
(*) Κείμενο της Κλεοπάτρα Μάρκου, στην προσωπική της σελίδα στο Facebook.
(**) Ο ηθοποιός Γεράσιμος Μιχελής γεννήθηκε στην Αθήνα την Πέμπτη 4 Μαρτίου του 1965 και πέρασε στην απέναντι όχθη την Τρίτη 15 Ιουλίου του 2025. Τον αποχαιρετήσαμε την Παρασκευή 18 Ιουλίου.
