Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου
Έπειτα από σαράντα και παραπάνω χρόνια δουλειάς και συνάφειας με την τέχνη, σε όσους με ρωτούν για το ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας, η καλύτερη συμβουλή που μπορώ να δώσω είναι να φέρονται στους άλλους με την καλοσύνη που προσφέρουν οι υπεύθυνοι του Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου σε κάθε θέση εργασίας τόσο στο ιστορικό Θέατρο του Πολυκλείτου όσο και στη μοναδική «Αχιβάδα» της Παλαιάς Επιδαύρου.
Ανεβαίνω κάθε χρόνο το χιλιοπατημένο δρομάκι της Αρχαίας Επιδαύρου ανάμεσα στα πεύκα, τα σκίνα και τους θάμνους αρχικά με ενθουσιασμό, από το ταχυδρομείο μέχρι τον έλεγχο των εισιτηρίων.
Σταματώ στα πωλητήρια, συναντώ γνωστούς, χαιρετώ τις αδέσποτες γάτες. Αγοράζω πρόγραμμα.
Κι αλήθεια, έναν πανικό έρχεται να μου προκαλέσει για ακόμα μια φορά η σκέψη ότι θα είχα, με μόνο εφόδιο τη δυστοκία μου, να εκστρατεύσω εναντίον πολεμοχαρών λευκών σελίδων και οι… άτιμες οι εθελόντριες λέξεις να λιποτακτούν στα δύσκολα αφήνοντάς με πραγματικά αβοήθητη στην αντιπαράθεσή μου με τη γνώση, με τους συγγραφείς, τους σκηνοθέτες, τις ερμηνείες.
Όταν όμως αγαπάς βαθιά, καμιά φορά το σύμπαν συνωμοτεί και το σύμπαν στην προκειμένη περίπτωση είναι οι άνθρωποι του Φεστιβάλ.
Γιατί κάθε χρόνο δεκάδες άνθρωποι συντελούν με πάθος και μεράκι στην επιτυχία του, δίνοντάς του τον συλλογικό του παλμό. Είναι άνθρωποι με βαθιά ενσυναίσθηση.
Φέτος στην παράσταση του Γιάννη Χουβαρδά «Οιδίπους» όταν πήγαινα να αναζητήσω τη θέση μου στην «Κερκίδα Γ» βρήκα στην ταξιθέτρια Ιωάννα συμπυκωμένες όλες τις αρετές που διαθέτει αυτή η Ομάδα των ταξιθετών και των ταξιθετριών.
Το ενδιαφέρον, η ευγένεια, οι καλοί τρόποι… Όλα σε βαθμό υπερθετικό.
Ακριβώς το ίδιο και την ώρα της αποχώρησης.
Δεν μοιράζομαι το στιγμιότυπο για εντυπωσιασμό. Το μοιράζομαι για να θυμίζει πως η ζωή επιλέγει τόπους και πρόσωπα που ξέρουν να φέρονται. Πως η σχέση ανθρώπου και πολιτισμού δεν είναι θέμα ιδεολογίας – είναι θέμα καρδιάς.
Οι άνθρωποι αυτοί είναι οι πρέσβεις μιας άλλης Ελλάδας. Της σιωπηλής. Της ευαίσθητης. Της αληθινής.
Αξίζει να δούμε τη δουλειά τους με τα μάτια λίγο πιο ανοιχτά. Και την καρδιά λίγο πιο διαθέσιμη.
Αναφέρω μερικά μόνο ονόματα εκείνων που τιμούν το λειτούργημά τους:
Μαρία Παναγιωτοπούλου (Διευθύντρια, στη Διεύθυνση Επικοινωνίας και Προβολής)
Βαρβάρα Λαζαρίδου (Υπεύθυνη Χώρων στα Θέατρα Επιδαύρου)
Αντώνης Ράλλης (Υπεύθυνος Ταξιθεσίας και Ροών Κοινού)
Γεωργία Γιαννακοπούλου (Ταξιθεσία).
Είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται σε θέσεις – κλειδιά, που ρυθμίζουν, συντονίζουν και διεκπεραιώνουν μικρά και μεγάλα προβλήματα στην υποδοχή δημοσιογράφων και κοινού, που αγωνιούν να κυλήσουν όλα με ασφάλεια μέχρι να φύγει και ο τελευταίος θεατής. Επειδή επιτυχία είναι να σ’ αρέσει αυτό που κάνεις και να σ’ αρέσει ο τρόπος που το κάνεις.
Ένα χειροκρότημα, λοιπόν, αξίζει για όλους εκείνους που μάς νοιάζονται χωρίς όρους.
