29.4 C
Athens
Τρίτη 16 Ιουλίου 2024

«Φόνοι στην Κρυστάλλη», η σουρεαλιστική ιστορία ταξιδεύει σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

“Μου είπε πως αν αποκαλύψω την ταυτότητά της
θα με φάει ζωντανό…”

Ένα ταξίδι που αρκετοί από εμάς έχουμε κάνει. Αθήνα – Θεσσαλονίκη με το τρένο των εννέα. Στο ίδιο βαγόνι, μια «Ηρωίδα Συλλεκτικής Αξίας» και ένας φτωχός, πλην τίμιος, συγγραφέας, γνωρίζονται κι έρχονται πιο κοντά. Έτσι το ήθελε η μοίρα να γίνει κι έτσι έγινε. Εκείνη του εξιστορεί τα κατορθώματά της, κι εκείνος αρχίζει να φαντάζεται το πολυπόθητο best seller του… Όταν το ταξίδι τελειώνει… ο συγγραφέας κάνει ένα μεγάλο λάθος κι η ηρωίδα του χαλάει τα σχέδια… Και όλα ανατρέπονται…
Οι «Φόνοι στην Κρυστάλλη» είναι μια άκρως σουρεαλιστική ιστορία, που ακροβατεί ανάμεσα στη λογική και στη φαντασία… Διαβάστε το βιβλίο και θα το καταλάβετε.

Προς το παρόν, οι Εκδόσεις Ινφογνώμων και ο συγγραφέας Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης παρουσιάζουν το αστυνομικό μυθιστόρημα «Φόνοι στην Κρυστάλλη» σε ένα πρόγραμμα εκδηλώσεων από την Αθήνα μέχρι τη Θεσσαλονίκη. Ήδη η πρώτη παρουσίαση πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στο Δημαρχείο της Νίκαιας την Κυριακή, 22 Μαΐου 2016.

Πρόγραμμα Παρουσιάσεων

ΚΟΛΩΝΑΚΙ: Παρασκευή 27 Μαΐου, ώρα 20:00, dépôtartgallery, Νεόφυτου Βάμβα 5, στο πλαίσιο της Έκθεσης του Νίκου Γιαβρόπουλου «SPHINX, Το ακατάλυτο ερώτημα».
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Τετάρτη 1η Ιουνίου, ώρα 20:00, Café «ΖΩΓΙΑ» – Βιβλίο Τσάι και Συμπάθεια, Βενιζέλου 1. Το βιβλίο θα παρουσιάσουν ο εκδότης, συγγραφέας Σάββας Καλεντερίδης και ο δημοσιογράφος Αλέξανδρος Γεώργιος Τανασκίδης Λαμπουσνάκης.

ΚΑΒΑΛΑ: Πέμπτη 2 Ιουνίου, ώρα 19:00, NAKAS BOOK BAZAAR, Μ. Αλεξάνδρου και Αβέρωφ γωνία, τηλ. 6957204334

ΠΑΤΡΑ: Σάββατο 11 Ιουνίου, ώρα 19:00, NAKAS BOOK BAZAAR, VESOMARE, Ακτή Δυμαίων 17, τηλ. 2610317105

ΑΓ.Ι. ΡΕΝΤΗΣ: Σάββατο 25 Ιουνίου, ώρα 19:00, NAKAS BOOK BAZAAR, Village Shopping & More, Θηβών 228 και Παρνασσού.

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Μικρό απόσπασμα από το αστυνομικό μυθιστόρημα «Φόνοι στην Κρυστάλλη»

Ήταν μια όμορφη άνοιξη. Οι τέλειες μέρες που λέμε. Ο καιρός ηλιόλουστος και η διάθεσή μου στα ύψη. Μεγάλη Εβδομάδα για τους άλλους. Ο κήπος μου γεμάτος ανθισμένες μαργαρίτες. Μοσχοβολούσε όλο το σπίτι. Αν ήμουν Χριστιανή, θα έβαφα αυγά και θα έφτιαχνα τσουρέκια. Το πόδι μου στην εκκλησία, δεν το πάτησα ποτέ, ούτε για τα μάτια. Κατέβηκα στη λαϊκή για ψώνια. Έκοβα βόλτες κι αισθανόμουν τα βλέμματα των ανδρών καρφωμένα επάνω μου. Τους τρέχανε τα σάλια, αλλά εγώ κυρία, το είπαμε αυτό. Σε μια γωνία, ένα μικρό τρίκυκλο γεμάτο με χαριτωμένα παπάκια. Κόλλησα εκεί και τα χάζευα. Σαν να έβλεπα πρώτη φορά στη ζωή μου παπάκια. Τα μάτια μου γυάλιζαν. Αυτά ευτυχισμένα, δεν έβαζαν γλώσσα μέσα.
Ρώτησα τον άνθρωπο την τιμή και στη συνέχεια αγόρασα ένα. Δεν ήξερα ποιο να πρωτοδιαλέξω. Όλα τους μικρά και τόσο ίδια. Ήταν τόσο όμορφα! Αναποφάσιστη μέχρι αηδίας, έπαιξα το α μπέμπα μπλομ και πήρα στα χέρια μου ένα. Πίσω μου ένας κάδος ανακύκλωσης. Έπιασα ένα καθαρό χαρτοκιβώτιο από κονσέρβες και το έβαλα μέσα.
– Πώς σε λένε; ρώτησα το παπάκι… Μη στεναχωριέσαι, συνέχισα χωρίς να περιμένω απάντηση, θα σου δώσω εγώ όνομα και θα σε προσέχω. Έχω μεγάλο κήπο, για να μπορείς να παίζεις με τα υπόλοιπα ζωάκια του σπιτιού… Θα αποκτήσεις καινούργιους φίλους, θα δεις…
Τι να δει το άμοιρο το παπάκι; Μού ήρθε να του δώσω όνομα. Όση ώρα κάναμε να φτάσουμε στο σπίτι, το ρωτούσα αν έχει κάποια ιδιαίτερη προτίμηση. Αν θα ήθελε ένα όνομα ιστορικό ή από αυτά που έχουν στις τραγωδίες ή κάτι πιο μοντέρνο. Στην τελική, δεν βαφτίζεσαι και κάθε μέρα! Ένα όνομα σου κοτσάρουν και το κουβαλάς σε όλη σου τη ζωή. Εμένα για παράδειγμα, με βγάλανε Μαρία κι εσένα Αλέξανδρο. Σιγά τ’ αυγά!
Μα δεν με λένε Αλέξανδρο…
Δεν έχει καμιά απολύτως σημασία. Εσύ ονειρεύεσαι ένα bestseller, σωστά;
Σωστά…
Οπότε τι να το κάνεις το όνομα; Σκοπός είναι να μείνουν τα γραπτά σου. Και συνεχίζω:
Μετά από κάνα τέταρτο, φτάσαμε στο σπίτι. Άφησα το παπάκι στο τραπέζι της κουζίνας να περιμένει. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση που έμεινε ακίνητο και το βούλωσε. Μάλλον θα του κόστισε που το πήρα από τ’ αδέρφια του. Και τι να έκανα; Να αγόραζα όλα τα παπάκια και το τρίκυκλο μαζί; Πώς θα τάιζα τόσα στόματα; Μην ξεχνάς, ότι έχω κι άλλα ζωάκια. Και ξεκίνησα την τελετή:
Πήρα τη λεκάνη της μπουγάδας και τη γέμισα νερό. Φρόντισα να είναι στην κατάλληλη θερμοκρασία, για να μη μου μείνει στον τόπο. Χαρούμενη εγώ, που θα γινόμουνα για ακόμη μια φορά νονά. Ενθουσιασμένη που απέκτησα καινούργιο φιλαράκι. Έβγαλα τη λεκάνη στην πίσω αυλή και την ακούμπησα εκεί που έπεφτε ο ήλιος. Με αποφασιστικές κινήσεις άρχισα να πηγαινοέρχομαι σαν την τρελή και χωρίς να δίνω ιδιαίτερη σημασία, άρπαζα τα μπουκάλια από το μπάνιο και άδειαζα λίγο απ’ το περιεχόμενό τους στη μεγάλη λεκάνη: Αφρόλουτρα, σαμπουάν, υγρό για τα χέρια, μαλακτικό για τα ρούχα, χλωρίνη…
Χλωρί- τί; τη ρωτάω ξαφνιασμένος.
Ναι, καλά άκουσες. Χλωρίνη. Δεν έγινε ούτε κατά λάθος, ούτε το έκανα επίτηδες. Πάνω στον ενθουσιασμό μου έγινε. Εντάξει; Και να μου κάνεις τη χάρη, να μη με ξαναδιακόψεις σε παρακαλώ, όπως δεν σε διακόπτω κι εγώ…
Ξεροκατάπια, ζήτησα συγγνώμη, μπορεί και να έχασα το χρώμα μου…
Πού είχα μείνει; Α, ναι! Έτοιμη η κολυμπήθρα!!! Αυτή δεν είναι η σωστή ονομασία; Γιατί το πόδι μου μπορεί να μην το έχω πατήσει ποτέ στην εκκλησία αλλά οι γνώσεις μου βάζουν κάτω και τη δωδεκάτομη Πάπυρους Λαρούς Μπριτάνικα! Τες Πα! Λοιπόν, αποφάσισα να σε βαφτίσω Μενέλαο! Λέω στο παπάκι, δεν είναι πολύ ωραίο όνομα; Και με τα δυο μου χέρια, αρπάζω το κακόμοιρο το παπάκι και το βουτάω στη σαπουνάδα. Το αφήνω για ένα δευτερόλεπτο. Μετά το βγάζω έξω και του χαμογελάω. Έδειχνε να του αρέσει η όλη διαδικασία, γι’ αυτό κι εγώ συνέχισα. Ακολούθησε και δεύτερη βουτιά, η οποία κράτησε λίγο παραπάνω. Μη φανταστείς. Όσο πατάει η γάτα. Στην τρίτη βουτιά, ο μικρός Μενέλαος είχε κιόλας ξεψυχήσει…
Η μοίρα του ήτανε να ζήσει τόσο λίγο. Εγώ για καλό το έκανα. Να έχει μια ταυτότητα. Να το φωνάζω την ώρα του φαγητού. Δεν ήθελα να πάθει κακό. Τέλος πάντων. Έβαλα για λίγο τα κλάματα. Τέτοια μάτια σαν τα δικά μου δεν κάνει να δακρύζουν. Έτρεξα στην κουζίνα και με ένα καθαρό ποτηρόπανο, προσπαθούσα να σκουπίσω τα νερά από το κορμάκι του. Μάταια.
Δεν ήξερα τι να κάνω! Να το θάψω στο βουνό; Κι αν το ανακαλύψουν τα γεράκια; Να το πετάξω στα σκουπίδια; Απάνθρωπο πολύ, σκέφτηκα. Να το βάλω στην κατάψυξη μέχρι να αποφασίσω; Κι αν το φάω πάνω στα νεύρα μου μια νύχτα με πανσέληνο;
Όπως και να έχει το πράμα:
Το πρώτο αδιόρθωτο λάθος είχε γίνει και θάφτηκε για πάντα, στην πίσω αυλή της οικίας μου στην οδό Κρυστάλλη…
Μα πώς τα λέω η άτιμη… Ούτε σταρ του Hollywood να ήμουν… Εντάξει κι εσύ τώρα… Μη με κοιτάς με απορία… Λάθη όλοι κάνουμε. Το έθαψα με όλες τις τιμές. Μη μου βάλεις και τα κλάματα τώρα… Δεν σε έχω και για τόσο ευαίσθητο… Ένα παπάκι ήτανε… Σιγά τα λάχανα.

Πληροφορίες

«Φόνοι στην Κρυστάλλη»

Σελίδες 120
ISBN 960836287-3
Εκδόσεις «Ινφογνώμων»
Φιλελλήνων 14, Αθήνα, Τηλ: 210 3316036
www.infognomon.com

* Ο Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης γεννήθηκε στην Αθήνα τον Οκτώβριο του ’81 και μεγάλωσε στη Νίκαια σε πολύτεκνη οικογένεια (από έξι ο τελευταίος). Από μικρή ηλικία οι γονείς του τον πήγαιναν σε θεατρικές παραστάσεις όχι απαραίτητα για παιδιά. Στην τρίτη τάξη του Δημοτικού άρχισε να δίνει παραστάσεις Καραγκιόζη και ένα χρόνο μετά έγραψε την πρώτη του επιθεώρηση, την οποία και ανέβασε στον ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας. Η αγάπη του για το θέατρο και τη δημιουργική γραφή δεν σταμάτησε ποτέ. Είχε λάβει μέρος και σε διαγωνισμούς χωρίς όμως να πάρει κάποια διάκριση. Σπούδασε υποκριτική στον Ίασμο και συνεργάστηκε με αξιόλογους σκηνοθέτες όπως ο Γιώργος Μιχαηλίδης και ο Νικήτας Τσακίρογλου. Μερικές από τις πιο σημαντικές παραστάσεις που έλαβε μέρος είναι: Αντιγόνη, Λυσιστράτη Μ.Θεωδοράκη, Μια κωμωδία Ι. Καμπανέλλη, Μαγικός Αυλός, Ιουλιανός ο Παραβάτης και Συρανό Ντε Μπερζεράκ. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα δημιουργικής γραφής με τη συγγραφέα/δημοσιογράφο Μανίνα Ζουμπουλάκη η οποία έχει επιμεληθεί τα δύο πρώτα του βιβλία. Έχει γράψει τέσσερα θεατρικά. Το Τελευταίο Botox, το Τρεις Τρεις Εννιά, το Δεν είμαι εγώ η Σταχτοπούτα και την Diva. Τα τρία παίχτηκαν με επιτυχία. Όσο ζούσε στη Θεσσαλονίκη και έπαιζε σε παραστάσεις στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος είχε μόνιμη στήλη στην εφημερίδα “Εγνατία”. Όταν επέστρεψε στην Αθήνα, άρχισε να γράφει τους Μονολόγους στην CityUncovered. Πολλά κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στο ηλεκτρονικό περιοδικό Πολιτισμός Πολίτης, στο antivirusmagazine, στο mcnews.gr και στο koukidaki.blogspot.com. Έχουν εκδοθεί τρία βιβλία του: μια συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Το Τελευταίο Botox και άλλες ιστορίες», ένα μυθιστόρημα που είναι η βιογραφία ενός σκύλου με τίτλο «Ερμή…Μη!» και πρόσφατα το αστυνομικό μυθιστόρημα με τίτλο «Φόνοι στην Κρυστάλλη». Και τα τρία βιβλία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις «Ινφογνώμων» του Σάββα Καλεντερίδη. Τον ελεύθερο χρόνο του γράφει στο «methismenesistories.blogspot.com». Διαβάζει μέσα σε όλα τα μέσα μεταφοράς. Αγαπημένοι του: Μανίνα Ζουμπουλάκη, Γιάννης Ξανθούλης, Χρήστος Χωμενίδης, Στιβ Γουάτσον, Τζο Νέζμπο. Ακούει πολλά είδη μουσικής, πηγαίνει τακτικά θέατρο, ταξιδεύει όταν βρει ευκαιρία, γράφει κάθε φορά που έχει έμπνευση και ευτυχώς αυτό συμβαίνει συνέχεια…
* Επικοινωνία με τον συγγραφέα: [email protected]

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -