27.8 C
Athens
Τετάρτη 22 Μαΐου 2024

Ελίζα Γεροντάκη: Προτίμησε την Υποκριτική από την Αρχιτεκτονική γιατί αυτό ούρλιαζε η ψυχή της

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Ήταν ένα από τα ονειρεμένα εκείνα πλάσματα που το 2013 παρουσίασαν στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου την «Πενθεσίλεια» του Heinrich von Kleist. Μια παράσταση που μιλούσε ακατάπαυστα τρέχοντας, παφλάζοντας, γκρεμίζοντας. Μια παράσταση, σε σκηνοθεσία Ακύλα Καραζήση, για την οποία μιλήσαμε κι εμείς πολύ. Νέοι τελειόφοιτοι βούτηξαν στο θορυβώδες νόημα του μεγάλου κλασικού. Θέατρο, Ιστορία, έμπνευση, αρχή. Όλα μέσα στη γλώσσα, μέσα στον κόσμο της σαγηνευτικής τους νιότης. Ο Κλάιστ έγραψε στη Γερμανία του 19ου αιώνα, η Πενθεσίλεια κι ο Αχιλλέας ερωτεύτηκαν κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου, φρέσκοι ηθοποιοί επιχείρησαν το ξεκίνημά τους στην Αθήνα του 2013. Τρεις τόποι, τρεις εποχές, τρεις γλώσσες. Μέσα στον Τρωικό Πόλεμο, ο Αχιλλέας και η Πενθεσίλεια, οι Έλληνες και οι Αμαζόνες, ο κόσμος των αντρών κι ο κόσμος των γυναικών ήρθαν αντιμέτωποι με όσα τους ενώνουν και όσα τους χωρίζουν. Έρωτας και πόλεμος, στο χώρο του μύθου. Έρωτας και πόλεμος, στο χώρο της σύγχρονης εποχής. Ροδαλά μάγουλα να ξεπροβάλλουν κάτω από το αίμα που χάνεται… Βλέμματα να χαϊδεύουν το ένα το άλλο… Μια χαρούμενη και λαμπερή γιορτή των Αμαζόνων που καταλήγει σε ανθρωποφαγία. Ανάμεσα στις Αμαζόνες κι ένα κορίτσι με θηλυκή ενέργεια, ένα κομμάτι ανέμου που έπεσε στη σκηνή με χρώματα ανοιξιάτικου πρωινού. Μια τρυφερή, καινούργια βλάστηση. Από τότε συναντώ διαρκώς την Ελίζα Γεροντάκη στο θέατρο. Κάθε φορά αξίζει το θαυμασμό μας. Κάθε φορά και ωριμότερη. Η πιο πρόσφατη ήταν την Άνοιξη του 2016 που τη θαυμάσαμε στην «Όπερα της Πεντάρας» σε σκηνοθεσία του Γιάννη Χουβαρδά και παραγωγή των «Αθηναϊκών Θεάτρων», στο θέατρο «Παλλάς» και στην οποία ενσάρκωσε τη Molly. Τελευταία, την είδα συμπτωματικά στο YouTube όταν εμφανίστηκε για δεύτερη φορά μαζί με την μπάντα του γνωστού Αμερικανού ηθοποιού Jeff Goldblum (που πρωταγωνιστεί στην ταινία «Ημέρα Ανεξαρτησίας») στο «Rockwell Table & Stage» του Λος Άντζελες. «Πράγματι, ανέβηκα στη σκηνή με τον Jeff Goldblum και κάναμε cold reading σε μία σκηνή!», μου λέει η Ελίζα. Ήταν μια εμφάνιση των δύο καλλιτεχνών που καταχειροκροτήθηκε από τους θεατές που παρευρίσκονταν. H Ελληνίδα ηθοποιός και ο Αμερικανός σταρ είχαν εμφανιστεί και πέρυσι μαζί, όταν τραγούδησαν μπροστά στους θεατές, οι οποίοι είχαν μείνει έκπληκτοι από τις απίστευτες ερμηνευτικές δυνατότητες της νεαρής Ελληνίδας. Την πολυτάλαντη ηθοποιό τη θυμόμαστε κι από μια πολύ ουσιαστική συμμετοχή σε δύο επεισόδια της γνωστής τηλεοπτικής σειράς «Εθνική Ελλάδος», η οποία προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό «Mega» σε σενάριο του Γιώργου Καπουτζίδη και σκηνοθεσία του Αντώνη Αγγελόπουλου. Επίσης έγινε δεκτή και σε μια μεγάλη διαδικτυακή πλατφόρμα, το One on One NYC/LA, που οργανώνει members only acting workshops & networking events με εξέχοντες agents & casting directors. Στην πλατφόρμα αυτή επιλέγεται μόνο ένα 20% των ηθοποιών που δηλώνουν συμμετοχή. Ως καλλιτέχνιδα και δημιουργός έχει διανύσει ωστόσο μια αξιόλογη σταδιοδρομία στην Ελλάδα, όπου έχει εμφανιστεί με ιδιαίτερη επιτυχία σε διαφορετικούς και απαιτητικούς ρόλους. Καταρχάς υποδύθηκε τη Rosie στο μιούζικαλ «Cabaret», που ανέβηκε τη θεατρική σεζόν 2013-2014 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ρήγου. Εντυπωσίασε και ως ερμηνεύτρια και στο ρόλο του Gingy στην παράσταση «Σρεκ, το μιούζικαλ» με σκηνοθέτη τον Άγγελο Μέντη (2014-2015). Καταχειροκροτήθηκε και στο ρόλο της Ελίζας στο έργο «Σε θέλω δίπλα μου» (2014). Μια ευρηματική, σπιρτόζικη κωμωδία που σκηνοθέτησε ο Μίνως Θεοχάρης. Γρήγορες ατμοσφαιρικές εναλλαγές, έξυπνοι διάλογοι, επιλεγμένα μουσικά θέματα και απανωτές ατάκες κράτησαν το ενδιαφέρον αμείωτο από την αρχή ως το τέλος. Μια παράσταση που κέρδισε πολλούς θεατές και μας έκανε να γελάσουμε, να συγκινηθούμε, να προβληματιστούμε. Έχει συμμετάσχει ακόμα στο έργο «Priscilla, η βασίλισσα της ερήμου» (σκηνοθέτης Φωκάς Ευαγγελινός, 2014) και στην αλησμόνητη «Γκόλφω» του Σπυρίδωνος Περεσιάδη σε σκηνοθεσία Ν. Καραθάνου (2013 – Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου). Στον κινηματογράφο έχει εμφανιστεί στα φιλμ «Glass Half Full» του C. J. Boghosian και «Confessions» του Alkis G. Lymber, ενώ στην τηλεόραση πήρε μέρος στην εκπομπή «e-talenta», που σκηνοθέτησε ο Μενέλαος Καραμαγγιώλης. Μια ιδιαίτερη πλευρά της χαρισματικής Ελίζας Γεροντάκη, είναι το τραγούδι, αφού διαθέτει φωνητικές ικανότητες λυρικής τραγουδίστριας (σοπράνο). Είναι απόφοιτη των Ανωτέρων Δραματικών Σχολών του Εθνικού Θεάτρου και «Ανδρέας Βουτσινάς» (τμήμα musical), καθώς και πτυχιούχος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Χορεύει σύγχρονες, τζαζ, κλασικές πιρουέτες, ενώ μιλά Αγγλικά με άπταιστη αμερικάνικη και βρετανική προφορά, καθώς και με ελληνικό, ιταλικό, ισπανικό και ρωσικό αccent. Mαθαίνει γρήγορα, εργάζεται άοκνα, αφοσιώνεται, παθιάζεται. Αυτή την εποχή βρίσκεται στο Λος Άντζελες, όπου πρωταγωνιστεί σε μια ταινία μικρού μήκους που γυρίζεται εκεί και για την οποία πρόκειται να μας μιλήσει εκτενώς όταν επιστρέψει. Όταν τη ρωτώ γιατί προτίμησε το θέατρο από την Αρχιτεκτονική, μου απαντά με μάτια που λάμπουν: «Γιατί αυτό μου ούρλιαζε η ψυχή μου!». Η Ελίζα δεν κουράζεται να αναζητά την ομορφιά στον κάθε ρόλο, στην κάθε μέρα, στο κάθε ταξίδι. Γι’ αυτό και το πιο όμορφο ταξίδι δεν το έχει ταξιδέψει ακόμα αλλά σίγουρα θα έρθει μια μέρα και θα είναι απογειωτικό.

Διαβάστε τη συνέντευξη.

Ελίζα, ποιες όμορφες αναμνήσεις έχεις κρατήσει από την παιδική σου ηλικία;

* Ατελείωτο παιχνίδι μέχρι τη δύση του ηλίου, χτυπημένα γόνατα ως ένδειξη καθημερινού ξεσαλώματος, παγωτό χωνάκι, παγωτό πύραυλος, παγωτό γρανίτα, συλλογές από χαρτάκια Panini, πρωινά του Σαββάτου μπροστά στην τηλεόραση, γέλια πολλά, κλάματα πολλά, ηλιοβασιλέματα, ο αδερφός μου πάντα εκεί, οι γονείς μου πάντα αγαπημένοι, οικογενειακά τραπέζια, τραγούδι, θέατρο, χοροί, όλα πασπαλισμένα με πολλή αγάπη σε μια πορεία συνεχούς αναζήτησης…

Το να ασχοληθείς με την υποκριτική υπήρξε αναπόφευκτο;

* Η υποκριτική προέκυψε μέσα από τη συμμετοχή μου ως μαθήτρια σε διάφορες καλλιτεχνικές δραστηριότητες, όπως η χορωδία του σχολείου, οι θεατρικοί όμιλοι και ο χορός. Όταν πέρασα στην Αρχιτεκτονική, μου έλειπε το θέατρο πολύ. Ήταν θέμα χρόνου να επιστρέψω σε αυτό. Τελείωσα και το Πολυτεχνείο, αλλά κατά βάθος ήξερα από την αρχή πού ήθελα να καταλήξω.

Υπάρχουν δάσκαλοι που τους θυμάσαι με ευγνωμοσύνη;

* Θα μπορούσα να γράψω βιβλίο για τους δασκάλους και τους καθηγητές μου! Από το νηπιαγωγείο ακόμα και μέχρι το Εθνικό, θυμάμαι με πόση φροντίδα ο καθένας τους μου προσέφερε γνώσεις πολύτιμες που διαμόρφωσαν το χαρακτήρα και τον τρόπο σκέψης μου. Τους σκέφτομαι πάντα με πολλή συγκίνηση.

Πώς βρέθηκες στην Αμερική;

* Ήρθα πέρυσι για ένα ταξίδι που πάντα ήθελα να κάνω. Και φέτος ξαναήρθα γιατί προέκυψε μία συνεργασία με έναν Αμερικανό μάνατζερ με τον οποίο μόλις υπογράψαμε.

Πώς προέκυψε η συνεργασία με τον γνωστό Αμερικανό ηθοποιό Jeff Goldblum;

* Δεν θα χαρακτήριζα συνεργασία την εμφάνισή μου με τον Jeff Goldblum. Με κάλεσε πέρυσι να πω ένα τραγούδι με την τζαζ μπάντα του, αφού με είδε να τραγουδάω σε ένα ντουέτο με τον αδερφό μου. Ο σαξοφωνίστας στην μπάντα, o James King, είναι πολύ καλός μου φίλος και εκείνος του έδειξε το βίντεο. Φέτος ξαναπήγα να τους ακούσω και με ξαναπροσκάλεσε στη σκηνή, αυτή τη φορά για να αυτοσχεδιάσουμε διαβάζοντας μία σκηνή από μια ταινία. Σε αυτή τη χώρα, τα πιο αναπάντεχα πράγματα μπορούν να συμβούν ανά πάσα στιγμή!

Ποια είναι η θέση, κατά τη γνώμη σου, ενός νέου ηθοποιού στις ΗΠΑ σε σχέση με την Ελλάδα;

* Στις ΗΠΑ έχουν σε μεγάλη εκτίμηση τους Ευρωπαίους καλλιτέχνες. Εκτιμούν την ιστορία μας, την παιδεία και τον τρόπο σκέψης μας. Ο Έλληνας ηθοποιός εδώ δεν έρχεται να συναγωνιστεί τους Αμερικανούς συναδέλφους του, αλλά φέρει έναν αέρα διαφορετικό και προσθέτει μία ακόμα πινελιά στον πολυπολιτισμικό καμβά της χώρας. Υπάρχει αρκετός χώρος για νέες ιδέες και το κοινό είναι θετικά προσκείμενο σε οτιδήποτε νέο, φρέσκο και διαφορετικό.

Έχεις παίξει σε αρκετά μιούζικαλ. Ποια πρέπει να είναι τα προσόντα ενός ηθοποιού που θέλει να διαπρέψει σε αυτό το είδος;

* Ο ηθοποιός του μουσικού θεάτρου οφείλει να έχει γνώσεις υποκριτικής, τραγουδιού και χορού από ένα επίπεδο και πάνω. Επίσης δεν αρκεί να κατακτηθούν οι γνώσεις αυτές, αλλά πρέπει να εξασκούνται και συχνά. Το μιούζικαλ είναι πιο εξωστρεφές θέαμα και συχνά απαιτείται παραπάνω ενέργεια, καθώς η πρόζα, το τραγούδι και ο χορός εναλλάσσονται συνεχώς κατά τη διάρκεια της παράστασης. Επομένως απαιτείται και μία καλή φυσική κατάσταση, γιατί οι παραστάσεις στο μουσικό θέατρο απαιτούν ιδιαίτερη αντοχή.

Κάνε ένα σχόλιο για κάθε ένα από τα ονόματα:

«Σε θέλω δίπλα μου». Με τον Δημήτρη Μακαλιά

– Ακύλας Καραζήσης: ο δάσκαλός μου, η αφετηρία όλων των υποκριτικών μου αναζητήσεων
– Γιάννης Χουβαρδάς: οργάνωση, ακρίβεια και εμπιστοσύνη – τα πρώτα δύο τα φέρει, το τρίτο το εμπνέει
– Κωνσταντίνος Ρήγος: συνθέτης των πιο άρτιων εικαστικά εικόνων
– Γιώργος Καπουτζίδης: ευαίσθητος, παρών και επίκαιρος, έχει πάντα μια όμορφη ιστορία να διηγηθεί μέσα από τη γραφή του
– Μίνως Θεοχάρης: υπερταλαντούχο πλάσμα, αυθόρμητος και αυθεντικός που επίσης έχει πολλά να πει.

Γιατί προτίμησες την Υποκριτική από την Αρχιτεκτονική;

* Γιατί αυτό μου ούρλιαζε η ψυχή μου!

Σε τι θέλεις να πιστέψεις;

* Πιστεύω και θέλω να συνεχίσω να πιστεύω στον άνθρωπο. Στις μικρές αλλαγές που κάνει ο καθένας μας στην καθημερινότητά του και με τον τρόπο του συμβάλλει στο να καλυτερέψει ο συχνά άδικος κόσμος μας.

Πιστεύεις ότι εξακολουθούν να υπάρχουν προκαταλήψεις στην κοινωνία μας σχετικά με τη φυλή, τη διαφορετικότητα, τα φύλα, τις κοινωνικές τάξεις; Οι προκαταλήψεις αυτές περνούν και στην παιδεία;

* Δυστυχώς υπάρχουν προκαταλήψεις σε όλα τα επίπεδα. Και, κατά τη γνώμη μου, αυτό ξεκινάει ή σταματάει αντίστοιχα πρωτίστως από την οικογένεια και καλλιεργείται έπειτα (ή όχι) στο σχολείο. Οι γονείς και οι δάσκαλοι έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης όσον αφορά στον κοινωνικό ρατσισμό. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο καθένας έχει (ή θα έπρεπε να έχει) το δικαίωμα να ζει ελεύθερος στο πλαίσιο που αυτό δεν παραβιάζει τα δικαιώματα του διπλανού του. Πρέπει να μπορεί κάθε ένας από εμάς να έχει πρόσβαση σε ίσες ευκαιρίες σε όλα τα επίπεδα.

Υπάρχει κάτι που σε κάνει να χάνεις το ωραίο σου χαμόγελο;

* Το ψέμα, η αδικία, η απληστία, η απώλεια, το ποτέ ξανά…

Το θέατρο ως εμπειρία είναι από μόνο του μια αμοιβή;

* Είναι μοναδική εμπειρία το θέατρο. Η αλληλεπίδραση με το κοινό είναι η πιο άμεση και ουσιαστική αμοιβή.

Οι επιλογές είναι ένας τομέας που επίσης απαιτεί ταλέντο;

* Φυσικά και απαιτείται ταλέντο στο να μπορείς να χαράξεις μία σωστή επαγγελματική, αλλά και προσωπική πορεία.

Ποιοι ρόλοι ασκούν έλξη επάνω σου;

* Όλοι οι ρόλοι που αφηγούνται ενδιαφέρουσες ιστορίες.

Όταν ο ηθοποιός καλείται να ενσαρκώσει έναν αρνητικό χαρακτήρα, πόσο εύκολο είναι να απενεργοποιήσεις τον προσωπικό σου ηθικό κώδικα και να τον προσεγγίσεις χωρίς να τον κρίνεις;

* Η δυσκολία έγκειται στη διαφορετικότητα των ρόλων, σε όσους είναι εκτός της λογικής και της φύσης του ηθοποιού και όχι απαραίτητα μόνο στους αρνητικούς χαρακτήρες που καλείται να υποδυθεί. Όλοι είμαστε εν δυνάμει τα πάντα –και καλοί και κακοί και ευαίσθητοι και εγκληματίες… Ο ηθοποιός πραγματοποιεί μια εξερεύνηση των διαφορετικών αυτών πτυχών του χαρακτήρα του.

Πώς θα χαρακτήριζες τους καλλιτέχνες της γενιάς σου;

* Τολμηρούς, γεμάτους καινούριες ιδέες… Πιστεύω πολύ στη γενιά μου.

Λειτουργείς με το συναίσθημα ή με τη λογική;

* Είμαι των άκρων, οπότε σε κάθε περίπτωση επικρατεί ή το συναίσθημα ή η λογική. Βρίσκονται σε ισοπαλία συνήθως!

Πώς θα ήθελες να είσαι επαγγελματικά, καλλιτεχνικά και προσωπικά σε δέκα χρόνια από τώρα;

* Θα ήθελα να είμαι χαρούμενη με τις επιλογές μου και να ανυπομονώ να ζήσω άλλα δέκα εξίσου συναρπαστικά χρόνια!

Τι ωραίο θα ήθελες να δανειστείς;

* Την ψυχραιμία και την υπομονή.

Ο καλλιτέχνης συχνά παίρνει ρίσκα. Δεν το φοβάσαι αυτό;

* Δεν το φοβάμαι, όχι, έλκομαι από το ρίσκο.

Τι διαβάζεις αυτή την εποχή;

* Διαβάζω Ματθαίο Γιωσαφάτ και Andrew Solomon.

Τι θαυμάζεις;

* Θαυμάζω τα ζευγάρια που γερνάνε μαζί και μονιασμένα.

Με τι διασκεδάζεις;

* Διασκεδάζω με κάθε ευκαιρία. Όλο και κάτι θα με διασκεδάσει μέσα στη μέρα.

Τι σε συγκινεί;

* Με συγκινούν η ειλικρίνεια και το πάθος για ζωή. Επίσης οι ανιψιές μου. Η σκέψη τους και μόνο με συγκινεί πολύ.

Τι σε έχει κάνει (κάποτε) να… ντραπείς;

* Οι ελλιπείς γνώσεις μου στη γεωγραφία!

Ποιους θαυμάζεις στη λογοτεχνία, στη ζωγραφική, στον κινηματογράφο αλλά και στο θέατρο;

Με τον Δημήτρη Λιγνάδη στο μιούζικαλ “Καμπαρέ”

* Αγαπημένοι μου στην ποίηση και τη λογοτεχνία είναι ο Κ.Π. Καβάφης, η Αθηνά Κακούρη, η Μαργαρίτα Καραπάνου και ο Charles Bukowski. Αγαπημένοι ζωγράφοι ο Salvador Dalí, ο Hieronymus Bosch και ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος και αγαπημένοι γλύπτες ο Ron Mueck και η Louise Bourgeois. Από σκηνοθέτες στον κινηματογράφο θαυμάζω τους David Lynch, Quentin Tarantino και Wes Anderson, ενώ στο θέατρο τους Bob Wilson, Jonathan Kent, Μιχαήλ Μαρμαρινό, Γιάννη Χουβαρδά και Νίκο Καραθάνο. Από ηθοποιούς θα αναφέρω μόνο μία, τη Meryl Streep!

Ποιο είναι το αντίδοτο όταν έχεις άγχος;

* Η παύση.

Μίλησέ μας και για το κατοικίδιό σου αλλά και για τη σχέση σου με τα ζώα!

* Πάντα ήθελα να έχω ένα σκυλάκι, αλλά δεν έχω ακόμα σταθερή βάση για να το αποκτήσω. Κοντεύει όμως η ώρα!

* Σε αυτό το βίντεο μπορείτε να την απολαύσετε σε ένα φωνητικό ντουέτο με τον Άρι Γεροντάκη

* Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο της Ελίζας Γεροντάκη.

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -