Αυτή ήταν η Θεσσαλονίκη στις 27 Ιουνίου. Μια ομάδα ανδρών με μαύρες μπλούζες και παλαιστινιακές σημαίες οργάνωσε νέες «ομάδες εφόδου» για να «περιπολούν» τους κύριους δρόμους της πόλης – και να τρομοκρατούν Εβραίους. Ακριβώς 95 χρόνια νωρίτερα, το 1931, «ομάδες εφόδου» περιφέρονταν στους δρόμους, στοχοποιούσαν και καταδίωκαν Εβραίους.
Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής Κατοχής, εξοντώθηκε περίπου το 95% του εβραϊκού πληθυσμού της Θεσσαλονίκης, αποτελώντας ένα από τα υψηλότερα ποσοστά απωλειών σε ολόκληρη την Ευρώπη, ακόμα και απο το ίδιο το Βερολίνο. Από τους περίπου 50.000 εβραϊκής καταγωγής κατοίκους της πόλης, περισσότεροι από 43.000 έως 46.000 άνθρωποι εκτοπίστηκαν βίαια κυρίως προς το στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου, με ελάχιστους να καταφέρουν να επιζήσουν.
Ακατανόητο λοιπόν οι νουνεχείς Θεσσαλονικείς να επιτρέπουν αυτά τα φασιστικά αντισημιτικά περίπολα στην πόλη. Ντροπή και όνειδος να βλέπουμε μια τέτοια έκρηξη μίσους στην προοδευτική μας πόλη!
Το γεγονός ότι οι Εβραίοι συμμετέχοντες στοχοποιήθηκαν όχι γι’ αυτά που είπαν ή έκαναν, αλλά απλώς επειδή ήταν εμφανώς Εβραίοι, είναι βαθιά ανησυχητικό. Κανείς δεν πρέπει να αντιμετωπίζει εκφοβισμό, βία ή αποκλεισμό λόγω της ταυτότητάς του.
Όταν οι Εβραίοι απειλούνται και η λύση είναι να απομακρυνθούν ή να κρυφτούν αντί να αντιμετωπιστούν οι επιτιθέμενοι, επιτρέπεται να επικρατήσει η μισαλλοδοξία. Οι υπεύθυνοι πρέπει να εντοπιστούν και να λογοδοτήσουν και οι Εβραίοι συμμετέχοντες πρέπει να είναι σε θέση να συμμετέχουν στη δημόσια ζωή ανοιχτά και με ασφάλεια.
ΕΙΡ.Α.
