Στο FB: «Καλησπέρα, Ονομάζομαι Εμμανουήλ Ρούσσο — Ισραηλινός, Εβραίος, σοσιαλιστής, ελληνικής καταγωγής. Ο παππούς μου, γεννημένος στις Σέρρες, πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο και στη συνέχεια εντάχθηκε στους κομμουνιστές αντάρτες στην Πελοπόννησο. Αυτός και ο αδελφός του ήταν από τους ελάχιστους Εβραίους που επέζησαν από την Εβραϊκή Κοινότητα Σερρών κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Διαβάζω τα σχόλια εδώ — κάτω από τις αναρτήσεις του Μωυσή — και δυσκολεύομαι να καταλάβω τι έχει συμβεί στην ευρωπαϊκή Αριστερά. Τι απέγινε το στρατόπεδο που σήκωσε κάποτε τη σημαία της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφοσύνης και πολέμησε τους ναζί και τους φασίστες στο όνομα των πανανθρώπινων αξιών; Κατηγορείτε τον Μωυσή ότι βρίσκεται στο ίδιο στρατόπεδο με τον Τραμπ και τον Νετανιάχου. Σωστά — είναι δεξιοί, καπιταλιστές και οι πολιτικές τους αξίζουν σκληρή κριτική. Αλλά τουλάχιστον εκλέχθηκαν μέσω δημοκρατικών εκλογών. Εσείς όμως; Πώς καταλήξατε να ταυτίζεστε με τον Χαμενεΐ, τον Χανίγια, τον Σινουάρ και τον Αραφάτ; Αυτοκράτορες, φονταμενταλιστές, αντιδημοκράτες που καταπιέζουν τον λαό τους, βασανίζουν αντιφρονούντες, καταδιώκουν γυναίκες και ΛΟΑΤΚΙ, και κλέβουν δισεκατομμύρια. Έχετε πάει τόσο μακριά αριστερά, που κάνατε έναν πλήρη κύκλο 180 μοιρών και βρεθήκατε στη δεξιά, εθνικιστική, ισλαμιστική όχθη — στο πλευρό της πιο σκοτεινής θρησκευτικής και πολιτικής αντίδρασης. Και μια απλή ερώτηση: Πού ακριβώς είναι οι Παλαιστίνιοι σύντροφοί σας; Πού είναι η παλαιστινιακή Αριστερά; Πού είναι το Παλαιστινιακό Κομμουνιστικό Κόμμα; Δεν υπάρχει. Καταστράφηκε, εξορίστηκε, καταπιέστηκε. Ποιοι υπάρχουν όμως; Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ισραήλ — Εβραίοι και Άραβες μαζί. Συμμετέχουν στο κοινοβούλιο, εκδίδουν καθημερινή εφημερίδα (Αλ Ιτιχάντ), και λειτουργούν ελεύθερα στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. Και σαν να μην έφτανε αυτό — έχετε το θράσος να συγκρίνετε το Ισραήλ με τη Νότια Αφρική του απαρτχάιντ; Πόση ιστορική τύφλωση χρειάζεται για να παραβλέψει κανείς τις θεμελιώδεις διαφορές; Στη Νότια Αφρική υπήρχε ρατσιστικό καθεστώς με νομικά κατοχυρωμένο διαχωρισμό και στέρηση βασικών δικαιωμάτων για τη μαύρη πλειοψηφία. Στο Ισραήλ, όλοι οι πολίτες — Εβραίοι και Άραβες — έχουν ίσα δικαιώματα κατά τον νόμο. Υπάρχει αραβική εκπροσώπηση στην Κνεσέτ, Άραβες δικαστές, ελεύθερος Τύπος, ακτιβιστές και κόμματα κάθε είδους. Να αποκαλείτε αυτό “απαρτχάιντ”, είναι προσβολή για όσους έζησαν πραγματικά το απαρτχάιντ. Μόνο σε μια δημοκρατία, ακόμα και εν μέσω πολέμου, μπορούν να υπάρχουν ελευθερία λόγου, κόμματα της Αριστεράς, ανεξάρτητα ΜΜΕ και νόμιμος ακτιβισμός. Αυτό επιλέγετε να αγνοήσετε — για να δοξάσετε καθεστώτα που δεν επιτρέπουν τίποτα από αυτά. Λέτε ότι είστε “διεθνιστές”, αλλά η ρητορική σας μυρίζει ιδεολογική εκκαθάριση. Λέτε ότι είστε “αντι-αποικιοκράτες”, αλλά υπηρετείτε την πιο σκοταδιστική μορφή καταπίεσης. Επιτίθεστε σε όποιον τολμά να διαφωνήσει — όχι στο όνομα της αλήθειας, αλλά στο όνομα της απόλυτης μισαλλοδοξίας. Η Αριστερά που κληρονόμησα από τον παππού μου ήξερε να ξεχωρίζει ποιος αγωνίζεται για ελευθερία και ποιος προσπαθεί να την ποδοπατήσει στο όνομα της θρησκείας, του έθνους ή μιας δολοφονικής ιδεολογίας. Η σημερινή “Αριστερά” — αν προτιμά τρομοκράτες από σοσιαλδημοκράτες — έχει χάσει τον δρόμο της». Aleph Knot Kyr Ban Ageliki Fatourou
Emanuel Roosuu (Σχόλιό του κάτω από ανάρτηση Μωυσή Λίτση) «Δεν βρίσκω λόγια να το σχολιάσω από τη συγκίνηση»
